 Przesłanie islamu

Autor:

Dr.Abdurrahman al-Sheha

Tłumaczenie:

Iwona Sumayya Kikolska

Abdelwahab Bouali

W imię Boga Miłosiernego Litościwego

Chwała Allahowi Panu światów oraz pokój i błogosławieństwo niech będą z prorokiem Muhammadem, Jego rodziną i z wszystkimi jego towarzyszami.

Allah mówi: Powiedz: O ludu Księgi[1]! Dochodźcie do słowa jednakowego dla was i dla nas: abyśmy nie czcili nikogo innego, jak tylko Boga, abyśmy nie dodawali Jemu niczego za współtowarzyszy i aby jedni z nas nie brali sobie innych jako panów, poza Bogiem”. A jeśli oni się odwrócą, to powiedzcie: „Bądźcie świadkami, że my jesteśmy całkowicie poddani! (3:64)

Islam jest religią, która idzie w parze z naturalnymi cechami człowieka. Zachęca muzułmanów do zadawania pytań w sprawie najbardziej niezrozumiałych kwestii i szukania porad oraz konsultacji u kompetentnych i posiadających wiedzę . W islamie nie istnieją niejasne i tajemnicze tematy, islam zezwala na pytania o wszystko. Allah mówi: Jeśli o tym nie wiecie, zapytajcie ludzi napomnienia. (16:43)

Z natury w umyśle człowieka rodzą się pytania, które wymagają logicznych i jasnych odpowiedzi, a Koran ich właśnie udziela.

Niektóre z podstawowych pytań to:

a) Jakie jest pochodzenie ludzkości? Odpowiedź możemy znaleźć w następujących słowach Allaha: Stworzyliśmy człowieka z ekstraktu gliny. Następnie umieściliśmy go- jako kroplę nasienia -w naczyniu solidnym. Następnie stworzyliśmy z kropli nasienia grudkę krwi zakrzepłej; potem stworzyliśmy z tej grudki krwi zakrzepłej zalążek ciała; a z tego zalążka stworzyliśmy kości; wtedy oblekaliśmy te kości ciałem; następnie uczyniliśmy go innym stworzeniem. Niech będzie błogosławiony Bóg, najlepszy ze stwórców. (23:12-14)

b) Jakie jest stanowisko ludzi we wszechświecie? Allah mówi: My obdarzyliśmy szlachetnością synów Adama. My nosiliśmy ich na lądzie i na morzu. My zaopatrzyliśmy ich wspaniałymi dobrami. My wyróżniliśmy ich wielkim wyróżnieniem ponad wielu spośród tych, których stworzyliśmy. (17:70)

c) Dlaczego Allah stworzył ludzkość? Allah mówi: I stworzyłem dżiny i ludzi tylko po to, żeby Mnie czcili. I nie chcę od nich żadnego zaopatrzenia, i nie chcę, aby Mnie żywili. Zaprawdę, Bóg jest Dawcą Zaopatrzenia, Posiadającym Siłę, Niewzruszonym! (51:56-8). W innym wersecie Allah mówi: Czy sądzicie, iż My stworzyliśmy was nadaremnie i że nie zostaniecie do Nas sprowadzeni?" Niech Bóg będzie wysławiony, Król, Prawda! Nie ma boga, jak tylko On, Pan tronu szlachetnego! (23:115-6)

d) Kto jest Stwórcą? Ten, który jest Jedyny i godny czci. Bóg Jedyny mówi: On jest Bogiem! Nie ma boga, jak tylko On! On zna skryte i widzialne. On jest Miłosierny, Litościwy! On jest Bogiem! Nie ma boga, jak tylko On!; Król, Przenajświętszy, Pokój, Wierny, Zachowujący, Potężny, Przemożny, Wyniosły! Chwała niech będzie Bogu! On jest ponad to, co dodają Mu jako współtowarzyszy! On jest Bogiem! Stworzycielem, Twórcą, Kształtującym! Do Niego należą najpiękniejsze imiona! Głosi Jego chwałę to, co jest w niebiosach, i to, co jest na ziemi! On jest Potężny, Mądry! (59:22-24)

e) Jak powinniśmy traktować inne stworzenia i to, co Bóg wykreował?: Allah mówi: O wy, którzy wierzycie! Jedzcie dobre rzeczy; którymi was obdarzyliśmy, i dziękujcie Bogu, jeśli Go czcicie! (2:172)

f) Która religia jest prawdziwa, którą z nich przyjąć i jaka jest droga, która prowadzi do szczęścia w przyszłym życiu? Allah mówi: A od tego, kto poszukuje innej religii niż islam, nie będzie ona przyjęta; i on w życiu ostatecznym będzie w liczbie tych, którzy ponieśli stratę. (3:85)

g) Jaka droga prowadzi do spokoju umysłu, serca i do równowagi psychicznej? Allah mówi: Ci, którzy uwierzyli i których serca się uspokajają przez wspominanie Boga - o tak! przez wspominanie Boga uspokajają się ich serca! (13:28)

h) A co z tymi, którzy nie wierzą w Allaha i Jego objawienia? W Koranie czytamy: A kto odwróci się od Mojego napomnienia, ten, zaprawdę, będzie miał życie nędzne i My wskrzesimy go jako ślepego w Dniu Zmartwychwstania! (20:124)

i) Jaki jest nasz ostateczny cel w tym życiu? Na to udziela nam odpowiedzi Allah: Każda dusza zakosztuje śmierci, i w Dniu Zmartwychwstania zostaną wam w pełni dane nagrody. A ten kto zostanie odsunięty od ognia, i wprowadzony do Ogrodu, ten osiągnął szczęście. Bo życie tego świata to tylko złudne używanie. (3:185)

j) Czy to możliwe, że będziemy wskrzeszeni po śmierci.? Allah mówi: I przytacza Nam przykład, a zapomniał o swoim stworzeniu. Mówi on: "Kto ożywi kości, kiedy one są zetlałe?" Powiedz: "Ożywi je Ten, kto stworzył je po raz pierwszy. On o wszelkim stworzeniu jest wszechwiedzący! (36:78-79)

Mówi również: O ludzie! Jeśli pozostajecie w zwątpieniu, co się tyczy zmartwychwstania... - to przecież My stworzyliśmy was z prochu, potem z kropli nasienia, potem z grudki krwi zakrzepłej, potem z kęska ciała kleistego, ukształtowanego i nie ukształtowanego - takie dajemy wam wyjaśnienie. I My umieszczamy w łonach to, co chcemy, aż do oznaczonego czasu; potem wyprowadzamy was jako dzieci, abyście następnie doszli do wieku dojrzałego. Wśród was są tacy, którzy umierają, i wśród was są tacy, którzy są doprowadzeni do godnego pożałowania wieku tak, iż tracą wszelką wiedzę o tym, co wiedzieli. I widzisz ziemię opustoszałą, a kiedy My na nią ześlemy wodę, ona burzy się i pęcznieje, i wydaje wszelkiego rodzaju piękne pary. (22:5)

k) Co następuje po śmierci? Allah mówi: Zaprawdę, ci, którzy nie uwierzą, spośród ludzi Księgi i bałwochwalcy, będą w ogniu Gehenny, gdzie będą przebywać na wieki. Oni są najgorsi ze stworzeń! Zaprawdę, ci, którzy wierzą i którzy czynią dobre dzieła- oni są najlepsi ze stworzeń! Nagrodą ich u Pana będą Ogrody Edenu, gdzie w dole płyną strumyki. Będą tam przebywać na wieki, nieśmiertelni. Bóg będzie z nich zadowolony i oni będą z Niego zadowoleni. - To będzie dla tych, którzy się obawiają swego Pana. (98:6-8)

Drogi Czytelniku zapewniam Cię, że islam posiada rozwiązania na wszystkie problemy, jakie nurtują współczesnie żyjących ludzi. By rozwiązać niektóre z tych istotnych problemów Świat wdrążył już wiele doktryn ale jeszcze raz okazały się one nieodpowiednie i niezdolne do rozwiązania spornych kwestii... Dlaczego więc ludzie nie wdrążą praw islamu w życie dla jego poprawy?

C.E Abdullah Archibald W. Hamilton powiedział:

Muszę wyrazić swoje głębokie podziękowania wszystkim braciom w islamie, którzy po jego przyjęciu uprzejmie do mnie zechcieli napisać. Doceniam ich dobre intencje bardziej niż mogą to wyrazić moje słowa. Po zakończeniu ostatniej wojny, kiedy świat przemierzał przez strumienie krwi, myślałem, że pokój i dobra wola zaginęły, ale fakt, że moi bracia wyrażają chęć do wyciągnięcia przyjaznej dłoni zapala światło nadziei i szczęścia. To dowodzi bardziej niż cokolwiek innego, że islam przynosi pokój temu światu.

Drogi czytelniku, niektórzy muzułmanie są dziś zagubieni i nie wdrażają w życie zasad islamu, są tylko muzułmanami z ‘imienia’. Prawdziwy muzułmanin żyje według nakazów Qur’anu i Sunny. Prawdziwy muzułmanin nie wybiera z islamu, co jest dla niego łatwe i co mu pasuje odrzucając resztę!

Niewłaściwe jest kojarzenie islamu z konkretnym krajem czy rasą. Ponadto, niewłaściwym byłoby stwierdzenie, że wszyscy muzułmanie żyją w zgodzie z nakazami prawa islamskiego. Prawdę mówiąc wielu muzułmanów jest zagubionych i nie przestrzega prawdziwych zasad islamu. Religia to nie są, jak niektórzy uważają same rytuały praktykowane o nakazanym czasie lecz jest to przede wszystkim wiara, prawodawstwo, modlitwy, transakcje i wzajemne relacje międzyludzkie. Jest to religia a zarazem system rządzenia. Ktoś powiedział:

„Co za wspaniała religia, gdyby tylko ludzie wcielali jej zasady w życie, stosowali się do jej nakazów i chronili się przed zakazami”.

W książce „Co to jest islam?” W. Montgomery, autor powiedział:

„Uprzedzenie to tylko jedna z wielu przeszkód, jakie europejski czy amerykański student islamu napotka. Jak tylko zacznie opisywać islam jako ‘religie Qur’anu czy ‘religie czterystu milionów muzułmanów’, przedstawia kategorie, która nie należy do kategorii ‘religia’. Cóż może, bowiem znaczyć religia dla krajów Zachodu? W najlepszym przypadku, dla zwykłego człowieka, oznacza spędzanie godziny na niedzielnych obrządkach, które dają mu wsparcie i siłę w pokonywaniu problemów życia codziennego i które zachęcają do przyjaznej postawy wobec drugiego człowieka i utrzymywania odpowiednich zasad poprawności seksualnej; ma niewiele wspólnego z komercją czy ekonomią, polityką czy relacjami przemysłowymi. W najgorszym przypadku rozwija nastawienie samozadowolenia u bardziej zamożnych osób i pobłażliwości. Europejczycy mogą nawet patrzeć na religię jak na opium wykorzystywane przez wyzyskiwaczy prostych ludzi, by ich sobie podporządkować. Jakże inne, sugestywne jest powiedzenie: ‘Prawdziwą religią Boga jest islam!’. Słowo przetłumaczone jako ’religia’ to po arabsku Din, które odnosi się do stylu życia. To nie jest kwestia indywidualna poszczególnych osób, mająca wpływ jedynie na rąbek życia, lecz jest to aspekt zarówno prywatny jak i społeczny, coś, co przenika cały teologiczny dogmat, formy czci, teorie polityczne i szczegółowy kodeks zachowania, włączając kwestie, które Europejczycy zaliczyliby do higieny czy etykiety”.

Islam został w całości objawiony prorokowi Muhammadowi i pozostał niezmieniony aż do dziś lecz niestety niektórzy muzułmanie ulegli pewnym zmianom. Jeśli muzułmanin popełnia błąd, to nie oznacza to, że islam popiera jego czyny. Jaśniej mówiąc, jeśli dana osoba ma jasny przewodnik, jak złożyć z części pojazd a nie śledzi instrukcji to złoży pojazd błędnie. Czy to jednak oznacza, że instrukcja jest nieprawidłowa? Oczywiście, że nie!

Proszę Czytelnika niniejszej książki o czytanie jej z otwartym umysłem pozostawiając na bok utarte własne opinie i uprzedzenia na temat islamu. Celem czytelnika powinno być poznanie prawdy a nie poszukiwanie błędów. Ponadto, nie dajmy się ponieść emocjom. Allah mówi: A kiedy się im mówi: "Idźcie za tym, co zesłał Bóg!", oni mówią: "Nie! My postępujemy za tym, przy czym zastaliśmy naszych ojców." Czy nawet wówczas, gdyby ich ojcowie niczego nie rozumieli i nie byli prowadzeni drogą prostą? (2:170)

Cywilizowany człowiek kierujący się logiką zaakceptuje daną kwestię, dopiero po poddaniu jej szczegółowym badaniom. Kiedy pozna on prawdę i jest przekonany natychmiast postępuje według niej i nie zachowuje jej tylko dla siebie lecz rozpowszechnia ją wśród ludzi uświadomiajac i poprawiając ich błędy.

W końcu muszę przyznać, że nie poruszyłem w tej pracy wszystkich kwestii o których islam mówi, a to ze względu na jej rozmiary. Islam rządzi życiem człowieka w każdym aspekcie i należałoby napisać kilkanaście książek, by omówić je wszystkie. W tej pracy podkreśliłem kilka punktów dotyczących podstawowych moralnych islamskich zasad. Wymieniłem każdy z nich a następnie poparłem dowodem z Koranu i Tradycji Proroka Muhammada.

Ktoś może zarzucić, że prawo islamskie zostało zaadoptowane od współczesnego systemu prawnego i że niektóre z uniwersalnych praw są już wcielone we współczesnym świecie. Ten chwiejny zarzut można łatwo obalić, jak tylko powiemy, że prawo islamskie liczy 1400 lat. Jeśli ktoś przytacza taki zarzut, to prawa wcielone przez niektóre społeczeństwa najprawdopodobniej pochodzą z prawa islamskiego. Ponadto, niejeden orientalista studiował prawo islamskie z wielu różnych powodów a celem ich było raczej nie wyjaśnienie i poznanie Prawdy, lecz raczej krytykowanie i ukrywanie jej zalet.

 Monoteizm w islamie

Islam, jak inne boskie religie, wymienia kilkanaście zasad wierzeń, które Allah nakazuje swym wiernym wyznawać i propagować, ale nie uznaje przymusu za odpowiedni środek do osiągnięcia tego celu. Allah mówi: Nie ma przymusu w religii! Prawość wyróżniła się od nieprawości. I ten, kto odrzuca fałszywe bóstwa, a wierzy w Boga, uchwycił za najpewniejszy uchwyt, niemający żadnego pęknięcia.

Bóg jest słyszący, wszechwiedzący! (2:256)

Islam nakazuje swym wyznawcom propagować religię w dobry i sprawiedliwy sposób. Allah mówi: Wzywaj ku drodze twego Pana z mądrością i pięknym napomnieniem !

Rozmawiaj z nimi w najlepszy sposób! 6:78-79)Zaprawdę, twój Pan zna najlepiej tych, którzy zeszli z Jego drogi; i On zna najlepiej tych, którzy idą drogą prostą! (16:125)

Podstawowa zasada islamu mówi, że zanim człowiek go przyjmie musi być do tej religii silnie przekonany, bo jeśli uczyni to pod przymusem, jego mowa i czyny nie będą zgodne z jego wiarą, co jest określone w islamie jako hipokryzja. Islam surowo ostrzega przed hipokryzją i uznaje ją za grzech większy od niewiary. Allah mówi: Zaprawdę, obłudnicy znajdą się na samym dnie ognia i nie znajdziesz dla nich pomocnika. (4:145)

Rola Proroków, którą byli obarczeni, polegała na łagodnym, humanitarnym przekazaniu ludzkości Bożego przesłania i poprowadzeniu ich ku prawości. Allah mówi: Słuchajcie Boga i słuchajcie Jego Posłańca! A jeśli się odwrócicie - to wiedzcie, że na Naszym Posłańcu ciąży jedynie przekazanie jasnego obwieszczenia. (64:12)

Główne cele islamu

Prorok powiedział w Minie[2] podczas Pożegnalnej Pielgrzymki[3]:

Czy wiecie, co to jest za dzień?” Oni tj. jego towarzysze odpowiedzieli: - „Allah i Jego Wysłannik wiedzą najlepiej.” On odrzekł: - „Zaprawdę, to jest Święty Dzień (Dzień Arafa, który przypada w czasie pielgrzymki). –Czy wiecie, co to jest za miejsce?” Oni odrzekli: - „Allah i Jego Wysłannik wiedzą najlepiej.” On odpowiedział: - „To jest święte miejsce tj. Mekka i jej okolice.” –„Czy wiecie, co to za miesiąc?” Oni odparli:- „Allah i Jego Wysłannik wiedzą najlepiej.” On powiedział:- „Święty miesiąc- tj. Dhul Hidżdża, 12 miesiąc islamskiego kalendarza. Zaprawdę Allah uczynił wasze życie, wasze majątki i wasz honor nietykalnymi i świętymi, jak świętość tego dnia, tego miesiąca i tego miejsca. (Buchari)

Najważniejszymi celami islamu, do których nawołuje to ochrona religii, życia, honoru, majątku, umysłu, potomstwa oraz ochrona praw pokrzywdzonych i niepełnosprawnych.

- W odniesieniu do ochrony życia, Allah mówi: I nie pozbawiajcie nikogo życia, które Bóg uczynił świętym, chyba, że zgodnie z prawem! A jeśli ktoś został zabity niesprawiedliwie, to My dajemy jego bliskiemu władzę. Lecz niech on nie przesadza w zabijaniu; on z pewnością otrzyma pomoc! (17:33).

- W odniesieniu do ochrony majątku w Koranie czytamy: I nie zjadajcie sobie nawzajem majątków nadaremnie; nie oddawajcie ich sędziom po to, by zjadać grzesznie część majątku innych ludzi - skoro przecież wiecie! (2:188);

- Ochrona honoru: I nie zbliżajcie się do cudzołóstwa! Zaprawdę, jest to czyn szpetny i jakże to zła droga! (17:32). Allah mówi też: Kto popełni jakiś błąd lub grzech, a potem zrzuci go na niewinnego, ten bierze na siebie ciężar zniesławienia i grzechu oczywistego. (4:112).

- W kwestii zakazu złego traktowania krewnych i potomstwa, Allah mówi: Kiedy się odwróci, chodzi pośpiesznie po ziemi, by szerzyć na niej zepsucie i niszczyć zasiewy oraz potomstwo. A Bóg nie lubi zepsucia. (2:205)

Islam przywiązuje ogromną wagę do ochrony praw słabych, gdyż są bardziej niż inni narażeni na różnego rodzaju uciski. Z tego powodu w Koranie i w Tradycji Proroka znajdziemy wiele miejsc poświęconych dobremu traktowaniu słabych i wskazówki jak chronić ich prawa.

- W odniesieniu do traktowania rodziców Allah mówi: I postanowił twój Pan, abyście nie czcili nikogo innego, jak tylko Jego; i dla rodziców - dobroć! A jeśli jedno z nich lub oboje osiągną przy tobie starość, to nie mów im: "precz!" i nie popychaj ich, lecz mów do nich słowami pełnymi szacunku! (17:23);

- O prawach sierot Allah mówi: Przeto sieroty - nie uciskaj! (93:9)

Islam naucza, aby majątki sierot były chronione. Allah mówi: Zbliżajcie się do majątku sieroty w sposób najbardziej odpowiedni; zanim ona dojdzie do wieku dojrzałego. Wypełniajcie wasze zobowiązania, ponieważ o zobowiązanie zapytają. (17:34)

- O zobowiązaniach dzieci względem rodziców Allah mówi: Pozwólcie! Ja wam wyrecytuję to, czego zakazał wam wasz Pan: Nie dodawajcie Jemu niczego za współtowarzyszy; bądźcie dobrzy względem swoich rodziców; nie zabijajcie swoich dzieci z biedy - My damy zaopatrzenie i wam, i im i nie przybliżajcie się do czynów szpetnych, ani do jawnych spośród nich, ani do ukrytych; nie zabijajcie nikogo - tego zakazał Bóg inaczej jak zgodnie z prawem. Oto, co wam nakazał Bóg! Być może, będziecie rozumni! (6:151);

- O prawach chorego Wysłannik Allaha powiedział: Wyzwól więźnia, nakarm głodnego i odwiedź chorego. (Buchari)

- W odniesienniu do prawa starszych, Prorok powiedział: Nie jest moim naśladowcą ten, kto nie szanuje starszych, nie okazuje miłosierdzia młodym i nie szanuje uczonych. (Tirmidi)

- W odniesieniu do prawa potrzebujących. Allah mówi: A żebraka - nie odpychaj! (93:10). Prorok powiedział: Ktokolwiek pomaga bliźniemu w czasie potrzeby temu Allah okaże pomoc. (Muslim)

Islam w wielu innych przypadkach zaleca dobre maniery, które poprawiają charakter muzułmanina i pomagają zreformować całe społeczeństwo.

Cechy wyróżniające islam

(1) Istnieją jasne przekazy w Koranie jak i w hadisach4[4] Proroka, które wskazują na to, że wszystkie główne religie nawoływały do tej samej zasady- wiary w Jedynego Boga. Allah wysyłał do ludzkości Proroków począwszy od Noego a skończywszy na Muhammadzie i każde z poprzednich przesłań było zastępowane nowym objawieniem. Wysłannik Allaha powiedział: Zaprawdę jestem dla innych proroków, jak człowiek, który zbudował piękny dom i nie umieścił na jego rogu cegły. Ludzie chodzą wokół i podziwiają dom, ale komentują: - Jeśli tylko byłaby wstawiona cegła na miejsce. Ja jestem tą cegłą i ostatnim z proroków. (Buchari)

Po wysłąnniku Muhammadzie nie nadejdzie już żaden inny prorok. Jedynym wyjątkiem jest Jezus. Kiedy nadejdzie Ostania Godzina, zstąpi[5] na ziemię i napełni ją sprawiedliwością i równością tak, jak była przepełniona wcześniej uciskiem i tyranią. Nie przyniesie nowej religii tylko będzie rządził według islamu. Wysłannik Allaha powiedział:

Godzina nie nastąpi dopóki syn Marii nie zstąpi jako sprawiedliwy przywódca, sądzący według religii islamu. Złamie krzyż i zabije świnię. Zniesie dzizija[6] a nadmiar bogactwa, jaki pozostanie, nikt nie będzie chciał przyjąć. (Buchari)

Wszyscy Wysłannicy nawoływali do wiary w Jedynego Boga odrzucając jednocześnie przypisywanie Mu jakichkolwiek współtowarzyszy w mocy czy czci. Głosili też, że Stwórca jest daleki od wszelkich niedoskonałości. Nawoływali swoje społeczeństwa do czczenia jedynie Boga. Zreformowali ludzkość i poprowadzili ją na ścieżkę, dzięki której można osiągnąć prawdziwe szczęście w tym i przyszłym świecie. Allah mówi: On ustanowił dla was, jeśli chodzi o religię, to, co już polecił Noemu, i to, co objawiliśmy tobie, i to, co poleciśmy Abrahamowi, Mojżeszowi i Jezusowi: Przestrzegajcie należycie religii i nie rozdzielajcie się w niej! Wielkie jest dla politeistów to, do czego ty ich wzywasz. Bóg wybiera dla siebie kogo chce, i prowadzi drogą prostą ku Sobie, tego, kto się nawraca.(42:13)

(2) Za ostatnią religię dla ludzkości Allah wybrał islam tym samym unieważniając wszystkie poprzednie religie. Allah nie przyjmie od swoich sług żadnej innej religii. W Koranie czytamy: My tobie również zesłaliśmy Księgę z prawdą, potwierdzając prawdziwość Księgi, która była przed nią, i chroniąc ją. (5:48)

Allah obiecał islam zachować i chronić go przed zniekształceniami do Dnia Sądu, dlatego że jest ostateczną religią w odróżnieniu do innych, które zostały zesłane do konkretnych społeczeństw i na konkretne czasy. Allah mówi: Zaprawdę, My posłaliśmy napomnienie i My jesteśmy jego stróżami! (15:9)

Muhammad jest ostatnim wysłannikiem ze wszystkich zesłanych. Po nim nie nadejdzie już żaden wysłannik. Allah mówi: Muhammad nie jest ojcem żadnego z waszych mężczyzn, lecz jest Posłańcem Boga i pieczęcią proroków.

Bóg jest o każdej rzeczy wszechwiedzący! (33:40)

Nie oznacza to, że islam nie uznaje i że nie należy wierzyć w poprzednich wysłanników i ich objawienia, przeciwnie, należy wierzyć, iż Jezus przyszedł z tym samym przesłaniem, co Mojżesz a Muhammad przyszedł z tym samym przesłaniem, co Jezus do swoich poddanych, które głosiło wiarę w Jedynego Boga i nie przypisywanie Mu żadnych współtowarzyszy.

Muhammad był ostatnim prorokiem i wysłannikiem a muzułmanie mają nakaz wierzyć we wszystkich wysłanników i proroków oraz w Boskie Księgi. Ktokolwiek odrzuca wiarę w jednego z nich popełnia ciężki grzech niewiary i nie jest uznawany za muzułmanina. Allah mówi: Zaprawdę, ci, którzy nie wierzą w Boga i Jego posłańców i chcą uczynić rozróżnienie między Bogiem i Jego posłańcami, mówią: "Wierzymy w jednych, a nie wierzymy w drugich." I oni chcą znaleźć sobie w ten sposób jakąś drogę; oni są niewiernymi naprawdę! (4:150-151)

(3) Islam dopełnił i udoskonalił prawodawstwo, które było objawione przed nim. Ze względu na to, że religie zostały zesłane dla konkretnych społeczeństw i na konkretny czas, nie są więc aktualne i odpowiednie dla współcześnie żyjących ludzi. Allah mówi: Dzisiaj udoskonaliłem dla was waszą religię i obdarzyłem was w pełni Moją dobrocią; wybrałem dla was islam jako religię. (5:3)

Islam jest więc najlepszą religią, ponieważ Allah tak wybrał i zdecydował. W Koranie czytamy: Wy jesteście najlepszym narodem, jaki został utworzony dla ludzi: wy nakazujecie to, co jest uznane, a zakazujecie tego, co jest naganne; i wierzycie w Boga. A jeśliby uwierzył lud Księgi, to byłoby dla niego lepiej. Wśród nich są wierzący, lecz większość z nich to ludzie szerzący zepsucie. (3:110)

(4) Islam to światowa religia; skierowana jest do całej ludzkości. Nie została zesłana dla poszczególnej rasy czy klasy lecz jest religią uznajacą wszystkich ludzi za równych sobie. W islamie nie istnieje segregacja ze względu na rasę, język czy pochodzenie. Jest to religia oparta na poszczególnych wierzeniach, które muszą być wypełniane przez wszystkich wyznawców, dzięki czemu panuje wśród nich równość i jedność. Ktokolwiek wierzy w Allaha Jedynego, jako prawdziwego Pana i odrzuca wszelkie bóstwa oraz w to, że islam jest prawdziwą religią a Muhammad ostatnim wysłannikiem, jest uznawany za muzułmanina, niezależnie od rasy, koloru czy pochodzenia etnicznego. Allah mówi: Posłaliśmy cię do wszystkich ludzi jako zwiastuna radosnej wieści i ostrzegającego. Lecz większość ludzi nie wie. (34:28)

Jeśli chodzi o poprzednich Wysłanników, to zostali oni wysłani do konkretnych ludów i społeczeństw. Allah mówi o: - Noe: I wysłaliśmy Noego do jego ludu. (7:59)

-Hudzie: A do ludu Ad posłaliśmy ich brata Huda. Powiedział on: "O ludu mój! Czcijcie Boga! Nie ma dla was boga, jak tylko On! (7:65

- Salihu: I do ludu Samud posłaliśmy ich brata Saliha. On powiedział: O ludu mój! Czcijcie Boga! Nie ma dla was boga innego niż On! (7:73);

- Lucie: I Lota! Kiedy powiedział on do swego ludu. (7:80);

- Szuajbie: I do ludu Median posłaliśmy ich brata Szuajba! (7:85);

-Mojżeszu: Następnie, po nich, posłaliśmy Mojżesza z Naszymi znakami. (7:103);

-Jezusie: Oto powiedział Jezus, syn Marii: O synowie Izraela! Jestem wysłany od Boga do was, aby potwierdzić prawdziwość tego, co przede mną było zesłane w Torze. (61:6)

Ze względu na to, że islam jest religią zesłaną dla całego świata i nawołuje do prawości całą ludzkość, Allah nakłada na muzułmanów obowiązek przekazania jej innym. Allah mówi: W ten sposób My uczyniliśmy was narodem znajdującym się pośrodku, abyście byli świadkami dla ludzi i aby Posłaniec był świadkiem dla was. (2:143)

(5) Prawodawstwo i nauki islamu pochodzą od Allaha, dlatego są niezmienne. Prawo pochodzące od ludzi jest ciągle zmieniane, bo zawiera błędy, niedoskonałości i jest nieustannie poddawane wpływom zewnętrznych czynników, jak otoczenie, kultura, tradycja i społeczeństwo. Jest to zjawisko, które łatwo możemy zaobserwować w dzisiejszych czasach. Prawodawstwo i systemy stworzone przez człowieka nie są trwałe, często wymagają poprawek i zmian. Jak wiemy co odpowiada jednemu społeczeństwu nie będzie odpowiadać innemu, a co jest odpowiednie w danym czasie nie będzie odpowiednie w innych czasach. Prawodawstwo i system, na przykład kapitalistycznego społeczeństwa nie odpowiada np. komunistycznemu społeczeństwu.

Jeśli chodzi o prawodawstwo islamu, to jest ono jak powiedzieliśmy pochodzenia boskiego. Ten, który go ustanowił jest Stwórcą wszystkich rzeczy, Ten, który wie, co najlepiej odpowiada poszczególnym uwarunkowaniom i co polepszy daną sytuacje. Nikt, niezależnie od wysokiego statusu i stanowiska, jakie może osiągnąć, nie ma prawa sprzeciwiać się temu prawodawstwu, zmieniać go, dodawać do niego czegokolwiek lub usuwać z niego najdrobniejszego szczegółu. Allah mówi: Czyż oni pragną sądu z czasów pogaństwa? Któż jest lepszy od Boga w sądzeniu ludzi, którzy posiadają pewność? ( 5:50)

(6) Teksty islamu są uniwersalne, dlatego jest to religia odpowiednia dla wszystkich czasów i całej ludzkości do końca świata. Islam wprowadził ogólne zasady i nauki, które są niezmienne; nie ulegają upływowi czasu,nie są związane z miejscem, chodzi tu zarówno o zasady związane z wierzeniami, jak wiara w Allaha, Jego aniołów, Księgi, Wysłanników, Dzień Ostateczny i Przeznaczenie jak również zasady czczenia, jak ilość modlitw ( ruchy, czas), ilość jałmużny i komu się ona należy, długość obowiązkowego postu i jego zasady, czas oraz rytuały pielgrzymki.

Każda nowa kwestia, która się pojawia na świecie, musi być poddana pytaniom w świetle Koranu i Tradycji Proroka po to, by została orzeczona nowa opinia prawna. Jeśli nie może być wydana jasna opinia na podstawie Koranu i Sunny, wówczas pobożni i lękający się Allaha uczeni powinni włożyć największy wysiłek w to,by wydać opinię na podstawie innych tekstów mając na uwadze interesy muzułmanów i biorąc pod uwagę warunki swych czasów i potrzeby społeczeństwa. Orzeczenie jest wydawane po wnikliwym analizowaniu ogólnego znaczenia Koranu i hadisów Proroka oraz po badaniu poglądów prawnych , które mówią że:

1. Wszystko w religii jest dozwolone chyba, że konkretny tekst mówi o niedozwolonym.

2. Należy chronić i zabezpieczać interesy społeczeństwa i dbać o jego dobre korzyści.

3. Islam jest łatwą religią, która usuwa niepotrzebne trudności.

4. Należy unikać wszelkich krzywd.

5. Nakazane jest odwracanie się od zła poprzez unikanie środków, przez które rozprzestrzenia się.

6. Niezbędne potrzeby czynią niedozwolone dozwolonymi.

7. Poważne potrzeby legalizują niedozwolone zgodnie z sytuacją.

8. Odsuwanie krzywdy jest priorytetem przed osiągnięciem korzyści.

9. Jeśli ktoś stoi przed dwoma rodzajami zła, powinien wybrać to mniejsze.

10. Krzywda nie powinna być odpłacana poprzez wyrządzanie podobnej krzywdy.

11. Znosić osobiste szkody dla uniknięcia szkód społecznych.

Istnieje jeszcze wiele innych prawnych reguł na wzór powyższych. Podczas wydawania opinii prawnych na podstawie islamskich tekstów uczeni nie powinni kierować się własnymi żądzami, czy wykorzystywać ich dla osiągnięcia korzyści osobistych lecz powinni uczynić wszystko, by przynieść korzyść społeczeństwu bez sprzeciwiania się tekstom źródłowym, gdyż islam to odpowiednia religia dla ludzi we wszystkich epokach i zapewnia potrzeby każdego społeczeństwa.

(7) W islamie nie istnieją uprzedzenia. Każdy ustęp prawa dotyczy wszystkich, nie ma rozróżnienia między biednym a bogatym, wysoko urodzonym a tym niżej, władcą a poddanym, białym a czarnym. Wszyscy są równi w kwestii praktykowania prawodawstwa islamu.

Za czasów Proroka kobieta z rodziny Machzum a wywodząca się z plemienia Kurejsz (najszalchetniejsze plemię) ukradła. Ktoś z osób wokół Proroka powiedział: - Kto wstawi się u Proroka za nią? Inni pytali: - Kto jest tak odważny jak Usama bin Zejd, ukochany towarzysz Wysłannika Allaha? Usama próbował, ale Prorok powiedział: - „Czy spróbujesz się wstawić tak samo za innymi?” Po czym wstał i skierował te słowa do wszystkich: O ludzie! To, co zniszczyło tych przed wami, to fakt, że, gdy ktoś ze szlachetnie urodzonych dokonał kradzieży, nie karano go, ale gdy ktoś z prostych osób uczynił to samo, to wymierzano mu karę ustaloną przez Allaha. Na Allaha, jeśli Fatima, córka Muhammada, popełniłaby kradzież, odciąłbym jej rękę[7]. (Muslim)

(8) Teksty źródłowe islamu nadal istnieją w ich oryginalnej formie, wolne od ominięć, dopisków czy zmian. Głównymi źródłami islamu są Koran i Sunna –Tradycja Proroka Muhammada.

Koran istnieje w oryginalnej formie tak, jak został objawiony Prorokowi Muhammadowi z tymi samymi literami, wersami i rozdziałami. Nawet w najmniejszym stopniu nie został on zmieniony.

Prorok wyznaczył ze swoich najbliższych towarzyszy skrybów do zapisywania objawienia. Między nimi był Ali, Muałłija, Ubej bnu Ka’b i Zejd bnu Tabit. Za każdym razem, kiedy Prorok otrzymywał objawienie, nakazywał swym skrybom zapisywać, jednocześnie informując ich, który to werset i rozdział. Koran pozostał w pamięci i w sercach muzułmanów i zachowany został w księgach.

Muzułmanie przywiązywali ogromną wagę do Księgi Allaha. Prześcigali się i współzawodniczyli ze sobą w nauce na pamieć i nauczaniu go, a wszystko po to, by osiągnąć nagrodę od Allaha, o której mówił Prorok: Najlepszymi spośród was są ci, którzy uczą się Koranu i nauczają go innych. (Buchari)

Poświęcali swój czas i majątek by uczyć się Koranu na pamięć i chronić go. Muzułmanie całymi rzeszami przekazywali go z pokolenia na pokolenie pamiętając o tym, że zapamiętywanie i recytacja Koranu jest aktem czci. Prorok powiedział:

Ktokolwiek recytuje Koran, otrzyma dziesięciokrotne wynagrodzenie. Alif, Lam, mim nie jest jedną literą, ale Alif jest literą, Lam jest literą i Mim jest literą. (Tirmidi)

Drugim źródłem prawodawstwa islamu jest Sunna Wysłannika, która jest objaśnieniem Koranu. Allah ochronił ją przed wszelkimi zmianami i zniekształceniami poprzez poświęcenie wiernych i pobożnych uczonych, którzy ofiarowali swe życie dla studiowania hadisów oraz łańcucha przekazicieli, badając, czy dany hadis pochodzi czy nie pochodzi od Proroka. Wnikliwie sprawdzali każdego przekaziciela z osobna, biorąc po uwagę jego pobożność i stopień zaufania mu. Czytali wszystkie hadisy, które były przekazywane przez Proroka i nie akceptowali tych, które po sprawdzeniu okazały się nieautentyczne. Hadisy przekazane przez Proroka przetrwały do dnia dzisiejszego bez żadnych fałszerstw. Ktokolwiek pragnie zbadać metodologię, której użyto do zachowania Sunny, zalecane jest zwrócenie się do książek dotyczących nauk hadisów. Dla wszystkich szukających stanie się niebawem jasne, że nie ma wątpliwości, co do autentyczności hadisów, które do nas dotarły, również będzie jasne, jak wielki wysiłek włożyli uczeni w służbie Prorokowi i uchronienia jego Sunny.

(9) Islam uznaje wszystkich ludzi za równych bez względu na płeć, kolor czy język. Pierwszym człowiekiem, jakiego stworzył Allah był Adam. On jest ojcem ludzkości. Allah potem stworzył z Adama jego żonę, Ewę, matkę ludzkości i sprawił, że się rozmnażali. W swej ludzkiej naturze poprzez stworzenie wszyscy ludzie są równi. Allah mówi: O ludzie! Bójcie się waszego Pana, który was stworzył z jednej istoty i stworzył z niej drugą do pary; a z nich dwojga rozprzestrzenił wiele mężczyzn i kobiet. (4:1)

Prorok powiedział:

Zaprawdę Allah pozbawił cię (rożnego rodzaju) dumy (niesłusznie odczuwanej) w czasie dni niewiedzy przed islamem, a szczególnie niewiedzy odnośnie szczycenia się swymi przodkami. (Ludzie są dwóch rodzajów) Wierzący, który lęka się Allaha, albo niewierzący, który jest skazany na grzech. Wszyscy ludzie są dziećmi Adama, a Adam (został stworzony) z ziemi. (Tirmidi)

Cała ludzkość pochodzi od Adama. Na początku ludzie wyznawali jedną religię, mówili jednym językiem, ale wraz ze wzrostem ich liczby rozproszyli się po ziemi i zamieszkali różne terytoria w rezultacie czego powstały różne kolory skóry, różne tradycje i języki. To też spowodowało odmienne myślenie, inny styl życia i różne wierzenia. Allah mówi: Ludzie byli tylko jednym narodem, ale się podzielili. I jeśliby nie słowo, które przyszło wcześniej od twojego Pana, to zostałoby rozstrzygnięte między nimi to, w czym oni się różnią. (10:19)

Islam czyni wszystkich ludzi równymi nie dając względów dla płci, rasy, języka czy narodu. Wszyscy są równi przed Allahem. Różnią się jedynie pod względem stopnia wiary i praktykowania islamu w swoim życiu. Allah mówi: O ludzie! Oto stworzyliśmy was z mężczyzny i kobiety i uczyniliśmy was ludami i plemionami, abyście się wzajemnie znali. Zaprawdę, najbardziej szlachetny spośród was, w obliczu Boga, to najbardziej bogobojny spośród was! Zaprawdę, Bóg jest wszechwiedzący, dobrze świadomy! (49:13)

Zgodnie z uznaną przez islam równością wszyscy ludzie mają takie samo prawo do wolności, choć regulowanej przez religię, bo nie można doprowadzić do nieograniczonej swobody.

Islam gwarantuje ludziom następujące prawa:

A. Wolność myślenia i wyrażania opinii. Religia zachęca swoich wyznawców do mówienia prawdy i wyrażania opinii oraz myśli, które są konstruktywne bez poczucia winy.

Prorok powiedział: Najlepszym dżihad jest słowo prawdy w obliczu prześladującego przywódcy. (Abu Dałud)

Towarzysze Proroka praktykowali tą metodę. Pewnego razu jakiś mężczyzna powiedział do Omara ibn Chattab, drugiego następcy Proroka: - Lękaj się Allaha, przywódco wiernych! Inny wtrącił:- Czy śmiesz pouczać przywódcę wiernych, by lękał się Allaha? Na to Omar odrzekł mu: - Zostaw, daj mu powiedzieć, bo zaprawdę nie ma w was dobra, jeśli tego nie powiecie i nie ma dobra w nas, jeśli tego nie przyjmiemy.(Brak)

Innym razem Ali sądził kogoś w jakiejś sprawie. Kiedy Omar, który był wówczas kalifem, został zapytany o zdanie, odparł: - Gdyby mnie zapytano, to wydałbym inny osąd. Kiedy zapytano go, co go wówczas powstrzymało od odrzucenia opinii Alego, odparł: - Gdyby ta sprawa miała wyjaśnienie w Koranie lub w hadisach to osąd Alego bym odrzucił, ale to była jego opinia a opinie mogą być właściwe lub nie. Nikt nie wie, która opinia u Allaha jest bardziej prawdziwa.

B. Posiadanie legalnego majątku i zarobku w dozwolony sposób. Allah mówi: Nie pragnijcie tego, czym wyróżnił Bóg jednych z was, dając im wyższość nad drugimi. Mężczyznom przypadnie udział w tym, co sobie zarobili, i kobietom przypadnie udział w tym, co sobie zarobiły. (4:32)

C. Zdobywanie wiedzy. Islam uznaje poszukiwanie i zdobywanie wiedzy za obowiązek człowieka.

Prorok powiedział: Zdobywanie wiedzy jest obowiązkiem nałożonym na wszystkich muzułmanów. (Ibn Madża)

D. Korzystanie według wyznaczników islamu z dobra i piękna, jakim Allah obdarzył ludzi i cały świat. Allah mówi: On, który uczynił dla was ziemię całkowicie poddaną. Przechadzajcie się więc po jej szlakach i jedzcie z tego, czego wam Bóg udziela; ku Niemu będzie zmartwychwstanie! (67:15)

E. Wypełnianie roli przewodzenia w społeczeństwie pod warunkiem, że dana osoba posiada odpowiednie umiejętności i kompetencje.

Prorok powiedział: Ktokolwiek otrzymał władzę nad muzułmanami a postępuje zdradliwie ten wejdzie do Piekła. (Ahmed)

Islam twierdzi, że jeśli ktoś powierzył komuś nieodpowiedniemu sprawowanie władzy to nadużył zaufania danego mu przez Allaha i to jest znak bliskiej destrukcji świata i nadejścia Dnia Sądu.

Prorok powiedział: Jeśli zaufanie jest nadużyte, to czekaj na Godzinę. Jeden z towarzyszy został zapytany: W jaki sposób jest ono nadużyte? On odrzekł: -Kiedy władza jest dana tym, którzy nie są odpowiedni, by ją sprawować, wówczas oczekuj na wybicie Godziny. (Buchari)

F. Bezpośredniego zwracania się do Boga bez pomocy ziemskich pośredników. W islamie nie ma wyznaczonych niezależnych władz duchowych tak jak to ma miejsce w innych religiach. Jest to spowodowane faktem, że islam zniósł praktyki wyznaczania pośredników między Allahem a Jego sługami. Allah potępił postępowanie politeistów gdyż ich praktyki z czasem spowodowały czczenie pośredników. Allah mówi: Czy szczera religia nie należy tylko do Boga? A ci, którzy sobie wzięli opiekunów poza nim: "My czcimy ich tylko dlatego, ażeby oni przybliżyli nas do Boga. ( 39:3)

Allah obnażył prawdę o pośrednikach, wyjaśniając, że nie mają oni całkowitej możliwości by przynieść komuś korzyść lub kogoś skrzywdzić, ani nie są samowystarczalni, są tylko ograniczonymi istotami stworzonymi przez Boga. Allah mówi: Zaprawdę, ci, których wzywacie poza Bogiem - to sługi, podobnie jak wy. Wzywajcie ich więc! Niech oni was słuchają, jeśli jesteście prawdomówni ! (7:194)

Islam uzmocnił bezpośrednią relację między Allahem a Jego sługami. Ta relacja jest budowana na wierze w Niego Jedynego we wszystkich aspektach i zwracaniu się do Niego bezpośrednio w chwilach szukania pomocy, wsparcia, okazania skruchy bez zwracania się do pośrednika lub mediatora. Jeśli dana osoba popełni grzech, to podnosi dłonie i zwraca się z pokorą do Allaha, żałując za grzech i prosząc Go o przebaczenie. Allah mówi: A kto uczyni zło lub wyrządzi krzywdę swojej duszy, a potem prosi Boga o przebaczenie, ten znajdzie Boga przebaczającym, litościwym! (4:110)

W islamie nie istnieje stan duchowieństwa, które by określało według własnej woli, co jest dozwolone a co nie. Nikt nie ma prawa przebaczać innym grzechów popełnionych przeciw Allahowi czy uważać się za zastępców Boga, ustanawiając nowe prawa w religii, zmieniając status wierzeń i zapewniając raj tym, którym według nich się należy. Prawo do ustanawiania legislacji należy się wyłącznie Allahowi. Wyjaśnia to następujący werset: Oni wzięli swoich uczonych w piśmie i swoich mnichów za panów, poza Bogiem. (9:31)

Prorok powiedział: Oni (Żydzi i Chrześcijanie) nie czcili ich modląc się do nich, ale kiedy (księża i rabini) uczynili coś dozwolonym, to oni wzięli to za dozwolone, a kiedy uczynili coś niedozwolonym, to oni również traktowali to jako niedozwolone. (Tirmidi)

G. Wykonywania zadań i obowiązków zgodnie z rolą w społeczeństwie, jaką nam Allah przypisał. Ma to na celu zadbanie o to, aby sprawy życia toczyły się płynnie i w najlepszy sposób i aby wszyscy mogli czerpać korzyści z religii: rodzice, dzieci, krewni, sąsiedzi, przyjaciele itd. Wszyscy oni mają konkretne prawa nadane przez islam. Allah mówi: Czcijcie Boga i nie dodawajcie współtowarzyszy! Okazujcie dobroć rodzicom i bliskim krewnym, i sierotom, i biednym, sąsiadowi bliskiemu krewnemu i sąsiadowi, który jest wam obcy, i towarzyszowi będącemu u boku, i podróżnemu, i temu, którym zawładnęły wasze prawice. Zaprawdę, Bóg nie kocha tych, którzy są zuchwali i pełni pychy! (4:36)

Prorok powiedział: Nie zazdrośćcie sobie nieczego. Nie zawyżajcie jedni drugim cen, nie nienawidźcie się, nie odwracajcie się od siebie, nie sprzedawajcie drugim tego, co zostało wcześniej sprzedane pierwszym, lecz bądźcie słudzy Allaha braćmi. Muzułmanin jest bratem muzułmanina, ani go nie uciska, ani nie zawodzi, nie kłamie mu ani nim nie pogardza. Bogobojność znajduje się tu i wskazał trzykrotnie na swoją pierś. Najgorszym czynem jest pogarda dla brata muzułmanina. Cały muzułmanin jest nietykalny dla innego muzułmanina, zarówno jego krew, własność jak i honor. (Muslim)

Prorok powiedział: Nikt z was prawdziwie nie wierzy dopóki nie pragnie dla swego brata, czego pragnie dla siebie. (Buchari)

Nawet wrogowie mają prawa do dobrego traktowania. Abu Aziz bin Umejr, brat Musaba bin Umejr powiedział: -W czasie bitwy pod Badr wzięto mnie do niewoli. Prorok powiedział: Traktuj więźniów sprawiedliwie. Byłem w grupie Ansar[8], kiedy oni jedli obiad a potem kolacje, i oni sami jedli daktyle a mnie karmili chlebem[9] ze względu na to, co Prorok im nakazał (Tabarani).

Islam nawet zwierzętom dał pewne prawa.

Prorok powiedział: Ktokolwiek zabije ptaka czy inne zwierzę bez oddania jemu właściwego prawa, Allah go o to zapyta. Usłyszano głos:- O Wysłanniku Allaha! Co to jest jemu właściwe prawo? On odrzekł:- Zabicie go w celu spożycia a nie dla zabawy. (Targib)

Kiedy Prorok mijał wychudzonego wielbłąda, powiedział: Lękajcie się Allaha ze względu na te zwierzęta, stworzenia, które nie potrafią wyrazić swojej woli. Jeśli na nich jeździcie, traktujcie je odpowiednio (czyniąc je silnymi i zdatnymi do celu), a jeśli je chcecie spożyć, to też traktujcie je odpowiednio (czyniąc je zdrowymi i dorodnymi). (Abu Dałud)

Islam ustanawia pewne prawa, które jednostki muszą oddać grupie, a inne prawa, które grupa musi oddać jednostce. Jednostka powinna chronić interesy grupy a grupa – jednostki.

Prorok powiedział: Wierzący są jak silnie stojąca konstrukcja, każdy z nich (jak cegła) wzmacnia inną, po czym złożył dłonie zaciskając palce. (Buchari)

Kiedy dwa interesy są w sprzeczności, interesy grupy powinny przewyższać indywidualne, np.: dom, który ma się zawalić powinien zostać zburzony, bo może zranić tych, którzy koło niego przechodzą a właścicielowi powinny być zwrócone koszty.

(10) Miłosierdzie, miłość i współczucie dla innych i unikanie surowości.

Prorok powiedział: Najbardziej Miłosierny okazuje łaskę tym, którzy sami ją okazują innym. Okażcie miłosierdzie tym na ziemi a zostaniecie obdarzeni łaską przez Jedynego Allaha (Tirmidi)

Miłosierdzie w islamie nie jest ograniczone do ludzi lecz odnosi się także do zwierząt. Pewna kobieta weszła do piekła, ponieważ torturowała kota.

Pewna kobieta została ukarana piekłem za to, że zamknęła kota, nie nakarmiła go i nie napoiła oraz nie pozwoliła mu jeść nawet odpadków, aż zdechł. (Buchari)

Okazywanie miłosierdzia i łaski zwierzętom może stać powodem wejścia człowieka do raju.

Prorok powiedział: Pewien człowiek w czasie podróży poczuł ogromne pragnienie. Wówczas natknął się na studnię, zszedł do niej, napił się (z niej wody) a następnie wyszedł. Zobaczył wtedy psa sapiącego i liżącego błoto z nadmiernego pragnienia. Człowiek powiedział do siebie: ‘Ten pies cierpi z tego samego pragnienia, co ja wcześniej’. Tak, więc zszedł ponownie do studni, napełnił swój but wodą i napoił psa. Allah podziękował mu za ten uczynek i wybaczył mu. Ludzie zapytali: O Wysłanniku Allaha! Czy czeka na nas nagroda za czynienie dobra zwierzętom? On powiedział: Tak, za dobro uczynione każdej żywej istocie jest naznaczone wynagrodzenie. (Buchari)

Jeśli taką łaskę islam okazuje zwierzątom, to tym bardziej okazuje ją ludziom, których Allah wybrał i wyróżnił spośród innych stworzeń. Allah mówi: My obdarzyliśmy szlachetnością synów Adama. My nosiliśmy ich na lądzie i na morzu. My zaopatrzyliśmy ich wspaniałymi dobrami. My wyróżniliśmy ich wielkim wyróżnieniem ponad wielu spośród tych, których stworzyliśmy. (17:70)

(11) Islam nie zezwala na celibat, życie klasztorne i odrzucenie dozwolonych dóbr tego świata.

Prorok powiedział: Nie czyńcie życia trudnym, by stało się dla was uciążliwe, bo zaprawdę ludzie czynili dla siebie rzeczy trudnymi i Allah uczynił dla nich rzeczy trudnymi, i oto, co pozostało z ich miejsc czci i domostw. A potem wyrecytował następujący werset: ..i stan zakonny, który oni wprowadzili - My im go nie przepisaliśmy - poszukując zadowolenia Boga; oni jednak nie zachowali go tak, jak powinni go byli zachować. I daliśmy tym spośród nich, którzy uwierzyli, nagrodę. Lecz wielu z nich to ludzie bezbożni. (57:27) (Abu Dałud)

Prorok powiedział: Jedzcie, pijcie i dawajcie jałmużnę bez wkraczania w przesadę, dumę czy próżność. Zaprawdę Allah lubi widzieć ślady Jego hojności na swych sługach. (Al-Hakim)

Z drugiej strony islam nie zezwala osobie na gonitwę za przyjemnościami materialnymi i pogrążeniu się w żądzach i zabawach bez żadnych ograniczeń. Islam jest religią umiarkowania, która równoważy miedzy sferą duchową a cielesną, czyniąc jedno dopełnieniem drugiego.

Allah nakazuje, by człowiek zajęty codziennymi trudami, pamiętał o potrzebach duszy poprzez akty czci. Allah mówi: O wy, którzy wierzycie! Kiedy zostanie ogłoszone wezwanie do modlitwy - w Dniu Zgromadzenia śpieszcie gorliwie wspominać Boga i pozostawcie wszelki handel! To będzie dla was lepsze, o, gdybyście mogli to wiedzieć! (62:9)

Ponadto, kiedy muzułmanin zajęty jest oddawaniem czci Bogu islam przypomina mu, by nie zapominał także o materialnych potrzebach. Allah mówi: A kiedy modlitwa zostanie zakończona, to rozejdźcie się po kraju i poszukujcie łaski Boga, i często wspominajcie Boga! Być może, będziecie szczęśliwi! (62:10)

Islam pochwala tych, którzy łączą te dwie sfery. Allah mówi: ..tych ludzi nie odciąga ani handel, ani kupno od wspominania Boga, odprawiania modlitwy i dawania jałmużny. Oni obawiają się Dnia, kiedy wzburzą się serca i spojrzenia. (24:37)

Prawodawstwo islamskie zachowało prawa duszy, ciała i intelektu według kryteriów Boskich, które nie są ekstremalne z żadnej strony. Muzułmanin powinien kontrolować siebie i tego co mówi oraz co robi. Allah mówi: I ten, kto uczynił dobra na ciężar pyłku, zobaczy je; i ten, kto uczynił zła na ciężar pyłku, zobaczy je. (99:7-8)

Muzułmanin nie powinien odmawiać ciału dozwolonych przyjemności tego świata, czy to jedzenia, picia, odzieży, małżeństwa, czy pracy. Allah mówi: Powiedz: "Któż uznał za zakazane ozdoby Boga, które On przygotował dla Swoich sług, jak i dobre rzeczy pochodzące z Jego zaopatrzenia? (7:32)

Islam zabronił jedynie odrażających i szkodliwych rzeczy, które to szkodzą umysłowi, ciału, majątkowi, społeczeństwu, bo ludzka dusza została stworzona przez Allaha,który uczynił człowieka następcą na ziemi, by czcił Go i wcielł Jego prawo. Nikt nie może pozbawiać siebie lub kogoś życia. Allah stworzył harmonijne i doskonałe ciało dla duszy, by mogło spełniać nakazy Boskie w czczeniu, w prawach i innych zobowiązaniach oraz pracować dla rozwoju świata. Allah mówi: Stworzyliśmy człowieka w najpiękniejszej postaci. (95:4)

Z tego względu Allah nakazał chronić ciało i dbać o nie odpowiednio według wyznaczników religii. Dlatego islam zobowiązał nas do:

a) Oczyszczania się: Allah mówi: Zaprawdę, Bóg miłuje nawracających się i miłuje oczyszczających się! (2:222)

Allah uczynił ablucje warunkiem ważności modlitwy, którą muzułmanie odprawiają pięć razy dziennie.

Prorok powiedział: Żadna modlitwa nie jest przyjęta bez oczyszczenia się. (Muslim)

Allah nakazał również dokonać pełnej kąpieli (gusl) po współżyciu współmałżonków lub po polucji, o czym czytamy w Koranie: A jeśli jesteście w stanie nieczystym, to oczyszczajcie się. (5:6)

Allah uczynił gusl wysoce zalecanym przed modlitwą grupową, jak na przykład modlitwa piątkowa, w dzień świąt i przed pielgrzymką.

b) Utrzymywanie czystości w następujący sposób:

1. Mycie rąk przed i po posiłku i płukanie ust po posiłku.

Prorok powiedział: Jeśli ktoś znajdzie między zębami resztki jedzenia po posiłku, niech je usunie, a jeśli ktoś z was znajdzie resztki w ustach, niech połknie. Ktokolwiek tak czyni to czyni, co jest lepsze i dobre, a kto tego nie czyni, nie ma w tym krzywdy. (Abu Dałud)

2. Utrzymywanie czystości ust i zębów.

Prorok powiedział: Gdyby nie było uciążliwe dla mojej wspólnoty, to nakazałbym jej szczotkowanie zębów przed każdą modlitwą.(Buchari)

3. Utrzymywanie w czystości tych miejsc ciała, które mogą być pożywką dla bakterii.

Wysłannik Allaha powiedział:

Pięć spraw wynika z natury i należy o nie dbać. Są to: Obrzezanie, golenie włosów okolicy łonowej, golenie owłosienia pach, przycinanie wąsów i obcinanie paznokci. (Buchari)

4. Jedzenie i picie tylko tego, co jest czyste, dozwolone i zdrowe.

Allah mówi: O wy, którzy wierzycie! Jedzcie dobre rzeczy; którymi was obdarzyliśmy, i dziękujcie Bogu, jeśli Go czcicie! (2:172)

Religia wyznaczyła drogowskaz, który prowadzi do dobra i pozwala w sposób umiarkowany cieszyć się dobrymi i czystymi rzeczami bez wkraczania w przesadę, która jest niekorzystna dla zdrowia.

Allah mówi: O synowie Adama! Bierzcie wasze ozdoby na każde miejsce modlitwy! Jedzcie i pijcie, ale nie trwońcie! Zaprawdę, Bóg nie kocha rozrzutników! (7:31)

Prorok wyjaśnił, jak i ile powinniśmy jeść, mówiąc:

Człowiek nie napełnia zbiornika gorszego od swojego żołądka.. Wystarczy dla człowieka niewielki posiłek, aby nabrał sił; jeśli jednak będzie miał nieodpartą ochotę na więcej jedzenia niech pamięta: jedna trzecia żołądka dla jedzenia, jedna trzecia dla picia i jedna trzecia dla oddechu. (Ibn Hibban)

5. Zakaz spożywania wszystkiego, co jest obrzydliwe i nieczyste, czy to jedzenie czy picie, jak padlina ,krew, wieprzowina, alkohol, używki, narkotyki, papierosy w celu ochrony zdrowia.

Allah mówi: On zakazał wam tylko: padliny, krwi i mięsa wieprzowego, i tego, co zostało złożone na ofiarę czemuś innemu niż Bogu. Lecz ten, kto został do tego zmuszony, a nie będąc buntownikiem ani występnym, nie będzie miał grzechu. Zaprawdę; Bóg jest przebaczający, litościwy! (2:173)

Allah mówi też: O wy, którzy wierzycie! Wino, majsir[10], bałwany i strzały wróżbiarskie - to obrzydliwość wynikająca z dzieła szatana. Unikajcie więc tego! Być może, będziecie szczęśliwi! szatan chce tylko rzucić między was nieprzyjaźń i zawiść przez wino i majsir i odwrócić was od wspominania Boga i od modlitwy. Czyż wy nie zaprzestaniecie! (5:90-91)

6. Uprawianie korzystnych sportów, jak na przykład zapasy. Prorok sam kiedyś zwyciężył w zapasach mężczyznę o imieniu Rakana (al-Hakim).

Inne korzystne sporty to: pływanie, jeździectwo, łucznictwo. Omar ibn Chattab, drugi kalif i jeden z najbliższych towarzyszy Proroka powiedział: -uczcie wasze dzieci łucznictwa, pływania i jeździectwa.

7. Poszukiwanie lekarstwa na chorobę.

Prorok powiedział: Zaprawdę Allah stworzył choroby i lekarstwo na nie. Na każdą chorobę jest lekarstwo, lecz nie poszukuj lekarstwa w niedozwolonym. (Abu Dałud)

8. Wykonywanie aktów czci, które oczyszczają duszę z niepokoju. Dusza, nie oczyszczona przez modlitwę i wspominanie Boga jest niespokojna, co z kolei powoduje zły stan ciała. Allah mówi:

Ci, którzy uwierzyli i których serca się uspokajają przez wspominanie Boga - o tak! przez wspominanie Boga uspokajają się ich serca! (13:28)

Zaniedbanie ciała przez brak odpoczynku, pokarmu oraz małżeństwa, które są podstawowymi potrzebami ciała, islam uznaje za grzech.

Anas bin Malik powiedział: Do domu żon Proroka przyszło trzech mężczyzn, którzy pytali o akty czci Proroka. Kiedy usłyszeli, uznali, że to nie jest wystarczająco i powiedzieli: Kim jesteśmy w porównaniu z Prorokiem, bo zaprawdę Allah przebaczył mu przeszłe i przyszłe grzechy? Jeden z nich powiedział: Ja będę co noc się modlił; inny powiedział: Ja będę pościł codziennie bez przerwy; a jeszcze inny: A ja nie będę się ożenić. Wysłannik Allaha, kiedy przyszedł i usłyszał o tym wszystkim, powiedział: Czy to wy powiedzieliście to wszystko? Na Allaha, ja najbardziej lękam się Allaha i jestem najbardziej pobożny spośród was, a poszczę i jem, modle się i śpię, i poślubiam kobiety. Ktokolwiek zaniecha mojej tradycji nie jest ode mnie. (Buchari)

(12) Islam jest religią, która zachęca ludzi do poszukiwania wiedzy.

Allah mówi: Czy równi są ci, którzy wiedzą,

i ci, którzy nie wiedzą? (39:9)

Nie pochwala ignorancji i ignorantów. Allah wspomina w Koranie, że Mojżesz powiedział: Uciekam się do Boga,

by nie być między głupimi! (2:67)

Są dziedziny wiedzy, które dla muzułmanina są obowiązkowe, jest to wiedza, która odnosi się do życia codziennego, kwestii religijnych i doczesnych. Inne dziedziny są obowiązkiem zbiorowym czyli jeśli ktoś posiada o nich wiedzę to reszta społeczeństwa nie ma grzechu za brak wiedzy z tej dziedziny.

Allah nakazał Prorokowi, aby prosił o większą wiedzę. Allah mówi: I powiedz: "Panie mój! Pomnóż moją wiedzę! (20:114)

Islam podnosi rangę uczonych i tych, którzy zdobywają wiedzę.

Prorok powiedział: Nie jest moim naśladowcą ten, kto nie szanuje starszych, nie okazuje miłosierdzia młodym, ani nie daje prawa uczonemu. (Ahmed)

oraz

Znakomitość uczonego w porównaniu ze zwykłym człowiekiem jest jak moja znakomitość w porównaniu z jednym z najmniejszych z was (pod względem czynów). (Trimidi)

Aby szerzyć wiedzę i zachęcać innych do zdobywania jej, islam uznał poszukiwanie wiedzy i naukę za rodzaj dżihadu, za który człowiek otrzyma wynagrodzenie i który jest drogą do raju.

Prorok powiedział: Kto udał się w poszukiwaniu nauki, to znajduje się na drodze Allaha, aż do czasu powrotu. (Tirmidi)

Prorok powiedział też: Ktokolwiek idzie ścieżką wiedzy, Allah uczyni dla niego łatwą ścieżkę do Raju. Gdzie zbiera się grupa w meczecie, by recytować Księgę Allaha i studiuje ją, otoczą ich spokój, miłosierdzie i aniołowie, a Allah wspomina ich…(Muslim)

Islam zachęca nie tylko do zdobywania wiedzy z zakresu religii, ale przede wszystkim poszukiwania wszelkiego rodzaju korzystnej wiedzy. Jest to obowiązek grupowy muzułmanów a islam uznaje go za akt czci wobec Boga.

Allah mówi: Czy nie widziałeś, iż Bóg zesłał z nieba wodę; i My sprawiliśmy dzięki niej, iż wyrosły owoce o różnych kolorach? A góry poznaczone są pasmami białymi i czerwonymi, o różnych odcieniach i kruczoczarne. A wśród ludzi i zwierząt, i trzód też są różne kolory. Przecież obawiają się Boga jedynie ludzie mądrzy spośród Jego sług. Zaprawdę, Bóg jest Potężny, Przebaczający! (35:27-28)

Te wersety Koranu zachęcają człowieka do zastanowienia się i przemyślenia, co w konsekwencji prowadzi go do uznania istnienia Stwórcy wszechrzeczy. Z Koranu wnioskujemy, iż powinniśmy korzystać ze wszystkich rzeczy, jakie Allah stworzył. Nie ma wątpliwości, że wspomnieni w tych wersetach „ludzie mądrzy” to nie tylko ci posiadający wiedzę religijną, ale również uczeni w innych dziedzinach, którzy posiadają zdolność odkrywania tajemnic wszechświata. Na przykład nauka dostarcza nam informacji, że chmury tworzą się a deszcz pada dzięki chemii i prawom fizyki. Podobnie dowiadujemy się z agronomii jakie stosować sposoby upraw roślin i drzew a geologia uczy nas, iż góry są różnorodne a antropologia natomiast dostarcza nam wiedzy o ludziach i zwierzętach.

(13) Islam zachęca ludzi, by bezustannie kontrolowali swe własne czyny i postępowanie co z kolei przyczynia się do zwiększenia ich wysiłków w celu ochrony przed wszystkim, czego zakazał Allah. Muzułmanie doskonale wiedzą, że Allah ich widzi i wie, co robią, dlatego powstrzymują się od zakazanego i postępują według Jego nakazów. Na przykład kiedy muzułmanin powstrzymuje się od kradzieży, czyni tak ze względu na lęk przed Allahem a nie ze strachu przed policją. Islam harmonizuje zewnętrzne i wewnętrzne czyny człowieka.

Allah mówi: I jeśli będziesz mówił głośno... - przecież On zna i tajemnicę, i to, co jest najbardziej skryte. (20:7)

Prorok Muhammad opisał Ihsan[11] jako:...czczenie Allaha, jakbyś Go widział. Nawet jeśli Go nie widzisz, to On widzi ciebie. (Buchari)

Nieustanne kontrolowanie własnych czynów, wynika z:

A. Wiary, że Allah jest Jedynym godnym czci. On jest Idealny we wszystkich aspektach, On jest Wszystkowiedzący i nic nie dzieje się bez Jego zezwolenia i woli. Allah mówi:

On jest Tym, który stworzył niebiosa i ziemię w ciągu sześciu dni; następnie zasiadł na tronie. On wie, co przenika do ziemi i co z niej wychodzi; i co schodzi z nieba, i co się tam wznosi. On jest z wami, gdziekolwiek byście byli. Bóg widzi jasno, co czynicie! (57:4)

Wiedza Allaha prześciga materialne i ulotne rzeczy. On zna sentymenty i podszepty każdej duszy. Allah mówi: My stworzyliśmy człowieka i wiemy, co podszeptuje jemu dusza. My jesteśmy bliżej niego aniżeli arteria jego szyi. (50:16)

B. Wiary w zmartwychwstanie po śmierci. Allah mówi: Ci, którzy nie wierzą, twierdzą, że nie będą wskrzeszeni. Powiedz: "Ależ tak! Na mojego Pana! Z pewnością zostaniecie wskrzeszeni! Następnie zostaniecie powiadomieni, z całą pewnością, o tym, co czyniliście! A to dla Boga jest łatwe. (64:7)

C. Wiary, że każdy będzie odpowiadał za swe czyny. Allah mówi: Powiedz:,,... Każda dusza zarabia tylko dla siebie I nie poniesie niosąca ciężar ciężaru drugiej... (6:164)

Każdy będzie indywidualnie odpowiadał przed Allahem za wszystko, co uczynił i powiedział, bez znaczenia jak małe mogłyby się wydawać te czyny, czy złe czy dobre. Będziemy indywidualnie wynagradzani za dobre czyny i karani za grzechy. Allah mówi: I ten, kto uczynił dobra na ciężar pyłku, zobaczy je; i ten, kto uczynił zła na ciężar pyłku,

zobaczy je. (99:7-8)

D. Posłuszeństwa wobec Allaha i Jego Wysłannika, które powinno być priorytetem w życiu muzułmanina. Allah mówi: Powiedz: "Jeśli wasi ojcowie, wasi synowie i wasi bracia, wasze żony i wasz ród, i wasze majątki, które zdobyliście, i handel, o którego zastój się obawiacie, i mieszkania, które wam się podobają, są wam milsze aniżeli Bóg i Jego Posłaniec oraz zmaganie się na Jego drodze - to oczekujcie, aż przyjdzie Bóg ze Swoim rozkazem." Bóg nie prowadzi drogą prostą ludzi szerzących zepsucie. (9:24)

(14) W islamie wynagrodzenie za dobre czyny jest zwielokrotnione, podczas gdy kara jest równowartością złego uczynku. Allah mówi: Ten, kto przyjdzie z dobrym czynem, otrzyma w nagrodę dziesięć jemu podobnych; a ten, kto przyjdzie ze złym czynem, otrzyma jako zapłatę tylko równowartość. I oni nie doznają niesprawiedliwości! (6:160)

Każda osoba jest wynagrodzona za intencje uczynienia czegoś dobrego, nawet jeśli intencja nie jest tym czynem dopełniona. Ponadto, jeśli muzułmanin zamierza popełnić zły czyn, ale nie popełnia go z lęku przed Allahem, to również zostanie wynagrodzony, bo nie zrobił tego ze względu na Allaha. Prorok przytoczył słowa Allaha[12]: Allah spisał dobre i złe uczynki. Następnie zaś wyjaśnił, że jeśliby ktoś nosił się z zamiarem zrobienia dobrego uczynku, a nie zrobił go, Allah policzy mu go u Siebie jako pełen dobry uczynek, a jeśliby ktoś nosił się z zamiarem zrobienia dobrego uczynku i wykonał go, temu Allah policzy go u Siebie jako dziesięć dobrych uczynków, aż do siedmiuset i więcej. Jeśliby ktoś miał zamiar uczynić coś złego a nie zrobił tego, Allah policzy mu u Siebie także jako pełen dobry uczynek, lecz jeśliby ktoś coś złego zamierzał i uczynił to, Allah policzy mu to jako jeden zły uczynek. (Buchari)

Ponadto spełnianie dozwolonych pragnień jest uznawane za akt czci wobec Boga, jeśli intencja wiernego jest właściwa. Na przykład jeśli ktoś zamierza jeść i pić po to, by jego ciało było zdrowe, albo by mieć siły do pracy by móc utrzymać rodzinę i tych, którzy są pod jego opieką, to jest to uznane jak oddawanie czci Bogu i będzie zostanie wynagrodzony według tego. Prorok powiedział: Jeśli ktoś wydaje na rodzinę szukając wynagrodzenia u Allaha, to będzie uznane jako jałmużna. (Buchari)

Wszystkie uczynki muzułmanina wynikające z czystej intencji są liczone jako jałmużna. Prorok powiedział:

Każdy muzułmanin jest zobowiązany do jałmużny.." Towarzysze zapytali: ‘O Proroku , a jeżeli nic nie ma?’ On powiedział: ‘Powinien pracować swoimi rękoma i przynieść sobie korzyść i przekazać jałmużnę.’ Oni zapytali: ‘Jeżeli nie może pracować?’ On odpowiedział: - To powinien zachęcać do dobra. Oni na to: - A jeśli tego nie uczyni? Prorok na to: - Powinien unikać złego i to stanie się jego jałmużną. (Buchari)

(15) Islam mówi, że jeśli ktoś popełni grzech a potem szczerze okaże skruchę, czyniąc postanowienie, że więcej tego grzechu nie popełni, to zły czyn, który został zapisany przez anioła zostanie zastąpiony dobrym. Allah mówi: I ci, którzy nie wzywają żadnego boga, poza Bogiem; i nie zabijają nikogo wbrew zakazowi Boga, chyba, że zgodnie z prawem; i nie uprawiają rozpusty. A kto to czyni, spotka go kara za grzech. Jemu będzie podwojona kara w Dniu Zmartwychwstania i będzie w niej poniżony na wieki. Z wyjątkiem tych, którzy się nawrócili, którzy uwierzyli i uczynili dobre dzieło; tym Bóg zamieni ich złe czyny na dobre. Bóg jest Przebaczający, Litościwy! (25:68-70)

Takie jest stanowisko islamu jeśli chodzi o przestrzeganie praw Allaha. Jeśli chodzi o prawa człowieka, to wszystkie krzywdy wyrządzone muszą być naprawione a przebaczenia należy szukać w pierwszej kolejności u tych, których prawa zostały pogwałcone.

Prawodawstwo islamu przemawia do psychiki grzesznika i otwiera drogę do skruchy i porzucenia tego grzechu. Allah mówi: Powiedz: "O słudzy moi, którzy wykroczyliście przeciwko sobie samym, nie traćcie nadziei w miłosierdzie Boga! Zaprawdę, Bóg przebacza grzechy w całości. Przecież On jest Przebaczający, Litościwy! (39:53)

Islam uczynił łatwą drogę do skruchy. Allah mówi: A kto uczyni zło lub wyrządzi krzywdę swojej duszy, a potem prosi Boga o przebaczenie, ten znajdzie Boga przebaczającym, litościwym! (4:110)

Powyższy punkt dotyczący skruchy odnosi się do muzułmanów. Jeśli chodzi o niemuzułmanów, którzy przyjęli islam, to otrzymają wynagrodzenie podwójnie, ze względu na ich wiarę w swojego wysłannika a zarazem proroka Muhammada. Allah mówi: Ci, którym daliśmy Księgę przed tą oto - w nią wierzą. A kiedy jest im recytowana, "My w nią wierzymy. To jest prawda od naszego Pana! My jeszcze przed nią byliśmy całkowicie poddani." Tacy otrzymają nagrodę dwukrotnie, ponieważ byli cierpliwi. Oni odpowiadają dobrem za zło i rozdają z tego, w co ich zaopatrzyliśmy. (28:52-54)

Ponadto, Allah wymazuje wszystkie grzechy, które człowiek popełnił przed przyjęciem islamu. Kiedy Amr ibn al Aas przyjął islam jego warunkiem było, by Allah przebaczył mu wszystkie grzechy. Na co Prorok powiedział: Czy nie wiesz, że islam wymazuje wszystko przed jego przyjęciem. (Muslim)

(16) Za dobre czyny dokonane w tym życiu islam gwarantuje swoim wyznawcom ciągłe otrzymywanie wynagrodzenia nawet po śmierci. Prorok powiedział: Kiedy umiera wierny, przestaje otrzymywać wynagrodzenie za czyny oprócz trzech: jałmużny, która trwa po jego śmierci, korzystna wiedza i bogobojny syn, który robi za niego suplikacje do Allaha. (Muslim)

Prorok powiedział również: Ktokolwiek zachęca ludzi do dobrego czynu, otrzyma nagrodę równowartą wynagrodzeniu tych, którzy wykonują ten czyn, podczas gdy ich wynagrodzenie nie jest umniejszone. Ktokolwiek prowadzi ludzi na złą ścieżkę (zachęcając do złego czynu), otrzyma grzech równowarty tym, którzy go popełniają, podczas gdy ich grzechy nie są umniejszone. (Muslim)

To jest jeden z powodów, dla którego muzułmanie starają się jak najbardziej naprawić zło w społeczeństwie poprzez czynienie dobra, zachęcania do prawości, walki ze złem i ostrzeganie przed nim innych.

(17) Islam szanuje intelekt, myśl i nawołuje ludzi do odpowiedniego ich wykorzystania. Allah mówi: Zaprawdę, w niebiosach i na ziemi są znaki dla wierzących! W stworzeniu was samych i w mnogości wszelkich zwierząt - są znaki dla ludzi, którzy są przekonani; i w zmiennym następstwie nocy i dnia, i w tym darze, jaki Bóg zsyła z nieba dla ożywienia ziemi, po jej śmierci, i w zmianie kierunku wiatrów - są znaki dla ludzi rozumnych. (45:3-5)

Wiele wersetów w Koranie odnosi się do rozumu i zachęca osobę do myślenia. Wiele razy Allah mówi: Czy oni nie są rozumni”, „ Czy oni nie myślą?” „Czy oni się nie zastanawiają? Choć taka waga została nadana rozumowi, islam ogranicza okoliczności, w jakich ma zostać użyty. Człowiek ma użyć go jedynie, by zrozumieć fizyczne rzeczy oraz zmysłowe, a nie kwestie dotyczące świata niewidzialnego, bo okaże się to daremnym wysiłkiem i marnotractwem energii.

Jednym z oczywistych dowodów na to, że islam szanuje czysty umysł jest to, że gani tych, którzy ślepo idą za tymi, którzy nie posiadają wiedzy, czy przewodnictwa. Allah mówi: A kiedy się im mówi: "Idźcie za tym, co zesłał Bóg!",

oni mówią: "Nie! My postępujemy za tym, przy czym zastaliśmy naszych ojców." Czy nawet wówczas, gdyby ich ojcowie niczego nie rozumieli i nie byli prowadzeni drogą prostą? (2:170)

(18) Islam jest religią odpowiadającą fitra czyli naturalnym cechom człowieka, z jakimi Allah go stworzył. W związku z tym islam nie zaprzecza ludzkiej naturze. Allah mówi: Przeto zwróć swoje oblicze ku religii, jak człowiek gorliwie pobożny, zgodnie z naturą, jaką Bóg obdarzył ludzi przy stworzeniu. - Nie ma żadnej odmiany w stworzeniu Boga! - To jest religia prawdziwa, lecz większość ludzi nie wie. (30:30)

Fitra może czasem być splamiona przez zewnętrzne czynniki, powodując, że człowiek zbacza z właściwej drogi. Prorok powiedział: Każde dziecię rodzi się w stanie fitra, a to jego rodzice czynią go chrześcijaninem, żydem lub zoroastrianinem. (Buchari)

Islam jest religią, która prowadzi ku prostolinijności. Allah mówi: Powiedz: Oto poprowadził mnie mój Pan ku drodze prostej, jako religii prawdziwej społeczności religijnej Abrahama, prawdziwie pobożnego. On nie był z liczby bałwochwalców. (6:161)

W islamie nie ma niczego co byłoby sprzeczne z rozumem a zdrowy umysł tylko potwierdza prawdę, stosowność i korzyść nauk islamu. Wszystkie jego nakazy i zakazy są sprawiedliwe. Jeśli islam nakazuje coś, to ze względu na to, że jest w tym pewna korzyść. Odwronie, jeśli islam zakazał pewnych rzeczy to ze względu na ich zło lub ze względu na fakt, ze ich zło przewyższa zawarte w nich dobro. Staje się to jasne, kiedy zastanowimy się nad wersetami Koranu i hadisami Wysłannika.

(19) Islam wyzwolił ludzi z czczenia jakichkolwiek stworzeń, czy są to prorocy, aniołowie, czy coś innego. Cel ten został osiągnięty dzięki umocnieniu przekonania w sercach wierzących, że nikt nie może przynieść korzyści, odsunąć krzywdy czy obdarować dobrami jak tylko Allah. Stwórca mówi:

Jednak oni poza Nim wzięli sobie bogów, którzy nie potrafią niczego stworzyć, lecz sami zostali stworzeni. Oni nie mogą działać ani na swoją szkodę, ani na swoją korzyść; i nie władają ani śmiercią, ani życiem, ani zmartwychwstaniem. (25:3)

Wszystkie sprawy są w mocy Allaha, który mówi: Jeśli Bóg dotknie cię nieszczęściem, to nikt nie zdoła go odsunąć, jak tylko On. A jeśli On chce dla ciebie dobra, to nikt nie odwróci Jego łaski. On obdarza nią, kogo chce ze swoich sług. On jest Przebaczający, Litościwy! (10:107)

Nawet Wysłannik Allaha mający wysoki status u Stwórcy nie jest w stanie nic uczynić jak tylko za pozwoleniem Allaha.

Jeśli nawet Prorok nie miał mocy czynić bez Woli Allaha to tym bardziej zwykli ludzie nie są w stanie. Allah mówi:

Powiedz: „Wiedza o niej jest tylko u Boga, lecz większość ludzi nie wie!" Powiedz: „Ja nie władam dla samego siebie ani korzyścią, ani szkodą, lecz tylko tym, co zechce Bóg. Gdybym znał to, co skryte, z pewnością, pomnożyłbym sobie dobro, a nie dotknęłoby mnie zło. A jestem tylko ostrzegającym i zwiastunem dla ludzi, którzy wierzą! (7:188)

Islam uwolnił człowieka od stresu, lęku i zagubienia poprzez rozwiązywanie ich przyczyn, na przykład: Allah ulżył ludziom w lęku przed śmiercią mówiąc, że taka jest Jego Wola i jest to zjawisko nieuniknione.

Allah mówi: I żadna dusza nie może umrzeć inaczej, jak za zezwoleniem Boga, według zapisu ustanawiającego termin. A kto pragnie nagrody tego świata, to My mu ją damy; a kto pragnie nagrody życia ostatecznego, to My ją też damy. My niebawem zapłacimy tym, którzy są wdzięczni. (3:145)

Nieważne jak bardzo usilnie człowiek stara się uciec od śmierci... to ona go dosięgnie. Allah mówi: Powiedz: "Zaprawdę, śmierć, od której uciekacie, z pewnością was spotka! Potem zostaniecie sprowadzeni do Tego, który zna, co skryte i jawne. On obwieści wam to, co czyniliście. (62:8)

Allah uwolnił człowieka od lęku przed ubóstwem i niedostatkiem. Allah mówi: I nie ma ani jednego zwierzęcia na ziemi, którego zaopatrzenie nie przypadałoby Bogu. On zna jego miejsce przebywania i jego miejsce odpoczynku.

Wszystko jest w Księdze jasnej. (11:6)

Jeśli chodzi o lęk przed chorobami i nieszczęściami to Allah nam tłumaczy: Żadne nieszczęście nie dosięgnie ziemi ani też was samych, bez tego, żeby ono nie było zapisane w księdze, zanim My je sprowadzimy. Zaprawdę, to jest dla Boga łatwe! (57:22)

W odniesieniu do lęku przed innymi stworzeniami Wysłannik Allaha powiedział: Chroń się przed przekraczaniem granic wyznaczonych przez Allaha a Allah będzie ciebie chronić.. Pamiętaj o Allahu, a On o tobie będzie pamiętał. Zapamiętaj Allaha, a znajdziesz Go naprzeciw siebie. A jak pytasz, to pytaj Allaha i gdy prosisz o pomoc, to proś Allaha. Wiedz, że gdyby cały świat miał się zebrać, by ci pomoc, to nigdy nie byliby w stanie jedynie w takim stopniu jak to Allah ci zapisał. A gdyby cały świat miał się zebrać, by uczynić ci krzywdę, to nigdy nie byliby w stanie tego uczynić, jedynie w takim stopniu w jakim Allah ci już zapisał. I pióra zostały zatrzymane a kartki wyschnięte. (Tirmidi)

(20) Islam jest religia, która zaleca umiarkowanie, zarówno w religijnych kwestiach jak i w kwestiach życia doczesnego. Allah mówi: W ten sposób My uczyniliśmy was narodem znajdującym się pośrodku, abyście byli świadkami dla ludzi i aby Posłaniec był świadkiem dla was. My ustanowiliśmy kierunek, którego ty się trzymałeś tylko po to, abyśmy mogli wiedzieć, kto postępuje za Posłańcem, a kto odwraca się na piętach. I to jest dla wszystkich wielka próba, lecz nie dla tych, których poprowadził Bóg drogą prostą. A Bóg nigdy nie zagubi waszej wiary. Zaprawdę, Bóg jest dla ludzi

dobrotliwy, litościwy! (2:143)

Islam jest religią łatwą. Prorok powiedział: Allah nie zesłał mnie, by uczynić rzeczy trudnymi, nieustępliwymi i nieugiętymi, raczej zesłał mnie jako nauczyciela, by uczynić rzeczy łatwymi. (Muslim)

Nauki islamu zachęcają muzułmanów, by sprawy czynili łatwymi, kiedy tylko jest to możliwe. Wysłannik Allaha powiedział: Przynoście dobre wieści, i nie odstraszajcie ludzi, czyńcie rzeczy prostymi a nie trudnymi. (Muslim)

Jest to religia tolerancji i miłosierdzia. Aisza, żona Proroka powiedziała, że grupa Żydów przyszła raz do Proroka i powiedzieli: - Śmierć tobie. Aisza odrzekła: - I wam śmierć i przekleństwa. Aisza powiedziała, że Wysłannik Allaha powiedział: - Spokojnie Aiszo! Zaprawdę Allah kocha dobroć we wszystkich kwestiach. Powiedziałam: - O Wysłanniku Allaha! Czy nie słyszałeś, co oni powiedzieli? Wysłannik Allaha odparł: - Czy nie słyszałaś, że odpowiedziałem: I wam. (Buchari)

Jest to religia, która troszczy się o dobro wszystkich ludzi. Prorok powiedział: Najlepszymi ludźmi w oczach Allaha są ci, którzy przynoszą najwięcej korzyści innym. Najlepszymi czynami w oczach Allaha są te, które przynoszą najwięcej radości innemu muzułmaninowi, przynoszą mu ulgę, spłatę długu, zaspokajają jego głód. Pomoc w zaspokojeniu potrzeby muzułmanina jest milsze Allahowi niż siedzenie w meczecie przez miesiąc. Ktokolwiek powstrzyma swój gniew, Allah ukryje jego prywatne sprawy. Ktokolwiek stłumi złość w momencie, kiedy pragnie zemsty, Allah w Dniu Zmartwychwstania wypełni jego serce przyjemnością. Ktokolwiek idzie z bratem, by wypełnić jego potrzeby aż są wypełnione, Allah uczyni jego stopy stabilnymi w dniu, kiedy stopy ludzi są chwiejne. Zaprawdę, złe maniery psują dobre uczynki, jak ocet psuje miód. (Tabarani)

Islam jest religią umiarkowania, a nie trudu. Allah mówi: Bóg nie nakłada na duszę niczego więcej nad jej możliwości. Dla niej będzie to, co dla siebie zyskała; i przeciwko niej będzie to, co ona zyskała! (2:286)

Wszystkie przykazania islamu są zbudowane na zasadzie prostoty. Prorok powiedział: Cokolwiek wam zakazałem, unikaj; a cokolwiek wam nakazałem, rób jak najwięcej, bo zaprawdę, ci, przed wami zostali zgubieni przez ciągłe dociekanie i poróżnianie się z prorokami. (Muslim)

Najlepszym na to dowodem jest opowieść towarzysza Proroka, który przyszedł do niego z problemem: Przepadłem Wysłanniku Allaha, jestem zgubiony. On zapytał: - Co się stało? Towarzysz powiedział: Współżyłem z żoną podczas postu. Wysłannik Allaha zapytał go: - Czy możesz wyzwolić niewolnika? On zaprzeczył. Wysłannik zapytał ponownie: Czy możesz pościć przez dwa kolejne miesiące? Ten zaprzeczył. Wysłannik zapytał: Czy możesz nakarmić sześćdziesięciu głodnych? Ten znów zaprzeczył. Prorok po chwili ujrzał przechodnia z pojemnikiem daktyli. Poprosił o nie i zwrócił się do swego towarzysza:- Weź to i oddaj jako jałmużnę. On powiedział: - czy mam oddać to jako jałmużnę komuś biedniejszemu ode mnie, Wysłanniku? Na Allaha w Medynie nie ma biedniejszej rodziny ode mnie. Prorok uśmiechnął się aż zajaśniały mu zęby i powiedział: Nakarm swoją rodzinę. (Buchari)

Wszystkie nakazy i akty czci w islamie zostały tak ustanowione, aby były możliwe do wykonania przez człowieka. Muzułmanin może zostać nawet zwolniony od wykonania nakazów, filarów oraz aktów czci w niektórych przypadkach:

a. Jedną z zasad modlitwy jest wykonywanie jest w pozycji stojącej, jeśli modlący jest w stanie. Jeśli muzułmanin nie może wykonać jej stojąc, to może to uczynić siedząc, a jeśli nie jest w stanie modlić się siedząc, to może to uczynić leżąc. Jeśli nawet i tego nie jest w stanie uczynić, to może odprawić modlitwę gestami.

b. Jeśli muzułmanin nie posiada minimalnie wymaganej kwoty pieniędzy do oddania jałmużny, to nie ma obowiązku jej uiścić. Przeciwnie, jeśli osoba jest w potrzebie, to jej przypada prawo otrzymania jałmużny.

c. Muzułmanie są zwolnieni z postu, jeśli są chorzy, a kobieta jeśli jest w ciąży, czy w czasie miesiączki albo połogu.

d. Zwolnieni z pielgrzymki są ci ,którzy nie są w stanie jej wykonać fizycznie lub ze względów finansowych. Allah mówi: Na ludziach ciąży obowiązek względem Boga - na tych, którzy mają ku temu środki - odprawienia pielgrzymki do tego Domu. (3:97)

Jeśli osoba obawia się, że może umrzeć z głodu, to jest jej dozwolone jeść i pić to, co normalnie jest zakazane np. wieprzowina, padlina i alkohol, ale tylko w takich ilościach by utrzymać się przy życiu. Allah mówi: Lecz ten, kto został do tego zmuszony, a nie będąc buntownikiem ani występnym,

nie będzie miał grzechu. (2:173)

(21) Islam szanuje wszystkie boskie religie i zobowiązuje muzułmanów wierzyć w nie oraz do miłości i szacunku do wysłanników, którzy je przekazali. Allah mówi: Zaprawdę, ci, którzy nie wierzą w Boga i Jego posłańców i chcą uczynić rozróżnienie między Bogiem i Jego posłańcami, mówią: "Wierzymy w jednych, a nie wierzymy w drugich." I oni chcą znaleźć sobie w ten sposób jakąś drogę. (4:150)

Islam zakazuje obrażania wierzeń, przekonań i religii innych. Allah mówi: Nie poniżajcie tych, których oni wzywają poza Bogiem, żeby nie znieważali Boga przez wrogość, nieświadomie. (6:108)

Islam nakazuje aby w sposób sprawiedliwy, mądry i łagodny dyskutować z innowiercami. Allah mówi: Wzywaj ku drodze twego Pana z mądrością i pięknym napomnieniem! Rozmawiaj z nimi w najlepszy sposób! Zaprawdę, twój Pan zna najlepiej tych, którzy zeszli z Jego drogi; i On zna najlepiej tych, którzy idą drogą prostą! (16:125)

Nawołuje człowieka do konstruktywnego dialogu, który zjednoczy ludzi na płaszczyźnie boskich zasad. Allah mówi: Powiedz: "O ludu Księgi! Dochodźcie do słowa jednakowego dla was i dla nas: abyśmy nie czcili nikogo innego, jak tylko Boga, abyśmy nie dodawali Jemu niczego za współtowarzyszy i aby jedni z nas nie brali sobie innych ' jako panów, poza Bogiem." A jeśli oni się odwrócą, to powiedzcie: "Bądźcie świadkami, że my jesteśmy całkowicie poddani! (3:64)

(22) Islam jest religią pokoju w pełnym tego słowa znaczeniu i dba o lokalne dobro, o czym powiedział Prorok: Czy mam wam powiedzieć, kim jest prawdziwy wierzący[13]? – To osoba, której jest powierzone czyjeś życie i pieniądze. Muzułmaninem jest ten, przy którym inni są bezpieczni od zła jego rąk i języka. Prawdziwie walczącym dla Allaha jest ten, kto usilnie stara się być posłusznym Allahowi. Emigrujący to ten, kto pozostawia grzechy. (Ahmad i Ibn Hibban)

oraz zachęca do pokojowych stosunków na płaszczyźnie światowej; opiera się to na wzajemnych przyjaznych relacjach miedzy muzułmańskimi i niemuzułmańskimi społeczeństwami na zasadach bezpieczeństwa, stabilizacji oraz umowach o nieagresji.

Allah mówi: O wy, którzy wierzycie! Chodźcie w pokoju wszyscy i nie chodźcie śladami szatana! Zaprawdę, on jest dla was wrogiem jawnym! (2:208)

Islam nakazuje muzułmanom powstrzymywać się od agresji i przeciwstawiać się jej w celu utrzymania pokoju. Allah mówi: A jeśli kto odnosi się wrogo do was, to i wy odnoście się wrogo do niego, podobnie jak on odnosi się wrogo do was. (2:194)

Islam dla zapewnienia pokoju na świecie nakazał muzułmanom by podczas walki akceptowali propozycje zawieszenia broni i przestali walczyć, jeśli wróg wystąpi z taką inicjatywą. Allah mówi: A jeśli oni skłonią się do pokoju, to i ty się ku niemu skłoń i zaufaj Bogu! Zaprawdę, On jest Słyszący, Wszechwiedzący! (8:61)

Z jednej strony islam pragnie utrzymać pokój, ale z drugiej nie może to być kosztem honoru lub upokorzenia ludzi. Islam nakazuje muzułmanom dbać o pokój wraz z zachowaniem swojej godności. Allah mówi: Nie słabnijcie więc i wzywajcie do pokoju, kiedy jesteście górą. Bóg jest z wami. On nie zniweczy waszych dzieł. (47:35)

(23) W islamie nie ma przymusu do przyjęcia religii. Ludzie powinni przyjąć islam jedynie w przypadku, jeśli są do niego przekonani. Przymus nie jest środkiem do szerzenia islamu ani do jego nauczania. Allah mówi: Nie ma przymusu w religii! Prawość wyróżniła się od nieprawości. (2:256)

Wiara i przewodnictwo są w rękach Stwórcy. Allah mówi: A gdyby zechciał twój Pan, to uwierzyliby wszyscy, którzy są na ziemi. Czy ty potrafisz zmusić ludzi do tego, żeby stali się wierzącymi? (10:99)

(24) Inną z cech islamu jest to, że zezwala innowiercom z Ludu Księgi na swobodne praktykowanie ich obrzędów religijnych.

Abu Bakr powiedział: Będziesz mijał ludzi, którzy poświęcili się klasztorom. Zostaw ich w tym, czemu się poświęcili. (Tabari)

Mają również wolność w wyborze tego, co jedzą i piją według ich religii. Nie można zabijać ich świń ani wylewać wina. Według warunków i wytycznych, jakie ustanowił islam w kwestiach cywilnych jak małżeństwo, rozwód, finanse, mają wolność przestrzegania legislacji ich religii.

(25) Islam zachęca muzułmanów do uwolnienia niewolników i obiecał im za to wysoką nagrodę i uczynił to środkiem do osiągnięcia raju.

Prorok powiedział: Jeśli ktoś wyzwoli niewolnika, Allah wyzwoli każdą jego część ciała od Ognia. (Muslim)

Islam zamknął wszystkie drogi prowadzące do niewolnictwa jedynie dozwolił w okolicznościach wojny, brać jeńców, którzy mogą stać się niewolnikami. Jest to dozwolone pod warunkiem, gdy przywódca muzułmanów tak zdecyduje, bo w islamie jeńcy wojenni są traktowani w sposób, w jaki Allah nakazał: …A potem albo ich ułaskawicie, albo żądajcie okupu, aż wojna złoży swoje ciężary. (47:4)

Islam otworzył wiele dróg do wyzwolenia niewolnika, ustanawiając jako ekspiację za grzechy, takie jak na przykład:

*Nieumyślne zabójstwo. Allah powiedział: Nie powinien wierzący zabijać wierzącego, chyba tylko przez pomyłkę. A kto zabije wierzącego przez pomyłkę, tego obowiązuje wyzwolenie niewolnika wierzącego i okup krwi wręczony jego rodzinie, chyba że oni rozdadzą to jako jałmużnę. A jeśli zabity należy do ludu wrogiego wam i jest wierzący, to obowiązuje uwolnienie niewolnika wierzącego. A jeśli on należy do ludu, z którym zawarliście przymierze, to obowiązuje okup krwi przekazany jego rodzinie i wyzwolenie niewolnika wierzącego. (4:91)

*Złamanie przysięgi. Allah mówi: Bóg nie będzie was karał za wasze lekkomyślne przysięgi, lecz będzie was karał za przysięgi złożone rozważnie. Możecie się za to okupić żywieniem dziesięciu biedaków - co będzie średnią tego, czym żywicie waszą rodzinę - albo ubieraniem ich, albo też wyzwoleniem niewolnika. A kto nie ma takiej możliwości, to przez trzy dni obowiązuje go post. (5:89)

*Uczynienie swojej żony zakazanej sobie.[14]

Allah mówi: Tych, którzy odsyłają swoje żony, mówiąc: "Ty jesteś dla mnie jak plecy mojej matki!", i powtarzają to, co powiedzieli - obowiązuje wyzwolenie niewolnika, zanim będą mogli ponownie się zetknąć. (58:3)

*Stosunek seksualny podczas postu w Ramadanie. Abu Hurejra przekazał, że pewien mężczyzna współżył z żoną podczas Ramadanu. Kiedy powiedział o tym Prorokowi, ten zapytał: Czy możesz wyzwolić niewolnika? Ten odparł: Nie. Czy możesz pościć przez dwa miesiące z rzędu? On odrzekł: Nie. Wówczas prorok powiedział: nakarm sześćdziesięciu biedaków. (Muslim)

*Fizyczne znęcanie się nad niewolnikiem. Prorok powiedział: Ktokolwiek uderzy niewolnika, wykupem za to, jest jego wyzwolenie. (Muslim)

Islam silnie popiera wyzwalanie niewolnika i nakazuje akceptację kontraktu wyzwolenia. Jest to kontrakt między panem a niewolnikiem, w którym jest wyzwolony za określoną sumę pieniędzy. Niektórzy uczeni są zdania, że jest to obowiązkiem w przypadku gdy niewolnik sam poprosi o wyzwolenie. Dowodem na to jest poniższy werset: A tych spośród waszych niewolników, którzy starają się o zapis wyzwoleńczy - wyzwólcie, jeśli wiecie, że w nich jest jakieś dobro; i dajcie im z majątku Boga to, czym On was obdarzył. (24:33)

Islam ustanowił, że zakat (obowiązkowa jałmużna) powinien być oddany między innymi na wyzwolenie niewolnika. Allah mówi: Jałmużny są tylko dla ubogich i biedaków, i tych, którzy przy nich pracują, i dla tych, których serca zostały pozyskane, i na wykup niewolników, i dla dłużników, i dla drogi Boga, i dla podróżnego. To jest obowiązek nałożony przez Boga! Bóg jest wszechwiedzący, mądry! (9:60)

(26) Islam podnosi pozycję kobiety i oddaje należny jej honor. Szacunek dla kobiety jest oznaką dobrego, poprawnego charakteru. Prorok powiedział: Wierzący, którzy posiadają najpełniejszą wiarę, to ci, którzy wyróżniają się najlepszym charakterem, a najlepsi z nich to ci, którzy najlepiej traktują swoje żony. (Tirmidi)

Islam chroni ludzką naturę kobiety i nie wini jej za wygnanie Adama z raju, ani nie uważa jej za źródło grzechu, jak jest to w niektórych religiach. Allah mówi: O ludzie! Bójcie się waszego Pana, który was stworzył z jednej istoty

i stworzył z niej drugą do pary; a z nich dwojga rozprzestrzenił wiele mężczyzn i kobiet. Bójcie się Boga, o którego jedni drugich pytacie… (4:1)

Islam zniósł wszystkie zasady krzywdzące kobietę a szczególnie tę twierdzącą, że jej status jest niższy od statusu mężczyzny co pozbawiło ją wielu z ludzkich praw. Wysłannik Allaha powiedział: Zaprawdę, kobiety są rodzonymi siostrami mężczyzn. (Abu Dałud)

Kobieta ma prawo do ochrony swej godności i honoru. Za oszczerstwo i ubliżanie jej islam wyznaczył surową karę. Allah Najwyższy mówi:

Allah mówi: A tym, którzy oskarżają kobiety godne, a nie mogą przyprowadzić czterech świadków, wymierzcie osiemdziesiąt batów i nie przyjmujcie od nich nigdy świadectwa. To są ludzie szerzący zgorszenie. (24:4)

Islam dał prawo do spadku nie tylko mężczyznom również zagwarantował to prawo kobietom, które były go całkowicie pozbawione przed islamem. Allah mówi: Mężczyznom przypada część tego, co pozostawili rodzice i krewni; i kobietom przypada część tego, co pozostawili rodzice i krewni. Czy to będzie mało, czy dużo, to jest udział obowiązujący prawnie. (4:7)

Kobieta równa jest mężczyźnie w kompetencjach i swobodzie w dysponowaniu majątkiem (może być właścicielem, prowadzić transakcje kupna -sprzedaży bez opiekuna i specjalnych ograniczeń pod warunkiem, że jest to zgodne z zasadami islamu). Allah Najwyższy mówi:

O wy, którzy wierzycie! Rozdawajcie z dobrych rzeczy, które zyskaliście…(2:267)

Islam uczynił edukację obowiązkiem dla kobiet. Prorok powiedział: Zdobywanie wiedzy jest obowiązkiem dla wszystkich muzułmanów. (Ibn Madża)

Islam mówi, że kobieta ma prawo do dobrego wychowania i jest to powodem wejścia meżczyzny do raju.

Prorok powiedział: Ktokolwiek utrzymuje trzy córki i wychowuje je aż do osiągnięcia przez nie dojrzałości i będzie dobry dla nich, tego Allah wynagrodzi rajem. (Abu Dałud)

(27) Islam jest religią czystości, zarówno fizycznej jak i duchowej. Duchowa czystość obejmuje:

· Nie przypisywanie Allahowi współtowarzyszy.

W Koranie czytamy: Zaprawdę, dodawanie współtowarzyszy to wielka niesprawiedliwość! (31:13)

· Nie czynienie dobra na pokaz.

Allah mówi: Biada modlącym się, którzy są niedbali w swojej modlitwie, którzy tylko chcą być widziani,

a odmawiają wspomożenia. (107:4-7)

· Wyzbycie się pychy i przesadnego samozadowolenia z własnych czynów. Allah mówi: Nie odwracaj z pogardą twarzy od ludzi! Nie chodź po ziemi zadufany w sobie! Zaprawdę, Bóg nie miłuje dumnych pyszałków! (31:18)

· Wyzbycie się poczucia próżności. Prorok powiedział: Allah nie spojrzy na tego w Dniu Zmartwychwstania, kto pociąga za sobą szaty z próżności. (Buchari)

· Nie wywyższanie się nad innych. Prorok powiedział: Ten, kto ma w swym sercu ziarnko dumy, nie wejdzie do raju. Pewien mężczyzna zapytał? O Wysłanniku Allaha, a co jeśli ktoś lubi nosić ładne szaty i obuwie? On odrzekł: - Zaprawdę, Allah jest piękny i kocha piękno. Duma jest wtedy, kiedy odrzucasz prawdę i spoglądasz z pogardą na innych. (Muslim)

· Usunięcie z serca uczucia zazdrości. Prorok powiedział: Dolegliwości poprzednich ludów dotknęły was: zazdrość i nienawiść. Te cechy usuną religię jak brzytwa usuwa zarost. Na Tego, w którego rękach jest moje życie, nie wejdziecie do raju dopóki nie uwierzycie, a nie uwierzycie dopóki nie będziecie miłować się nawzajem... czy mam wam powiedzieć o czymś, co jeśli uczynicie, to będziecie się miłować nawzajem? Witajcie się przekazując sobie salam. (Tirmidi)

Jeśli chodzi o fizyczną czystość to Allah mówi: O wy, którzy wierzycie! Kiedy stajecie do modlitwy, to obmyjcie wasze twarze i ręce aż do łokci; przetrzyjcie lekko wasze głowy, a nogi myjcie - aż do kostek. A jeśli jesteście w stanie nieczystym, to oczyszczajcie się. A jeśli jesteście chorzy albo w podróży, albo jeśli ktoś z was przyszedł z ustronnego miejsca, albo jeśli dotykaliście kobiet, a nie znajdziecie wody, to poszukajcie dobrego piasku i wycierajcie nim twarze i ręce. Bóg nie chce sprawiać wam trudności, lecz chce was tylko oczyścić i chce w pełni obdarzyć was Swoją dobrocią. Być może, będziecie wdzięczni! (5:6)

Abu Hurajra przekazał, że Prorok powiedział: Następujący werset został zesłany jako opis mieszkańców Qubaa: W nim są ludzie, którzy lubią się oczyszczać, a Bóg kocha tych, którzy się oczyszczają. (9:108). Oczyszczali się wodą, wiec ten werset został zesłany w związku z tym. (Tirmidi)

(28) Islam posiada wewnętrzną siłę, która dociera do ludzkich serc i rozumów powodując poddanie się jego nakazom. Widać to w dynamicznym rozpowszechnieniu tej religii. Wiele osób nadal przyjmuje islam, mimo że, ci, którzy do niego nawołują są marnie lub nie są wcale wynagradzani i nie mają zbyt dużego moralnego wsparcia. Podczas gdy wrogowie islamu dysponują pokaźnymi środkami, by zniekształcić i zarysować prawdziwy wizerunek islamu, ludzie nadal wybierają tę religię. Rzadko zdarza się, że ktoś przyjmie islam a potem go odrzuca. Ta wewnętrzna siła wpłynęła też na orientalistów, którzy początkowo studiowali islam, by oczernić go i przesłonić piękno jego prawdziwych zasad, które idą w parze z ludzką naturą, jego intelektem zmieniła życie wielu i przyczyniła się do przyjęcia przez nich tej religii. Wcześniejsi wrogowie islamu teraz udowadniają prawdziwośc tej religii, m.in. Margoliouth, który był znany jako przeciwnik islamu, ale moc Koranu wpłynęła na niego w takim stopniu, że dziś twierdzi on, iż wszyscy studiujący są zgodni co do tego, że Koran wyróżnia się spośród innych wielkich Ksiag religijnych wyjątkowym statusem pomimo, że jest najmłodszą z tych ksiąg i wyprzedza je w mocy wpływania na rozwój umysłu i zawiera wyjątkowe fundamenty etyki.

(29) Islam jest religią wsparcia społecznego; zobligowuje wszystkich muzułmanów do interesowania się potrzebami innych braci i sióstr, gdziekolwiek są. Prorok powiedział: Wzajemna litość, miłość i solidarność wiernych jest jak przykład jednego ciała. Jeśli jeden organ w nim choruje, to reszta ciała solidaryzuje się w bólu przez gorączkowanie i bezsenność. (Buchari)

Islam nakazuje, aby muzułmanie polepszali warunki potrzebujących przekazując na ich rzecz jałmużnę, czy to obowiązkową czy dobrowolną. Prorok powiedział: Nikt z was nie uwierzy dopóki nie będzie pragnął dla innego brata tego, czego pragnie dla siebie. (Buchari)

Islam nakazuje wspieranie braci i sióstr w czasach kryzysu i cierpienia. Prorok powiedział: Wierzący są jak solidna budowla, każdy z nich jak cegła podtrzymuje innego. Mówiąc to Prorok złożył swe dłonie przeplatając palce. (Buchari)

Islam nakazuje, by dostarczać wszelką pomoc innym muzułmanom żyjącym na terenach objętych konfliktami zbrojnymi. Allah mówi: A jeśli oni poproszą was o pomoc w religii, to na was ciąży obowiązek pomocy. (8:72)

Islam zakazuje lekceważenia braci w potrzebie. Prorok powiedział: Muzułmanin jest bratem muzułmanina: nie wyrządza mu krzywdy ani nie zagraża jego bezpieczeństwu. Ktokolwiek ma na względzie potrzeby swego brata, to Allah będzie miał na względzie jego potrzeby, a ktokolwiek rozwiąże problem muzułmanina, temu Allah rozwiąże jeden z jego problemów w Dniu Sądu Ostatecznego, a ktokolwiek okrył muzułmanina, tego Allah okryje w Dniu Sądu Ostatecznego. (Buchari)

(30) Islam przyszedł ze sprawiedliwym systemem spadkowym, który dzieli majątek zmarłego według prawa pomiędzy spadkobiercami, czy są to młodzi czy starsi, mężczyźni czy kobiety. Każdy rozsądny umysł zgadza się z takim podziałem majątku, który dzielony jest między spadkobiercami według pokrewieństwa i korzyści, które przynoszą. Nikt nie ma prawa podzielić majątek według swoich żądz. Jedną z korzyści takiego systemu jest to, że zapobiega powstawaniu monopolu, gdyż dzieli majątek na mniejsze części. W surze Nisa („Kobiety”) Koran wyjaśnia, jaką cześć należy przekazać dzieciom, rodzicom, współmałżonkowi i krewnym. Allah mówi:

I daje wam Bóg przykazanie co do waszych dzieci: synowi przypada udział podobny do udziału dwóch córek. A jeśli będzie córek więcej niż dwie, to pozostanie im dwie trzecie

z tego majątku; a jeśli będzie tylko jedna, to dla niej będzie połowa. Jeśli zmarły ma syna, to każdemu z dwojga rodziców zmarłego przypadnie jedna szósta z pozostawionego majątku. A jeśli nie ma syna i dziedziczą po nim rodzice, to jego matce przypada jedna trzecia; a jeśli on ma braci, to jego matce przypadnie jedna szósta - po oddaniu legatu, jaki zalecił w testamencie, lub długu. Albowiem nie wiecie, czy rodzice wasi, czy synowie są dla was bardziej pożyteczni. To jest obowiązek ustanowiony przez Boga.

Zaprawdę, Bóg jest wszechwiedzący, mądry! I wam przypada połowa z tego, co pozostawiły wasze żony,

jeśli nie mają dziecka. Jeśli mają dziecko, to wam przypada czwarta część z tego, co one pozostawiły, po potrąceniu legatu, który zapisały w testamencie, lub długu. A im przypadnie czwarta część z tego, co wy zostawicie,

jeśli nie macie dziecka. A jeśli macie dziecko, to im przypadnie ósma część z tego, co pozostawicie - po potrąceniu legatu, jaki zapisaliście w testamencie, lub długu. A jeśli mężczyzna lub kobieta mają dziedziców w linii bocznej, i on ma brata lub siostrę, to każdemu z nich dwojga

przypadnie szósta część. A jeśli jest ich więcej, to oni są współudziałowcami w jednej trzeciej części dziedzictwa, po potrąceniu legatu zapisanego przez zmarłego w testamencie

lub długu - bez niczyjej krzywdy. To jest przykazanie od Boga! A Bóg jest wszechwiedzący, mądry! (11-12;176)

oraz:

Pytają ciebie o pouczenie. Powiedz: "Bóg daje wam pouczenie o dziedziczeniu w linii bocznej: Jeśli mężczyzna zginie nie mając dziecka, a ma on siostrę, to jej przypada połowa z tego, co on pozostawił; a mężczyzna dziedziczy po siostrze, jeśli ona nie ma dziecka. A jeśli ma dwie siostry,

to im przypada dwie trzecie z tego, co zostawił. A jeśli ma braci i siostry, to mężczyźnie przypada udział dwóch kobiet." Wyjaśnia wam Bóg, abyście nie błądzili. Bóg jest o każdej rzeczy wszechwiedzący! (4;176)

Prorok powiedział: Zaprawdę Allah oddał każdemu należne mu prawo. Nie pozwólmy więc, by ktoś zapisał coś komuś, kto otrzymał już swoją część majątku. (Abu Dałud)

(31) Islam ustanowił sposób, w jaki ktoś może zapisać część swego majątku. Każdy muzułmanin ma prawo do zapisu części majątku, który ma być użyty po jego śmierci na szlachetny cel, co będzie zaliczone do „ciągłej jałmużny”. Islam jednak ustanowił limit takiego zapisu do 1/3 całego majątku. Amer ibn Sa’d przekazał:

Prorok odwiedził mnie w Mekce, kiedy byłem chory. Zapytałem go: "Czy mogę przeznaczyć cały majątek na sprawę Allaha?" Odpowiedział: Nie. Zapytałem: Połowę? Odpowiedział: Nie. Zapytałem: Jedną trzecią? Powiedział: Jedną trzecią tak, aczkolwiek to wciąż za dużo; lepiej, abyś pozostawił swoich spadkobierców bogatymi, niż biednymi i zmuszonymi do żebrania. To, co wydasz zostanie uznane ci za jałmużnę, nawet kęs pożywienia, który wkładasz w usta żony. Z drugiej strony, Allah może sprawić, że wyzdrowiejesz, aby ktoś dzięki tobie mógł odnieść korzyści, a kto inny szkody. (Buchari)

Islam postawił również warunek, aby zapisanie części majątku nie krzywdziło innych prawowitych spadkobierców. Allah mówi: ….po potrąceniu legatu, jaki zapisaliście w testamencie, lub długu.. (4:12)

(32) Islam wprowadził prawo karne (wyroki) które przeciwdziała przestępstwom zapewniając w ten sposób społeczeństwu pokój i bezpieczeństwo. Życie, majątek i honor ludzi będą chronione, przestępcy ujarzmiani a wszystkie prawa człowieka będą zachowane. Dzięki prawu karnemu przestępstwo jest ograniczone a jego wpływ zmniejszony, bo w islamie każde przestępstwo niesie za sobą odpowiednią karę., np za morderstwo z premedytacją wyznaczona jest kara śmierci. Allah mówi: O wy, którzy wierzycie! Zostało wam przepisane prawo talionu w wypadku zabójstwa. (2:178)

Ta kara śmierci nie będzie wykonana jeśli krewni zmarłego przebaczą zabójcy. Allah mówi: A wobec tego, komu będzie nieco wybaczone przez jego brata, należy zastosować postępowanie według uznanego zwyczaju i wyznaczyć mu odszkodowanie w najodpowiedniejszy sposób. (2:178)

Karą za kradzież jest odcięcie dłoni. Allah mówi: Złodziejowi i złodziejce obcinajcie ręce w zapłatę za to, co oni popełnili. To jest przykładna kara od Boga. Bóg jest potężny, mądry! (5:38)

Jeśli złodziej zdawałby sobie sprawę z tego, że za kradzież spotka go tak surowa kara, to bałby się ukraść, oszczędziłby w ten sposób swoją rękę a majątek ludzi byłby bezpieczny.

Karą za cudzołóstwo jest chłosta dla tych, którzy nigdy nie byli w związku małżeńskim. Allah mówi: Cudzołożnicy i cudzołożnikowi wymierzcie po sto batów, każdemu z nich obojga! (24:2)

Muzułmanina fałszywie oskarżającego innego o cudzołóstwo spotka również kara chłosty. Allah mówi: A tym, którzy oskarżają kobiety godne, a nie mogą przyprowadzić czterech świadków, wymierzcie osiemdziesiąt batów. (24:4)

W prawodawstwie islamu wszystkie kary zostały ustanowione według ogólnej zasady, która mówi: Zapłatą za zło jest zło jemu podobne. (42:40)

Allah mówi też: Jeśli karzecie, to karzcie tak, jakbyście sami byli karani. (16:126)

Istnieją konkretne warunki i kryteria dotyczace wcielania w życie tych kar. Ponadto urzeczywistnienie kar nie jest ostateczną kwestią w takim sensie, że nie muszą być one wykonane, bo religia otworzyła drogi ku wybaczaniu. Allah mówi: Ale kto przebaczy i naprawi, to znajdzie zapłatę u Boga. Zaprawdę, On nie miłuje niesprawiedliwych! (42:40)

Ustanawiając takie prawo islam nie brał pod uwagę chęć zemsty i bezwzględne wymierzanie kar lecz jego celem jest ochrona praw ludzkich, równowaga bezpieczeństwa społecznego i odstraszanie tych, którzy mają zamiar je zniszczyć. Jeśli ktoś, kto ma zamiar popełnić zabójstwo wie, że za to sam zostanie zabity, a ten, kto chce ukraść, że zostanie mu za to odcięta dłoń, cudzołożnik i ten, kto fałszywie oskarża o cudzołóstwo, że będzie za karę chłostany, to zapewne te kary odstraszą ich od popełnienia tych przestępstw.

Allah mówi: W talionie jest dla was życie, o wy, obdarzeni rozumem! Być może, będziecie bogobojni! (2:179)

Ktoś może powiedzieć, że ustanowione przez islam kary za pewne przestępstwa są zbyt surowe. Jednak każdy się zgodzi z tym, że wymienione czyny są przestępstwami, których niebezpieczeństwo dla społeczeństwa jest duże i oczywiste, i że należy z nimi walczyć i wykorzeniać, a ci, którzy je popełniają muszą być ukarani, jedyna różnica jest w rodzaju kary, jaka powinna być orzeczona za poszczególne przestępstwa. Każdy z nas powinien siebie zapytać, czy te kary ustanowione przez islam odnoszą większy sukcesu w zwalczaniu przestępstwa, czy też prawo karne ustanowione przez człowieka, które jedynie zwiększa skalę przestępstw? Prawdę mówiąc to chora część organizmu musi być amputowana, jeśli od tego zależy zdrowie +reszty ciała.

(33) Islam zezwolił na wszelkiego rodzaju transakcje finansowe, jak kupno i sprzedaż, zakładanie firm, wynajem, handel i targowanie, by uczynić sparwy życia codziennego łatwymi. To zezwolenie jest oczywiście zgodne z konkretnymi wytycznymi w islamie, tak jak zapoznanie się z treścią i warunkami umowy oraz zgoda obu stron na jej zawarcie tak by żadna ze stron nie była pokrzywdzona. W islamie jest zakazane tylko to, co pociąga za sobą krzywdę i niesprawiedliwość jak na przykład lichwa, hazard i transakcje, w której produkt lub warunki są nieznane.

Pomimo, że każdy ma prawo do swobodnego rozporządzania pieniędzmi zgodnie z prawodawstwem islamu, to jednak można pozbawić osobę tego prawa, jeśli jej czyny wyrządzą krzywdę jej samej lub innym. Dzieci, cierpiący na chorobę umysłową, niekompetentni[15] i ci, którzy są w długach do czasu ich spłaty, wszystkich tych zalicza się do grupy pozbawionych prawa rozporządzania pieniędzmi. Każdy rozsądny człowiek dostrzeże w tym zarządzeniu wielką mądrość i ochronę ludzkich praw.

(34) Islam jest przejrzystą religią i nie ma w niej rzeczy niejasnych, w które trzeba ślepo wierzyć bez prawa do zadawania pytań.

Allah mówi: Zapytajcie więc ludzi posiadających napomnienie, jeśli wy sami nie wiecie! (21:7)

Ponadto, islam surowo ostrzega przed zatajaniem przed innymi wiedzy, którą objawił Allah. Stwórca mówi: Zaprawdę, tych, którzy ukrywają to, co zesłaliśmy z dowodów jasnych i drogi prostej, kiedy już wyjaśniliśmy to ludziom w Księdze - tych przeklnie Bóg i przeklną ich ci, którzy przeklinają. (2:159)

(35) Islam jest religią jedności i solidarności; nawołuje muzułmanów do zjednoczenia, o ochrony honoru i dumy. Jak również do odsunięcia egoistycznych pragnień i żądz, uczuć narodowych i plemiennych, które są przyczyną osłabienia i rozpadu narodu muzułmańskiego. Islam dąży do oczyszczenia wierzeń i aktów czci z rzeczy, które je plamią, jak na przykład przypisywanie Allahowi współtowarzyszy i różne innowacje w religii.

· Współpraca muzułmanów we wszystkich kwestiach, politycznych i ekonomicznych itp, które prowadzą do pokoju i stabilizacji. Allah mówi: I trzymajcie się razem węzła Boga, i nie rozdzielajcie się! (3:103)

· Islam zakazuje tworzenia się podziałów, które prowadzą do niezgody. Allah mówi: Nie bądźcie jak ci, którzy się podzielili i którzy się poróżnili, po tym, jak przyszły do nich jasne dowody! Tych czeka kara ogromna. (3:105)

Ponadto, ani sprzeczki ani podziały nie mają swego źródła w religii zesłanej nam od Allaha. W Koranie czytamy: Zaprawdę, nie jesteś wraz z nimi odpowiedzialny iż oni rozdzielili swoją religię , i stali się sektami. Ich sprawa należy tylko do Boga; potem On im obwieści to, co oni czynili. (6:159)

Religia jasno określiła negatywne rezultaty poróżnienia się i podziałów, a mianowicie takie jak: utracenie wysokiego statusu wspólnoty muzułmańskiej, zagrożenie jej bezpieczeństwu i przewaga wroga. Allah mówi: Nie sprzeczajcie się między sobą, bo osłabniecie i odejdzie od was wasza moc. (8:46)

(36) Islam wyjawił niektóre rzeczy należące do świata nieznanego nam jak np. opowieści o poprzednich ludach. Wiele wersetów w Koranie szczegółowo opisuje, co się wydarzyło w pradawnych społeczeństwach, z ich Prorokami i Wysłannikami. Allah mówi:

Posłaliśmy Mojżesza z Naszymi znakami i z władzą oczywistą, do Faraona i jego dostojników. I poszli oni za rozkazem Faraona, chociaż rozkaz Faraona nie był słuszny. (11: 96-97)

W Koranie czytamy również następujące wersety:

Oto powiedział Jezus, syn Marii: "O synowie Izraela! Jestem wysłany od Boga do was, aby potwierdzić prawdziwość tego, co przede mną było zesłane w Torze, i zwiastować Posłańca, który przyjdzie po mnie, a którego imię - Ahmad!" Lecz kiedy on przyszedł z jasnymi dowodami, oni powiedzieli: "To są czary oczywiste! (61:6)

I wysłaliśmy do ludu Ad ich brata Huda. On powiedział: "O ludu mój! Czcijcie Boga! Nie ma dla was boga oprócz Niego! Wy tylko zmyślacie kłamstwa. (11:50)

I wysłaliśmy do ludu Samud ich brata Saliha. On powiedział: "O ludu mój! Czcijcie Boga! Nie ma dla was żadnego innego boga oprócz Niego! On was utworzył z ziemi i On was na niej osiedlił. Proście Go o przebaczenie i nawracajcie się do Niego! Zaprawdę, mój Pan jest bliski, wysłuchujący! (11:61)

W podobny sposób Allah przekazał opowieści o innych prorokach i wysłannikach wyjaśniając nam co wydarzyło się między nimi a ich ludami.

(37) Islam stawia wyzwanie dla całej ludzkości, by ktoś stworzył księgę na podobieństwo Koranu, ostatecznej Księgi Świętej. Jest to wyzwanie aktualne po Dzień Sądu. Allah mówi:

Niech więc przytoczą podobne do tego opowiadanie, jeśli mówią prawdę! (52:34)

Allah zmniejszył to wyzwanie prosząc o jedynie kilka rozdziałów takich jak te w Koranie. Allah mówi:

Albo też powiedzą: "On to wymyślił." Powiedz: "Przynieście dziesięć sur zmyślonych, podobnych do niego; i wzywajcie, kogo możecie, poza Bogiem, jeśli mówicie prawdę! (11:13)

Allah jeszcze bardziej zmniejszył wyzwanie prosząc o jeden rozdział[16]. Allah mówi:

A jeśli pozostajecie w wątpliwości wobec tego, co zesłaliśmy Naszemu słudze, to przynieście surę podobną do tego, wezwijcie waszych świadków, poza Bogiem. (2:23)

Wyzwanie to skierowane jest nie tylko do ludzi ale również do dżinów. Allah mówi:

Powiedz: "Jeśliby się zebrali ludzie i dżiny, aby stworzyć coś podobnego do tego Koranu, to oni nie zdołaliby uczynić nic podobnego, nawet gdyby się wzajemnie wspomagali. (17:88)

(38) Islam jest religią dżihadu; ma na celu ochronę religii, życia, rodziny i państwa. Dżihad jest również prowadzony, by odeprzeć atak wroga i obronić uciskanych. Allah mówi:

Zwalczajcie na drodze Boga tych, którzy was zwalczają,

lecz nie bądźcie najeźdźcami. Zaprawdę; Bóg nie miłuje najeźdźców! (2:190)

Islam zaleca, aby czynić wysiłek (dżihad) na rzecz rozpowszechnienia religii Boga, która jest skierowana nie do konkretnej rasy lecz do całej ludzkości; tak aby wszyscy mieli szansę poznania jej dobra, sprawiedliwości i pokochnia jej.

Ktoś zapytał Proroka: Jeden walczy dla łupów, inny dla sławy a jeszcze inny na pokaz. Który z nich walczy na drodze Allaha? Prorok odrzekł:- Ktokolwiek walczy by wywyższyć Słowo Allaha, czyni to dla Niego. (Buchari)

Celem dżihadu nie jest osiągnięcie jakichś doczesnych, osobistych korzyści, szatańskich żądz, zemsty ani nie jest prowadzony, by poszerzyć granice czy też pokazać siłę militarną, bo Allah zabronił tego:

I nie bądźcie tak jak ci, którzy wyszli ze swoich domostw z dumą i dla pokazania się ludziom. (8:47)

Islam jest religią, która nakazuje dobro i zabrania zła. Chroni to naród muzułmański od zła i zepsucia, bo filary wiary nie mogą być wsparte, dopóki jej wyznawcy nie trzymają się przykazań i nie powstrzymują od zakazanego. Islam naprowadza na drogę tych, którzy z niej zeszli i odstrasza od popełniania grzesznych czynów.

Prorok powiedział: Przykład ludzi zakazujących zło i ludzi popełniających go jest podobny do dwóch grup ludzi płynących statkiem. Jedna z nich zamieszkała na pokładzie, a druga pod pokładem. Ci z grupy ludzi znajdującej się pod pokładem za każdym razem, gdy przynosili wodę musieli przechodzić pomiędzy ludźmi znajdującymi się na pokładzie. Aby uniknąć takiej sytuacji chcieli zrobić otwór na dnie statku, aby mieć bezpośredni dostęp do wody. Gdyby pozwolili im na to ludzie znajdujący się na pokładzie, to wszyscy utonęliby, a gdyby im zakazali to wszyscy byliby uratowani. (Buchari)

(39) Islam jest religią uniwersalną i obejmuje każdy aspekt życia do tego stopnia, że jej zasady i prawa regulują sprawy transakcji, prowadzenia wojen, małżeństwa, ekonomii, polityki, aktów czci itp. To buduje podstawy dla idealnego społeczeństwa i nawet, jeśli cała ludzkość zbierze się, by stworzyć coś na podobieństwo tego uniwersalnego systemu, to nigdy nie będzie w stanie tego uczynić. Im bardziej społeczeństwo oddala się od praw i zasad islamu, tym bardziej jest skorumpowane. Allah mówi:

(...)Zesłaliśmy tobie Księgę jako wyjaśnienie dla każdej rzeczy i drogę prostą, i miłosierdzie, i radosną wieść dla całkowicie poddanych. (16:89)

Islam określił relacje między muzułmaninem a Jego Stwórcą, społeczeństwem i otoczeniem, zarówno żyjącym jak i martwym. W islamie nie ma niczego, co byłoby odrzucone przez naturalne cechy człowieka i jego rozum. Dowodem wskazującym na ten fakt jest wielkie zainteresowanie religii, etyką i poszczególnymi kwestiami, które dotyczą spraw codziennych jak np. maniery dotyczące załatwiania potrzeb fizjologicznych i co powinien uczynić muzułmanin przed, podczas i po załatwieniu potrzeb. Abdurrahman b. Zejd powiedział, że ktoś zapytał Salmana Farisi: Wasz Wysłannik uczył was wszystkiego, nawet tego jak oczyścić się po załatwieniu potrzeb fizjologicznych. Salman odparł: Tak. Zakazał nam w tym czasie zwracania się twarzą w stronę Mekki i oczyszczać się prawą ręką… (Muslim)

(40) Islam jest znakiem nadejścia końca świata i Dnia Zmartwychwstania. Prorok Muhammad obwieścił, że jest ostatnim prorokiem a jego posłannictwo dowodem na zbliżanie się Ostatecznej Godziny. Anas powiedział, że Prorok rzekł: Godzina i ja powstały jak te dwa i połączył palec środkowy ze wskazującym razem. (Muslim)

Wynika z tego hadisu, że do końca swiata nie będzie już wysłany żaden prorok.

 Aspekt duchowy islamu

Akty czci

W islamie oddawanie czci Allahowi to okazywanie Mu posłuszeństwa poprzez wykonywanie nakazów mową, czynami i z wiarą.

Do aktów czci zaliczamy m.in filary wiary, czyli:

 Wiara w Allaha

Wiara w Allaha oznacza wiarę, że jest On Jedyny i Wyjątkowy w następujących aspektach:

1. Allah jest Jedyny i Wyjątkowy w Swoim Panowaniu. Oznacza to, że należy wierzyć w Jego istnienie, że jest Stwórcą Wszechświata, jego Właścicielem i rozporządza jego wszelkimi sprawami. On jest tym, który stwarza każdą rzecz, bo nic nie powstaje bez Jego woli. Allah mówi:

Czyż nie do Niego należy stworzenie i rozkaz? Błogosławiony niech będzie Bóg, Pan światów! (7:54)

Allah wyjaśnił, że On jest jedynym Stwórcą i że nie jest możliwe, by istniał inny stwórca wraz z nim. Allah mówi:

Bóg nie wziął Sobie żadnego syna i nie było z Nim żadnego boga. Bo wówczas każdy bóg zabrałby to, co stworzył, i jeden z nich wyniósłby się ponad innych. Chwała niech będzie Bogu! On jest ponad to, co Jemu przypisują! (23:91)

2. Allah jest Jedyny i Wyjątkowy w prawie do czci. Oznacza to, że należy zaświadczyć, że Allah jest Jedynym prawdziwym Bogiem, który zasługuje na okazanie mu czci i wszelkie akty kultu mają być skierowane ku Niemu. Człowiek nie może polegać na nikim innym poza Bogiem, ani nie może kierować modlitw i próśb do nikogo innego jak tylko do Niego. Powinniśmy wzywać jedynie Allaha, by oddalił od nas krzywdę lub raczył spełnić nasze potrzeby. Allah mówi:

Przeto czcijcie Mnie!" My nie wysłaliśmy przed tobą żadnego posłańca, któremu nie dalibyśmy objawienia: "Nie ma boga, jak tylko Ja! (21:25)

3. Allah jest Jedyny i Wyjątkowy w Swych imionach i atrybutach. Oznacza to, że należy wierzyć w wyjątkowość Jego atrybutów i najszlachetniejsze Jego Imiona i w to,że daleki jest On od wszelkiej wady. Allah mówi:

Do Boga należą imiona najpiękniejsze! Wzywajcie Go więc nimi, a pozostawcie tych, którzy bluźnią Jego imionom! Oni niebawem otrzymają zapłatę za to, co czynili. (7:180)

Wierzymy w Allaha takiego jaki został opisany w Koranie oraz w takie Jego cechy, które opisał Prorok, bez wskazywania na podobieństwo z kimkolwiek lub czymkolwiek i bez porównań między atrybutami Allaha a atrybutami Jego stworzeń, i bez zniekształcania, pozbawiania i zaprzeczania znaczeniu Jego imion i atrybutów. Allah mówi:

Nic nie jest do Niego podobne. On jest Słyszący, Widzący! (42:11)

 Wiara w Aniołów

Zobowiązani jesteśmy wierzyć w istnienie aniołów. Tylko Allah zna ich prawdziwą liczbę. Aniołowie są Mu posłuszni, wypełniają Jego rozkazy i strzegą wszechświata i stworzeń na nim żyjących. Wypełniają konkretne nakazy od Allaha począwszy od kontroli, obserwacji, ochrony wszechświata i stworzeń; wszystko to zgodnie z wolą Allaha i Jego nakazem. Allah mówi:

..i na zarządzających sprawami! (79:5)

Allah mówi również:

..i na rozdzielające rozkazy! (51:4)

Aniołowie zostali stworzeni ze światła. Prorok powiedział: Aniołowie zostali stworzeni ze światła, dżiny z bezdymnego ognia a Adam z tego, co wam zostało opisane ( z gliny). (Muslim)

Aniołowie należą do świata niewidzialnego. Pomimo, że zostały stworzone ze światła nie można ich jednak zobaczyć. Allah dał im również umiejętność zmiany wizerunku, by mogły być przez człowieka widziane, jak np. Anioł Gabriel, który przyszedł do Marii w ludzkiej postaci. Allah mówi:

I oddzieliła się od nich zasłoną. Wtedy posłaliśmy do niej Naszego Ducha i on ukazał się jej jako doskonały człowiek. (19:17)

Prorok widział Gabriela w jego prawdziwej postaci w jakiej stworzył go Allah. Miał sześćset skrzydeł i swoją postacią zasłaniał cały horyzont. Aniołowie więc mają skrzydła, niektóre dwa, inne trzy, a inne jeszzce więcej. Allah mówi:

Chwała Bogu, Stwórcy niebios i ziemi, który uczynił aniołów posłańcami posiadającymi skrzydła - dwa, trzy lub cztery. On powiększa w stworzeniu to, co chce. Bóg jest nad każdą rzeczą wszechwładny! (35:1)

Jeśli chodzi o cechy fizycznego wyglądu aniołów, to Allah nie poinformował nas o nich. Objawił nam jednak jakie mają zadania i role.

Aniołowie nieustannie czczą Allaha, są Mu posłuszne, wychwalają Go i wypełniją Jego rozkazy. Allah mówi:

Oni głoszą chwałę nocą i dniem i nie doznają zmęczenia. (21:20)

oraz:

I Mesjasz nie będzie zbyt dumny, by być sługą Boga, tak jak nie są dumni aniołowie, ci, którzy są blisko dopuszczeni. (4:172)

Aniołowie są jak emisariusze między Allahem a Jego wysłannikami spośród ludzi. Allah mówi:

Z nim zszedł Duch wierny na twoje serce, abyś był w liczbie ostrzegających w języku arabskim, jasnym. (26:193-195)

Allah stworzył aniołów, by wypełniały poszczególne zadania, jakie Allah im nakazał:

Oni obawiają się swojego Pana, będącego nad nimi,

i czynią to, co im jest nakazane. (16:50)

Aniołowie absolutnie nie są dziećmi Allaha, są to stworzenia którym należy się szacunek i miłość. Allah mówi:

Oni powiedzieli: "Miłosierny wziął Sobie syna." Niech On będzie wysławiony! Ależ przeciwnie! To są tylko słudzy otoczeni szacunkiem! Oni nie wyprzedzają Go w słowie; oni działają na Jego rozkaz. (21:26-27)

Aniołowie nie są ani wspólnikami ani rywalami Allaha. W Koranie czytamy:

On nie rozkazuje wam, abyście sobie brali aniołów i proroków za panów. Czyż On nakazuje wam niewiarę, po tym, jak staliście się całkowicie poddani? (3:80)

Allah informuje nas o imionach i zadaniach niektórych aniołów. Powinnością Gabriela jest przekazywanie Boskiego Objawienia. Allah mówi:

Z nim zszedł Duch wierny na twoje serce, abyś był w liczbie ostrzegających. (26:193-194)

Mikail (Michał) ma misję zsyłania deszczu i czuwanie nad wegetacją roślinności. Allah wspomina imię tego anioła w poniższym wersecie:

Otóż ten, kto jest wrogiem Boga, Jego aniołów i Jego posłańców, i Gabriela, i Michała - ponieważ Bóg jest wrogiem dla niewiernych. (2:98)

Anioł śmierci jest powołany do zabrania ludzkich dusz w chwili śmierci. W Koranie czytamy:

Powiedz: "Zabierze was anioł śmierci, który miał pieczę nad wami; potem do waszego Pana zostaniecie sprowadzeni! (32:11)

Israfil jest aniołem, który zadmie w Trąby, by zapowiedzieć koniec świata. Allah mówi:

A kiedy zadmą w trąbę, to tego Dnia nie będzie żadnego pokrewieństwa między nimi ani też nie będą się wzajemnie wypytywać. (23:101)

Malik jest strażnikiem ognia piekielnego. Allah mówi:

I będą krzyczeć: "O Maliku! Niech twój Pan skończy z nami!" On powie: "Wy musicie pozostać! (43:77)

Zabanija są aniołami, którzy są odpowiedzialni za wymierzanie kary mieszkańcom piekła. Allah mówi:

Niech on wezwie swoich popleczników! My wezwiemy zabanija (strażników)! (96:17-18)

Dwaj aniołowie zapisujący czyny: jeden dobre a drugi grzeszne, nieustannie towarzyszą człowiekowi. W Koranie czytamy:

Kiedy spotykają się dwaj spotykający, siedząc z prawej strony i z lewej, człowiek nie wypowie ani jednego słowa, które by nie dotarło do będącego przy nim nadzorcy. ( 50:17-18)

Ridłan jest strażnikiem raju. Istnieją też aniołowie, którzy chronią ludzi; są jeszcze inni, którzy mają inne konkretne zadania. Niektórzy zostali wspomnieni w Koranie i Sunnie a inni nie, ale powinniśmy wierzyć we wszystkich aniołów.

 Zalety wiary w Aniołów

1) Poznajemy wielkość Allaha, Jego Moc i wszechogarniającą wiedzę, bo zaprawdę wspaniałość stworzenia jest dowodem Potęgi Stwórcy.

2) Kiedy człowiek czuje, że wokół niego są bacznie obserwujący aniołowie, którzy zapisują, co mówi i co robi, i że wszystko, co czyni będzie świadczyło za nim lub przeciwko niemu, to pragnie czynić dobre czyny a unikać grzechów zarówno tych czynionych w tajemnicy jak i jawnych.

3) Człowiek jest uwolniony od przesądów i błędnych wierzeń, które zawładnęły ludźmi niewierzącymi w świat niewidzialny.

4) Człowiek poznaje też miłosierdzie, jakim Allah obdarza swoje sługi wysyłając do nich aniołów chroniących ludzi i zarządzających sprawami świata.

Wiara w Księgi Allaha

Wiara w Księgi Allaha, oznacza wiarę w to, że Allah zesłał Księgi Boskie do Swoich Wysłanników, by je przekazali ludzkości. Te Księgi zawierały nic innego jak tylko Prawdę. Głosiły przesłanie o Jedności Allaha tzn. że nie istnieje żaden inny stwórca i władca jak tylko On, że wszelka cześć powinna być kierowana tylko do Allaha a doskonałe imiona i atrybuty należą jedynie do Niego. W Koranie czytamy:

Wysłaliśmy już Naszych posłańców z jasnymi dowodami i zesłaliśmy z nimi Księgę i wagę, aby ludzie stali przy sprawiedliwości. (57:25)

Muzułmanin musi wierzyć we wszystkie boskie Księgi (zesłane przed Koranem) oraz w to, że pochodzą one od Allaha. Nie może on jednak postępować według ich treści, ponieważ zostały one zesłane do konkretnych narodów na konkretne czasy. W Koranie wymienione są następujące Księgi:

1. Księgi Abrahama i Mojżesza. Koran rzucił światło na pewne podstawy religijne w tych Księgach. W Koranie czytamy:

Czy nie został on powiadomiony o tym, co znajduje się na kartach Mojżesza i Abrahama, który był bardzo wierny? Że żadna dusza obładowana ciężarem nie poniesie ciężaru innej duszy; i że człowiek będzie miał tylko to, o co się pilnie starał; i że jego wysiłek będzie widziany, potem będzie on wynagrodzony w pełni; i że do twego Pana wszystko zmierza. (53:36-42)

2. Tora. To Święta Księga, zesłana Mojżeszowi. Allah mówi:

My, zaprawdę, zesłaliśmy Torę, w której jest przewodnictwo i światło. Według niej prorocy, całkowicie poddani, sądzili tych, którzy wyznawali judaizm; podobnie rabini i doktorzy prawa sądzili według tego, co im zostało powierzone z Księgi Boga, której byli świadkami. Dlatego nie bójcie się ludzi, lecz bójcie się Mnie! I nie sprzedajcie Moich znaków za niską cenę! A ci, którzy nie sądzą według tego, co zesłał Bóg, są niewiernymi. (5:44)

Koran wyjaśnił niektóre z przekazów Tory, między innymi to, że zostały w niej wspomniane charakterystyczne cechy wysłannika Muhammada. Allah mówi:

Muhammad jest posłańcem Boga. Ci, którzy są razem z nim, są gwałtowni wobec niewiernych, a miłosierni względem siebie. Widzisz ich kłaniających się, wybijających pokłony, poszukujących łaski Boga i Jego zadowolenia. Ich znamię jest na ich twarzach, od śladów wybijania pokłonów. Taka jest ich przypowieść w Torze. (48:29)

Allah wspomniał w Koranie niektóre z przepisów religijnych zesłanych w Torze. Allah mówi:

Przepisaliśmy im w niej: "Życie za życie, oko za oko,

nos za nos, ucho za ucho, ząb za ząb; a za rany obowiązuje prawo talionu. Ale kto z ceny krwi uczyni jałmużnę, otrzyma przebaczenie." A którzy nie sądzą według tego, co zesłał Bóg, są ludźmi niesprawiedliwymi. (5:45)

3. Psalmy. Zostały zesłane Dawidowi. Allah mówi:

…a Dawidowi daliśmy Psalmy. (4:163)

4. Ewangelia. Zesłana została Jezusowi. Allah mówi:

My posłaliśmy ich śladami Jezusa, syna Marii, potwierdzającego prawdziwość tego, co było przed Nim w Torze; i Jemu daliśmy Ewangelię, w której jest przewodnictwo i światło, będącej potwierdzeniem tego, co było przed nią, i jako przewodnictwo i napomnienie dla ludzi bogobojnych. (5:46)

Koran wyjaśnił niektóre z wersetów z Tory i Ewangelii, jak na przykład przepowiednia o przyjściu proroka Muhammeda:

Zapisz nam to, co jest piękne w życiu na tym świecie i w życiu ostatecznym! „Oto nawróciliśmy się ku Tobie!" i tym, którzy idą za Posłańcem, Prorokiem rodzimym, którego oni znajdują wspomnianego w Torze i Ewangelii; on im nakazuje to, co jest słuszne, a zakazuje tego, co niesłuszne; i zezwala im na rzeczy dobre, a zakazuje im rzeczy brzydkich; i zdejmuje z nich brzemię i okowy, które im ciążyły. A ci, którzy w niego wierzą, podtrzymują go i pomagają mu, i idą za światłem, które zostało z nim zesłane. 0ni będą szczęśliwi. (7:156-157)

Koran potwierdza to, co zapisane było w Torze i Ewangelii a odnosiło się do możliwości walki obronnej na drodze Prawdy tak by uczynić religię Allaha triumfującą. Allah mówi:

Zaprawdę, Bóg kupił u wiernych ich dusze i ich majątki, w zamian, za co otrzymają Ogród. Oni walczą na drodze Boga i zabijają, i są zabijani, zgodnie z Jego prawdziwą obietnicą w Torze, Ewangelii i w Koranie. A kto wierniej wypełnia swoje przymierze aniżeli Bóg? Cieszcie się więc z handlu, jaki z Nim zrobiliście! To jest osiągnięcie ogromne! (9:111)

5. Koran. Musimy wierzyć, że Koran jest Słowem Allaha, które Gabriel przyniósł Muhammadowi w jasnym języku arabskim. Allah mówi:

Z nim zszedł Duch wierny na twoje serce, abyś był w liczbie ostrzegających w języku arabskim, jasnym. (26:193-195)

Koran ròżni się od poprzedzających go Boskich Ksiąg w tym, że:

a) Jest ostatnią z Boskich Ksiąg zachowaną w oryginale, potwierdzającą poprzednie Księgi objawione. Allah mówi: My tobie również zesłaliśmy Księgę z prawdą, potwierdzając prawdziwość Księgi, która była przed nią, i chroniąc ją. (5:48)

b) Wszystkie poprzednie Księgi zostały unieważnione przez Koran, ponieważ jego Boskie nauki są ostateczne, wieczne i odpowiednie dla wszystkich czasów i miejsc. Allah mówi: Dzisiaj udoskonaliłem dla was waszą religię i obdarzyłem was w pełni Moją dobrocią; wybrałem dla was islam jako religię. (5:3)

c) Księga ta została zesłana dla całej ludzkości a nie dla konkretnego narodu, jak to miało miejce z poprzednimi Księgami. Allah mówi:

Posłaliśmy cię do wszystkich ludzi jako zwiastuna radosnej wieści i ostrzegającego. Lecz większość ludzi nie wie. (34:28)

Nawet jeśli poprzednie Księgi są zgodne z Koranem w ogólnych zasadach religijnych, to jednak wysłane zostały do konkretnych narodów i z tego względu ich nauki i przepisy były odpowiednie tylko dla tych ówczesnych ludów. W Biblii jest napisane, że Jezus powiedział: Lecz On odpowiedział: «Jestem posłany tylko do owiec, które poginęły z domu Izraela». (Mateusz 15:24)

d) Recytacja Koranu, zapamiętywanie i nauczanie go jest uznawane za akt czci okazywany Allahowi. Wysłannik Allaha powiedział: Ktokolwiek wyrecytuje jedną literę Koranu, otrzyma dziesięć wynagrodzeń. Nie oznacza to, ze Alif, Lam, Mim są jedną literą, ale Alif jest jedną literą, Lam jest literą i Mim jest literą. (Tirmidi)

e) Zawiera całokształt prawodawstwa na bazie którego budowane jest idealne społeczeństwo. W książce pt. „ Ku zrozumieniu islamu” H.G. Dorman mówi na temat Koranu:

Koran jest dosłownym objawieniem od Boga, w idealnej formie podyktowanym Muhammadowi za pośrednictwem Gabriela. Jest wszechobecnym cudem zaświadczającym samym o sobie i o proroctwu Muhammada. Z jego cudownych cech jest to, że z jednej strony niepowtarzalny jest jego styl, tak idealny i wyniosły, że ani człowiek ani dżin nie jest w stanie stworzyć nawet jednego rozdziału podobnego do najkrótszego rozdziału Koranu, a z drugiej zawartość nauk, przepowiedni i zadziwiająco dokładnych informacjach, jakich niepiśmienny Muhammad nigdy nie mógł zebrać z własnej woli.

f) Księga ta jest historycznym sprawozdaniem wyjaśniającym kolejność objawienia poszczególnym prorokom i wysłannikom od Adama do Muhammada i relacją z zajść, wynikłych między nimi a ludźmi z ich narodów.

g) Allah uchronił Koran przed zniekształceniem, wypaczeniem i dopisywaniem czegokolwiek. Allah mówi:

Zaprawdę, My posłaliśmy napomnienie i My jesteśmy jego stróżami! (15:9)

h) Poprzednie Księgi nie miały obietnicy Allaha o ich ochronie, ponieważ zostały zesłane do konkretnego ludu w określonym czasie i od tego czy dany lud chronił Księgę czy nie zależało dalsze jej istnienie jako oryginalnej Księgi Boga. Z tego powodu poprzednie Księgi uległy zniekształceniom. Allah mówi: Czyż wy pragniecie, żeby oni wam uwierzyli, kiedy wśród nich była grupa takich, którzy słyszeli słowo Boga, następnie je wypaczyli, kiedy już je zrozumieli, a przecież dobrze wiedzieli. (2:75)

O zniekształceniu Ewangelii przez chrześcijan Allah mówi: Od tych, którzy mówią: "Jesteśmy chrześcijanami!", wzięliśmy przymierze. Lecz oni zapomnieli część tego, co im zostało przypomniane; My wznieciliśmy wrogość i nienawiść wśród nich aż do Dnia Zmartwychwstania. I niebawem obwieści im Bóg to, co oni czynili. O ludu Księgi! Nasz Posłaniec przyszedł do was, wyjaśniając wam wiele z tego, co wy ukrywaliście z Księgi, i wiele też zacieraliście. Przyszło do was światło odBoga i Księga jasna. (5:14-15)

Wśród kwestii, jakie żydzi i chrześcijanie stworzyli w swoich religiach było fałszywe przypisanie Bogu synostwa. Żydzi twierdzili, że Uzajr był synem Boga a chrześcijanie uważają Jezusa za syna Boga. Allah mówi w odniesieniu do tego: Żydzi powiedzieli: "Uzajr jest synem Boga." A chrześcijanie powiedzieli: "Mesjasz jest synem Boga." Takie są słowa wypowiedziane ich ustami. Oni naśladują słowa tych, którzy przedtem nie wierzyli. Niech zwalczy ich Bóg! Jakże oni są przewrotni! (9:30)

Koran odrzucił ich wypaczone twierdzenia wyjaśniając na czym polega istota wiary: Mów: "On - Bóg Jeden, Bóg Wiekuisty! Nie zrodził i nie został zrodzony! Nikt Jemu nie jest równy! (112:1-4)

Zatem powinno być oczywiste, że teraźniejsze różne wersje Ewangelii nie są już Słowem Boga, ani słowami pochodzącymi od Jezusa. Raczej są słowami jego zwolenników i uczniów. Zawierają jego biografie, napomnienia i nakazy i wiele zmian, które dokonane zostały po to, by służyły konkretnemu celowi. Steve Allen powiedział w swojej książce pt. „O Biblii, Religii i Moralności”: „liczba błędów (w Biblii).. równa się około 6000. Absurdem jest próba uczynienia z Biblii księgi pozbawionej błędów”[17].

 Zalety wiary w Księgi Allaha

Z wiary w wyżej wymienione Księgi czerpiemy następujące korzyści:

1) Poznanie łaski i miłości Allaha dla Jego sług, gdyż objawienie tych Ksiąg prowadzi ludzi na Ścieżkę, ku Jego zadowoleniu i chroni człowieka od zguby i zła szatana.

2) Poznanie wspaniałej mądrości Allaha, która objawiła się w ustanowieniu dla każdego narodu zbioru praw odpowiadnich dla ich czasów i okoliczności.

3) Rozróżnienie między prawdziwymi wierzącymi a tymi, którzy nimi nie są, ponieważ obowiązkiem dla tego, który wierzy w Księgę swojej religii, jest wierzyć we wszystkie Boskie Księgi w których zawarta była przepowiednia o ostatecznym objawieniu Boskim.

4) Zwiększenie dobrych uczynków wierzącego, bo ten, kto wierzy w Księgę swojej religii i w tą zesłaną po niej otrzymuje podwójne wynagrodzenie. Allah mówi: Ci, którym daliśmy Księgę przed tą oto - w nią wierzą. A kiedy jest im recytowana, "My w nią wierzymy. To jest prawda od naszego Pana! My jeszcze przed nią byliśmy całkowicie poddani. "Tacy otrzymają nagrodę dwukrotnie, ponieważ byli cierpliwi. Oni odpowiadają dobrem za zło i rozdają z tego, w co ich zaopatrzyliśmy. (28:52-54)

 Wiara w Wysłanników

Powinniśmy wierzyć, że na wysłanników Allah wybiera najlepszych spośród ludzi; posyła ich do narodów z przesłaniem wiary w Allaha, posłuszeństwa wobec Niego, nakazem ustanowienia Jego religii i kierowanie wszelkich aktów czci wyłącznie do Niego. Allah mówi: My nie wysłaliśmy przed tobą żadnego posłańca, któremu nie dalibyśmy objawienia: "Nie ma boga, jak tylko Ja! Przeto czcijcie Mnie! (21:25)

Allah nakazał swoim wysłannikom, aby przekazali ludziom, Jego Przesłanie i wypełnili swoją misję tak, by w Dniu Sądu nikt nie twierdził, iż nie słyszał Przesłania Bożego. .

To wysłannicy nieśli dobrą nowinę o zadowoleniu Allaha oraz o raju, które czekają tych, którzy wierzą w wysłanników i ich nauki. Zostali zesłani również jako ostrzeżenie przed gniewem i karą Allaha, jakie spotkają tych, którzy odrzucili wiarę w wysłanników.

My wysyłamy posłańców tylko jako zwiastunów radosnej wieści i jako ostrzegających. Więc kto wierzy i czyni dobro, tego nie przejmie żaden strach ani nie będzie zasmucony. A tych, którzy za kłamstwo uznali Nasze znaki, dotknie kara za to, że szerzyli zepsucie. (6:48-49)

Było wielu proroków i wysłanników Bożych lecz ich dokładniej liczby nikt nie zna jak tylko Allah. W Koranie czytamy: posyłaliśmy posłańców przed tobą. Wśród nich są tacy, o których już opowiadaliśmy tobie; wśród nich są też tacy, o których tobie nie opowiadaliśmy. I żaden posłaniec nie przyszedł ze znakiem bez zezwolenia Boga. A kiedy przyjdzie rozkaz Boga, wszystko zostanie rozstrzygnięte podług prawdy; i stracą wtedy głoszący kłamstwo. (40:78)

Zobowiązani jesteśmy wierzyć we wszystkich wysłanników i proroków oraz w to, że byli zwykłymi a nie o nadludzkich charakterach ludźmi. Allah mówi: I wysyłaliśmy przed tobą tylko ludzi, którym zostało dane objawienie. Zapytajcie więc ludzi posiadających napomnienie, jeśli wy sami nie wiecie! My nie daliśmy im takiego ciała, żeby mogli się obejść bez pożywienia czy też byli nieśmiertelni. (21:7-8)

Allah mówi o Muhammadzie: Powiedz: "Ja jestem tylko człowiekiem śmiertelnym, podobnym do was. Zostało mi tylko objawione, że Bóg wasz jest Bogiem Jedynym. Przeto kto się spodziewa spotkać swego Pana, niech pełni pobożne dzieła i niech nie dodaje żadnego współtowarzysza, kiedy oddaje cześć swojemu Panu. (18:110)

Allah mówi o Jezusie: Mesjasz, syn Marii, jest tylko posłańcem, tak jak już przed nim byli posłańcy; a jego Matka była kobietą świętą. Oni oboje przyjmowali pożywienie. Popatrz, jak wyjaśniamy im znaki! Popatrz, jak oni potem się odwracają! (5:75)

Wysłannicy nie posiadają żadnych cech boskich. Nie mają mocy od siebie przynieść korzyść czy spowodować krzywdę. Nie mają także całkowitej kontroli nad wszechświatem i nie mogą z nim uczynić tego, czego zapragną. Allah mówi: Powiedz: „Ja nie władam dla samego siebie ani korzyścią, ani szkodą, lecz tylko tym, co zechce Bóg. Gdybym znał to, co skryte, z pewnością, pomnożyłbym sobie dobro, a nie dotknęłoby mnie zło. (7:188)

Wysłannicy przekazując Boskie Przesłanie wypełnili to, co było powierzone im przez Allaha. Oni posiadali największą wiedzę i byli najbardziej bogobojni spośród ludzi. Allah oczyścił ich dusze z kłamstwa i zdrady. Allah mówi: Posyłaliśmy już posłańców przed tobą i daliśmy im żony i potomstwo. I nie było dane żadnemu posłańcowi, aby przychodził ze znakiem bez zezwolenia Boga. Każdy kres ma swoją Księgę. (13:38)

Wiara w jednych wysłanników a odrzucanie wiary w drugich to czyn sprawiający, że osoba staje się niewierzącą i wobec tego nie jest uważana za muzułmanina. Allah mówi: Zaprawdę, ci, którzy nie wierzą w Boga i Jego posłańców i chcą uczynić rozróżnienie między Bogiem i Jego posłańcami, mówią: "Wierzymy w jednych, a nie wierzymy w drugich." I oni chcą znaleźć sobie w ten sposób jakąś drogę; oni są niewiernymi naprawdę! I przygotowaliśmy dla niewiernych karę poniżającą. (4:150-151)

Koran wymienił imiona dwudziestu pięciu proroków i wysłanników. W poniższych wersetach Allah wymienił wszystkich znanych nam proroków i wysłanników: Taki jest Nasz dowód, który daliśmy Abrahamowi przeciw jego ludowi! My wywyższamy stopniami, kogo chcemy. Zaprawdę, twój Pan jest mądry, wszechwiedzący! I darowaliśmy mu Izaaka i Jakuba, każdego poprowadziliśmy drogą prostą. I Noego poprowadziliśmy drogą prostą; a z jego potomstwa: Dawida, Salomona, Hioba, Józefa, Mojżesza i Aarona - w ten sposób płacimy tym, którzy czynią dobro! - i Zachariasza, i Jana, Jezusa i Eliasza - oni wszyscy są z liczby cnotliwych - i Isma`ila, i Al-Jasa, Jonasza i Lota - wszystkich wywyższyliśmy ponad światy! (6: 83-86)

Allah mówi o Adamie: Bóg wybrał Adama i Noego, rodzinę Abrahama i rodzinę Imrana - ponad światy! (3:33)

Allah mówi o Hudzie: I wysłaliśmy do ludu Ad ich brata Huda. On powiedział: "O ludu mój! czcijcie Boga! Nie ma dla was boga oprócz Niego! Wy tylko zmyślacie kłamstwa. (11:50)

Allah mówi o Salehu: Wysłaliśmy do ludu Samud ich brata Saliha. On powiedział: "O ludu mój! Czcijcie Boga! Nie ma dla was żadnego innego boga oprócz Niego! On was utworzył z ziemi i On was na niej osiedlił. Proście Go o przebaczenie i nawracajcie się do Niego! Zaprawdę, mój Pan jest bliski, wysłuchujący! (11:61)

Allah mówi o Szuajbie: I wysłaliśmy do Madianitów ich brata Szu`ajba, który powiedział: "Czcijcie Boga! Nie ma dla was żadnego innego boga oprócz Niego! I nie umniejszajcie miary i wagi! Widzę, że żyjecie w dobrobycie, i obawiam się dla was kary Dnia wszystko obejmującego! (11:84)

Allah mówi o Idris (Enoch): I Isma`ila, Idrisa i Zu'I-Kifla... - wszyscy oni byli z liczby cierpliwych. (21:85)

Allah mówi o Muhammadzie, iż jest ostatnim wysłannikiem i po nim nie nadejdzie już żaden inny prorok do Dnia Sądu. W Koranie czytamy: Muhammad nie jest ojcem żadnego z waszych mężczyzn, lecz jest Posłańcem Boga i pieczęcią proroków. Bóg jest o każdej rzeczy wszechwiedzący! (33:40)

Religia, którą przekazał prorok Muhammad dopełniła poprzedzające ją objawienia. Jest to całkowita i ostateczna religia Prawdy, którą mamy obowiązek wyznawać do Dnia Sądu.

Allah nazywa niektórych z wysłanników Ulul- Azm czyli odznaczających się silną determinacją w przekazywaniu przesłania, cierpliwością oraz wytrwałością. Do tych wysłanników Allah zaliczył Noe, Abrahama, Mojżesza, Jezusa i Muhammada (pokój z nimi). Allah mówi: I oto uczyniliśmy przymierze z prorokami: Z Noem, Abrahamem i Mojżeszem, z Jezusem, synem Marii, i z tobą; zawarliśmy z nimi uroczyste przymierze. (33:7)

 Kim jest Muhammad?

Miał na imię Muhammad; był synem Abdullaha, który z kolei był synem Abdul Muttaliba syna Haszima. Jego przydomkiem był Abul Kasim (ojciec Kasima).

Pochodził z arabskiego plemienia Kurajszytów, których rodowód rozpoczyna się od Adnana, jednego z synów proroka Ismaela, który był synem Abrahama- ukochanego wybranego sługi Allaha.

Prorok Muhammad powiedział: Zaprawdę Allah wybrał plemię Kinnan spośród innych plemion dzieci Ismaela. Wybrał Kurejsz spośród Kinan, wybrał Banu Haszim spośród rodzin Kurejsz i wybrał mnie z Banu Haszim. (Muslim)

Muhammad urodził się w 571 roku ery chrześcijańskiej w mieście Mekka, która była centrum religijnym Półwyspu Arabskiego, bo znajdowała się tam Kaaba zbudowana przez Abrahama i jego syna Ismaela (pokój z nimi).

Już przed islamem prorok Muhammad był uwazany jako godny zaufania i uczciwy człowiek. Nigdy nie zdradzał i można było całkowicie na nim polegać, nigdy nie skłamał i nie oszukiwał; był znany wśród swych ludzi jako „Al-Amin”, czyli „Godny Zaufania”. Ludzie powierzali mu na przechowanie swoje wartościowe przedmioty, kiedy udawali się w dłuższą podróż. Nazywany też był „As-Sadik” czyli „Prawdomówny”, gdyż nigdy nie kłamał. Wyróżniał się dobrymi manierami, elokwentnie się wypowiadał i uwielbiał pomagać innym. Wyróżniał się szlachetnymi, wspaniałymi cechami charakteru i był uwielbiany przez ludzi.

Bóg Najwyższy tak opisał w Koranie Proroka: Zaprawdę, ty jesteś obdarzony wspaniałym charakterem! (68;4)

Muhammad otrzymał pierwsze objawienie w wieku 40 lat i pozostał w Mekce przez kolejne trzynaście lat nawołując do wiary Jedność Allaha. Potem wyemigrował do Medyny, gdzie również nawoływał do islamu i tam został entuzjastycznie przyjęty.

W Medynie Allah zysłał następne wersety Koranu przez osiem lat. Muhammad zmarł mając sześćdziesiąt trzy lata, po zesłaniu całego Koranu. Całe prawodawstwo religii zostało przekazane, dopełnione i udoskonalone i większość arabów przyjęło islam.

 Zalety wiary w Wysłanników

Z wiary w wysłanników czerpiemy następujące korzyści:

1) Poznanie łaski i miłości Allaha do ludzi, gdyż posłał do nich wysłanników, którzy przekazali Jego religie i byli wzorem do naśladowania.

2) Odróżnienie prawdziwie wierzących od tych, którzy nimi nie są, bowiem obowiązkiem muzułmanina jest wierzyć we wszystkich wysłanników wymienionych w Koranie.

3) Podwójne wynagrodzenie mają ci, którzy wierzą w swoich wysłanników i w posłannictwo Muhammada.

Wiara w Dzień Ostateczny

Musimy wierzyć, że świat kiedyś przestanie istnieć. Allah mówi: Wszystko, co jest na niej, przeminie. (55:26)

Kiedy Allah zapragnie unicestwić ten świat, wyda rozkaz aniołowi Israfilowi, by zadął w trąbę. Wtedy wszystko ulegnie zniszczeniu i śmierci. Po raz kolejny Israfil na rozkaz Allaha zadmie i zmartwychwstaną ze swoich grobów wszyscy ludzie a ich kosci połączą się. Allah mówi: I zadmą w trąbę. Ci, którzy są w niebiosach, i ci, którzy są na ziemi, zostaną porażeni piorunem, z wyjątkiem tych, których Bóg zechce oszczędzić! Następnie zadmą w nią po raz drugi - i oto oni będą stać i patrzeć. (39:68)

Wiara w Dzień Ostateczny oznacza również wiarę we wszystko co się stanie po śmierci, o czym Allah poinformował nas w Koranie a Jego wysłannik przekazał nam:

1) Wierzyć w życie Barzach, którym jest czas od śmierci do Dnia Ostatecznego. Wierzący zazna wówczas przyjemności a niewierzący będzie karany. Allah mówi: ogień! Na który będą wystawieni rano i wieczór; a w Dniu, kiedy nadejdzie Godzina: "Wprowadźcie ród Faraona na najstraszniejszą karę! (40:46)

2) Wierzyć w zmartwychwstanie: Allah sprawi, że wszystkie stworzenia powstaną nagie, bose i nieobrzezane. Allah mówi: Ci, którzy nie wierzą, twierdzą, że nie będą wskrzeszeni. Powiedz: "Ależ tak! Na mojego Pana! Z pewnością zostaniecie wskrzeszeni! Następnie zostaniecie powiadomieni, z całą pewnością, o tym, co czyniliście! A to dla Boga jest łatwe. (64:7)

Wielu ludzi nie wierzy w zmartwychwstanie i dlatego Koran porusza tę kwestię podając liczne przykłady. Oto niektóre z nich:

· Zastanawiać się nad tym, jak Allah ożywia martwą ziemię wysyłając opady deszczu, dzieki którym wyrasta bujna roślinność. Allah mówi: O ludzie! Jeśli pozostajecie w zwątpieniu, co się tyczy zmartwychwstania... - to przecież My stworzyliśmy was z prochu, potem z kropli nasienia, potem z grudki krwi zakrzepłej, potem z kęska ciała kleistego, ukształtowanego i nie ukształtowanego - takie dajemy wam wyjaśnienie. I My umieszczamy w łonach to, co chcemy, aż do oznaczonego czasu; potem wyprowadzamy was jako dzieci, abyście następnie doszli do wieku dojrzałego. Wśród was są tacy, którzy umierają, i wśród was są tacy, którzy są doprowadzeni do godnego pożałowania wieku tak iż tracą wszelką wiedzę o tym, co wiedzieli. I widzisz ziemię opustoszałą, a kiedy My na nią ześlemy wodę, ona burzy się i pęcznieje, i wydaje wszelkiego rodzaju piękne pary. - Tak jest; ponieważ Bóg jest prawdą i ponieważ ożywia umarłych, i ponieważ jest nad każdą rzeczą wszechwładny, i ponieważ nadejdzie Godzina - co do której nie ma żadnej wątpliwości - i ponieważ Bóg wskrzesi tych, którzy się znajdują w grobach. (22:5-7)

· Rozmyślać nad stworzeniem niebios i ziemi, które są o wiele potężniejsze od ludzkości. Allah mówi: „A czyż oni nie widzieli, że Bóg, który stworzył niebiosa i ziemię i nie doznał przez to zmęczenia, jest w mocy ożywić umarłych? Tak! Zaprawdę, On jest nad każdą rzeczą wszechwładny! (46:33)

· Refleksje nad snem i codziennym przebudzaniem się; co jest porównywalne do zmartwychwstania po śmierci. To dlatego sen jest nazywany „ mniejszą śmiercią”. Allah mówi: Bóg zabiera dusze w chwili śmierci; wzywa także te, które nie umarły, tylko są we śnie. On zatrzymuje te, których śmierć zdecydował, a odsyła inne do wyznaczonego terminu. Zaprawdę, w tym są znaki dla ludzi, którzy się zastanawiają! (39:42)

· Zastanawiać się nad stworzeniem człowieka. W Koranie czytamy: I przytacza Nam przykład, a zapomniał o swoim stworzeniu. Mówi on: "Kto ożywi kości, kiedy one są zetlałe?"Powiedz: "Ożywi je Ten, kto stworzył je po raz pierwszy. On o wszelkim stworzeniu jest wszechwiedzący! (36:78-79)

3) Wierzyć w zgromadzenie ludzi zmartwychwstałych. Allah zbierze wszystkie stworzenia i wezwie ich na rozrachunek. Allah mówi: W Dniu, kiedy My poruszymy góry i kiedy zobaczysz, iż ziemia stała się gładką równiną, i kiedy ich zgromadzimy, nie pominąwszy nikogo z nich zostaną przedstawieni twemu Panu, w szeregach: "Przyszliście do Nas tak, jak was stworzyliśmy po raz pierwszy; myśleliście, że nie wyznaczymy wam czasu spotkania. (18:47- 48)

4) Wierzyć, że nasze wszystkie części ciała będą świadczyć o naszych czynach. Allah mówi: A kiedy przybliżą się do niego, ich słuch, spojrzenie i skóra będą świadczyć przeciwko nim z powodu tego, co czynili. I będą mówili swojej skórze: "Dlaczego świadczysz przeciwko nam?" One powiedzą: "Bóg dał nam mowę, albowiem dał mowę wszelkiej rzeczy; On was stworzył po raz pierwszy i wy do Niego zostaniecie sprowadzeni." I nie mogliście się ukryć, żeby Wasz słuch, spojrzenia i skóry nie świadczyły przeciwko wam. Lecz sądziliście, że Bóg niewiele wie z tego, co czynicie. (41:20-22)

5) Wierzyć w to, że po zmartwychwstaniu będziemy wypytywani. Allah mówi:…i powiedzą: "Biada nam! To jest Dzień Sądu!" To jest Dzień Rozstrzygnięcia, który uznaliście za kłamstwo! Zbierzcie tych, którzy byli niesprawiedliwi,

6) i ich żony, i to, co oni czcili poza Bogiem, i poprowadźcie ich ku drodze do piekła! Zatrzymajcie ich, bo będą zapytani: "Cóż z wami? Nie pomagacie sobie wzajemnie?" Przeciwnie! Oni dzisiaj są całkowicie poddani. (37, 20-26)

7) Wierzyć w most nad piekłem, po którym wszyscy będą iść. Allah mówi: Nie ma wśród was takiego, kto by tam nie miał przybyć. To jest rozstrzygające postanowienie twojego Pana! (19:71)

8) Wierzyć w ważenie czynów. Allah przywoła ludzi na rozrachunek i wynagrodzi tych, którzy czynili dobro, wierzyli i przynależeli do wysłanników a ukarze tych, którzy czynili zło i nie byli posłuszni Bogu i Jego wysłannikom. Allah mówi: My postawimy wagi sprawiedliwości w Dniu Zmartwychwstania. Żadna dusza nie dozna w niczym krzywdy, nawet na ciężar jednego tylko ziarnka gorczycy; My je przyniesiemy” My wystarczymy jako rozliczający! (21:47).

9) Wierzyć w to, że każdy otrzyma w ręce swoją księgę uczynków. Allah mówi: I ten, który otrzyma swoją księgę w rękę prawą, będzie obliczany rachunkiem lekkim i zwróci się do swojej rodziny uradowany. A ten, kto otrzyma księgę spoza swoich pleców, będzie wzywał swego unicestwienia, Kiedy się będzie palił w ogniu. (84:7-12)

10) Wierzyć, że ludzie zostaną wynagrodzeni rajem lub ukarani piekłem w wiecznym życiu po śmierci. Allah mówi: Zaprawdę, ci, którzy nie uwierzą, spośród ludzi Księgi i bałwochwalcy, będą w ogniu Gehenny, gdzie będą przebywać na wieki. Oni są najgorsi ze stworzeń! Zaprawdę, ci, którzy wierzą i którzy czynią dobre dzieła - oni są najlepsi ze stworzeń! Nagrodą ich u Pana będą Ogrody Edenu, gdzie w dole płyną strumyki. Będą tam przebywać na wieki, nieśmiertelni. Bóg będzie z nich zadowolony i oni będą z Niego zadowoleni. - To będzie dla tych, którzy się obawiają swego Pana. (98:6-8)

11) Wierzyć w wstawiennictwo Proroków oraz w inne rzeczy, o których poinformował nas Wysłannik Allaha.

 Zalety wiary w Dzień Ostateczny

Z wiary w Dzień Ostateczny, czerpiemy następujące korzyści:

1) Przygotowanie się do nadejścia tego Dnia poprzez czynienie dobra i czekanie z nadzieją na nagrodę od Allaha i unikanie czynów grzesznych w obawie przed Jego karą.

2) Pocieszenie dla wierzących, bo wiedzą, że jeśli czegoś nie otrzymają w tym życiu, to Allah wynagrodzi ich czymś lepszym po śmierci.

3) Rozróżnienie między szczerymi wierzącymi a hipokrytami i niewierzącymi.

 Wiara w Boskie Przeznaczenie

Powinniśmy wierzyć, iż Allah posiada wiedzę o wszystkim co było przed stworzeniem, co jest teraz, jak i o tym, co się stanie potem. Następnie dokonał stworzenia zgodnie ze Swoją Wiedzą i przeznaczeniem. Allah mówi: Zaprawdę, stworzyliśmy każdą rzecz według pewnej miary. (54:49)

Cała przeszłość, teraźniejszość i przyszłość jest znane Allahowi zanim jeszcze wszystko zostało stworzone. Allah dokonał stworzenia wszechświata według swojego Zamiaru i Woli. Wysłannik Allaha powiedział: Nikt nie będzie wierzącym dopóki nie uwierzy w Boskie Przeznaczenie dobra i zła i i aż zrozumie, że cokolwiek się mu przytrafiło nigdy by go nie ominęło, a co go ominęło, nigdy by się nie wydarzyło. (Tirmidi)

Wiara w przeznaczenie nie zaprzecza temu, iż my sami powinniśmy starać się w tym życiu dążyć do osiągnięć. Jeśli ktoś pragnie dziecka, musi dokonać pewnych kroków, by osiągnąć ten cel tzn. zawrzeć związek małżeński. Po tym jak człowiek uczyni wszystko co jest w jego mocy dopiero wtedy może liczyć na to, że Allah obdarzy go tym, czego on pragnie albo nie przeznaczy mu tego. Powinniśmy uświadomić sobie, że cokolwiek robimy, by osiągnąć określony cel w ostateczności zależy to od Woli Allaha. „Środki” do osiągnięcia naszych celów również należą do Boskiego Przeznaczenia. Prorok Muhammad został zapytany: O Wysłanniku Allaha! Czy wersety i suplikacje, jakie recytujemy i lekarstwa, jakie zażywamy odsuwają od nas przeznaczenie Allaha? On odrzekł: One także należą do Boskiego Przeznaczenia. (Tirmidi)

Głód, pragnienie i chłód pochodzą z Boskiego Nakazu i Woli. Pragniemy zaspokoić głód poprzez jedzenie, pragnienie przez picie a od chłodu chronić się ciepłem. Ludzie próbują odsunąć od siebie to, co zostało im przeznaczone: głód, pragnienie i chłód poprzez stosowanie środków, które są również przeznaczeniem: pokarm, picie i ciepło.

 Zalety wiary w Boskie Przeznaczenie

Z wiary w Boskie Przeznaczenie czerpiemy następujące korzyści:

1) Osiągnięcie czystego sumienia i spokoju ducha. Nie ma miejsca wtedy na smutek z powodu tego, co się wydarzyło lub nie. Niepokój serca i brak komfortu prowadzi do wielu psychicznych zaburzeń jak depresja i stres, które mają negatywny wpływ na ciało. Wiara w przeznaczenie powstrzymuje i leczy wymienione dolegliwości. Allah mówi: Żadne nieszczęście nie dosięgnie ziemi ani też was samych, bez tego, żeby ono nie było zapisane w księdze, zanim My je sprowadzimy. Zaprawdę, to jest dla Boga łatwe! Tak jest - abyście nie rozpaczali z powodu tego, co was ominęło, i abyście się nie radowali z tego, co wam zostało dane. Bóg nie miłuje dumnego pyszałka. (57:22-23)

2) Zachęta do zdobywania wiedzy i poszukiwań tego, co Allah stworzył we wszechświecie. Nieszczęścia i choroby są przeznaczeniem jednak możemy je ominąć jeśli podejmiemy starania w celu znalezienia lekarstwa za pomocą środków medycznych, które Allah Najwyższy zapisał również jako przeznaczenie.

Wiara w Boskie Przeznaczenie zmniejsza wagę nieszczęść oraz eliminuje poczucie żalu. Jeśli ktoś zbankrutuje, to jest to nieszczęście. Ale jeśli taka osoba pogrąży się w smutku, to jest to podwójne nieszczęście. Jeśli wierzymy w Boskie Przeznaczenie będziemy zadowoleni z efektów niezależnie od tego, jakie one będą. Prorok powiedział: Silny muzułmanin jest lepszy od słabego muzułmanina, Allah bardziej go lubi, lecz dobro jest w obu. Bądź chętny czynić to, co przyniesie ci korzyść oraz szukaj pomocy Allaha i bądź pokorny. Gdy spotyka cię krzywda, nie mów, że gdybyś czegoś nie uczynił, to byłoby inaczej, lecz powiedz: Allah jest Wszechwładny, może zadecydować, co zechce, ponieważ zamartwianie się i słowa, ‘co by było gdyby’ - otwierają drzwi do pracy szatana. (Muslim)

3) Umacnia naszą więź ze Stwórcą i odsuwa od nas lęk przed różnymi stworzeniami. Ibn Abbas powiedział: Stałem raz za Prorokiem, który do mnie powiedział: O młodzieńcze! Pamiętaj Allaha, a On o tobie będzie pamiętał. Zapamiętaj Allaha, a znajdziesz Go naprzeciw siebie. A jak pytasz, to pytaj Allaha i gdy prosisz o pomoc, to proś Allaha. Wiedz, że gdyby cały świat miał się zebrać, by ci pomoc, to nigdy nie byliby w stanie jedynie w takim stopniu jak to Allah ci zapisał. A gdyby cały świat miał się zebrać, by uczynić ci krzywdę, to nigdy nie byliby w stanie tego uczynić, jedynie w takim stopniu w jakim Allah ci już zapisał. I pióra zostały zatrzymane a kartki wyschnięte. (Tirmidi)

Wiara w Boskie Przeznaczenie nie jest, jak niektórzy uważają jedynie pokładaniem zaufania w Allahu bez starań czy wykorzystywania środków do osiągnięcia określonych celów, bo Wysłannik Allaha odpowiedział, kiedy został zapytany: Czy mam zostawić wielbłąda nieprzywiązanego i ufać Allahowi? On odparł: Przywiąż go i też zaufaj Allahowi. (Umm Hibban)

 Filary islamu

Rodzaje aktów czci wykonywanych fizycznie i słownie są nazywane filarami islamu. Są one podstawą, na której opiera się wiara i dzięki czemu człowiek jest uznawany za muzułmanina. Tymi filarami są:

· Dwa wyznania wiary, które są słownym filarem islamu

· Modlitwa i post, które wykonujemy fizycznie

· Obowiązkowa jałmużna, która jest finansowym aktem czci.

· Pielgrzymka do Mekki, która łączy fizyczne i finansowe akty czci.

Islam nie nawołuje muzułmanów do mechanicznych ruchów podczas wykonywania aktów czci lecz zachęca do duchowego udziału, który ma na celu oczyszczenie ludzkich serc. Sumienne wypełnianie tych aktów jest środkiem do umoralnienia człowieka. Czym jest modlitwa i jaki jest jej cel dowiadujemy się z Koranu: Zaprawdę, modlitwa chroni od szpetoty i powstrzymuje od niegodziwości! (29:45)

Allah mówi o obowiązkowej jałmużnie: Weź z ich majątku jałmużnę, abyś przez nią mógł ich oczyścić i usprawiedliwić, i módl się za nimi! (9:103)

Allah mówi o poście: O wy, którzy wierzycie! Jest wam przepisany post, tak jak został przepisany tym, którzy byli przed wami - być może, wy będziecie bogobojni. (2:183)

Post uczy człowieka samokontroli i samodyscypliny poprzez powstrzymywanie swoich pragnień i pożądań.

Prorok powiedział: Kto nie porzuci złych słów i złego postępowania, to Bóg nie przyjmie od niego wstrzymywania się od jedzenia i picia. (Buchari)

Allah mówi o pielgrzymce: Pielgrzymka przypada na miesiące wiadome[18]. A kto się podjął w nich pielgrzymki, niech się powstrzyma od wszelkich zalotów, od wszelkiej rozpusty czy sprzeczki w czasie trwania pielgrzymki. Bóg wie, co czynicie dobrego. Bierzcie na drogę zaopatrzenie dla siebie! Lecz najlepsze zaopatrzenie na drogę to bojaźń Boża!

Przeto bójcie się Mnie, o wy, którzy posiadacie rozsądek! (2:197)

W islamie akty czci odgrywają ogromną rolę w rozwoju i odnowie szlachetnych manier jak i ochronie jedności muzułmańskiej. Filary islamu są następujące:

Pierwszy filar: Dwa Wyznania wiary

La ilaha illa Allah, Muhammad rasulu Allah

To są dwa wyznania, mówiące o tym, iż nikt nie ma prawa do czci jak tylko Allah i że Muhammad jest Jego sługą i wysłannikiem. Jest to słowny filar, który jest jakby kluczem do przyjecia islamu i fundamentem, na którym oparte są pozostałe filary.

 Znaczenie pierwszego wyznania:

Jest to wyraz monoteizmu(Tałhid[19]). Ze względu na ten koncept Allah powołał do życia różne stworzenia, stworzył raj i piekło. Allah mówi: I stworzyłem dżiny i ludzi tylko po to, żeby Mnie czcili. (51:56)

Tałhid był głównym celem misji wszystkich proroków i wysłanników począwszy od Adama a skończywszy na ostatnim, Muhammadzie (pokój z nimi). Allah mówi: My nie wysłaliśmy przed tobą żadnego posłańca, któremu nie dalibyśmy objawienia: "Nie ma boga, jak tylko Ja!

Przeto czcijcie Mnie! (21:25)

Pierwsze wyznanie, że nikt nie ma prawa do czci oprócz Allaha, zawiera następujące znaczenia:

· Allah jest Stwórcą wszystkiego, co istnieje. Allah mówi: Oto wasz Bóg, wasz Pan! Nie ma boga, jak tylko On, Stwórca każdej rzeczy! Więc czcijcie Go! On jest poręczycielem każdej rzeczy! (6:102)

· Allah jest Właścicielem wszystkiego, co istnieje, i rozporządza wszystkimi sprawami. Allah mówi:

· Czyż nie do Niego należy stworzenie i rozkaz? Błogosławiony niech będzie Bóg, Pan światów! (7:54)

· Allah jest jedynym, który zasługuje na oddawanie Mu czci. Allah mówi: Czyż nie tak?! Zaprawdę, do Boga należy ten, kto jest w niebiosach, i ten, kto jest na ziemi! A za czym idą ci, którzy wzywają współtowarzyszy poza Bogiem? Oni postępują tylko za domniemaniem i tylko snują przypuszczenia. (10:66)

· Do Niego należą piękne imiona i idealne atrybuty. Wolny jest od wszelkiej niedoskonałości. Allah mówi: Do Boga należą imiona najpiękniejsze! Wzywajcie Go więc nimi, a pozostawcie tych, którzy bluźnią Jego imionom! Oni niebawem otrzymają zapłatę za to, co czynili. (7:180)

Warunki wyznania:

Nie wystarczy wymówić słowa wyznania bez spełnienia następujacycych warunków:

1. Wiedza, że wszystko, co jest czczone poza Allahem jest fałszem. Prawda jest taka, że poza Allahem nie ma żadnego innego boga godnego czci, nawet, jeśli jest to prorok, wysłannik lub anioł. Allah jest jedynym, który zasługuje na wszelkiego rodzaju cześć, jak modlitwa, suplikacje, nadzieja, składanie ofiarowania i przysięgi itp.

Ktokolwiek przypisuje akt czci innemu niż Bogu Jedynemu lub ma intencje składania czci komuś poza Bogiem lub też wywyższa kogoś do rangi Boga popełnia czyn niewierzącego, nawet, jeśli wymówił słowa wyznania.

2. Pewność. Serce musi być silnie przekonane o znaczeniu dwóch wyznań. Pewność jest przeciwieństwem wątpliwości, więc nie ma miejsca na wahania w wierze. Allah mówi: Wiernymi są tylko ci, którzy uwierzyli w Boga i Jego Posłańca - potem nie mieli wątpliwości - i walczyli swoimi majątkami i swoimi osobami na drodze Boga. Tacy - oni są prawdomówni! (49:15)

3. Pełna akceptacja. Człowiek wypowiadający wyznanie musi zaakceptować jego warunki[20], a nie odrzucać wiary w Jedność Boga, Allah mówi: Zaprawdę, kiedy im mówiono: "Nie ma boga, jak tylko Bóg!" - oni wbijali się w pychę. (37:35)

4. Poddanie, posłuszeństwo i działanie zgodnie z warunkami tego wyznania. Człowiek musi czynić to, co Allah nakazał i przestrzegać Jego zakazów. Allah mówi: Tak!

5. Ten, kto poddał całkowicie swe oblicze Bogu i czyni dobro, będzie miał nagrodę u swego Pana. I tacy nie doznają żadnego lęku ani też nie będą się smucić. (2:112)

6. Szczerość. Człowiek musi być szczery wypowiadając wyznanie, a nie ukrywać to, co naprawdę jest w sercu mówiąc zupełnie co innego. Allah mówi: Oni będą mówić swoimi językami to, czego nie ma w ich sercach. (48:11)

7. Lojalność w czci. Człowiek musi lojalnie czcić Allaha[21], co oznacza, że wszystkie akty czci powinniśmy być skierowane tylko do Allaha. W Koranie czytamy: Zostało im nakazane tylko, aby czcili Boga, wyznając szczerze Jego religię- tak jak hanifowie odprawiali modlitwę i dawali jałmużnę. To jest religia prawdziwa. (98:5)

8. Miłość. Muzułmanin powinien miłować Allaha, Jego Wysłannika i wszystkich prawowiernych muzułmanów a nienawidzić i okazywać wrogość wszystkim, którzy okazują wrogość wobec Allaha i Jego Wysłannika. Powinien preferować to, co miłuje Allah i Jego Wysłannik, nawet, jeśli jest to wbrew jego pragnieniom. Allah mówi: Powiedz: "Jeśli wasi ojcowie, wasi synowie i wasi bracia, wasze żony i wasz ród, i wasze majątki, które zdobyliście, i handel, o którego zastój się obawiacie, i mieszkania, które wam się podobają, są wam milsze aniżeli Bóg i Jego Posłaniec oraz zmaganie się na Jego drodze- to oczekujcie, aż przyjdzie Bóg ze Swoim rozkazem." Bóg nie prowadzi drogą prostą ludzi szerzących zepsucie. (9:24)

Z warunków wyznania jest również wiara w to, że jedynie Allah ma prawo do ustanawiania przepisów, czy to dotyczących aktów czci czy też ludzkich relacji, zarówno w indywidualnych jak i publicznych kwestiach.

Allah jedyny ma prawo do ustanowienia czegoś dozwolonym lub zakazanym, a wyjaśnień tych nakazów i zakazów udzielił nam Wysłannik. Allah mówi: A to, co wam daje Posłaniec, to bierzcie; a czego wam zakazał, od tego się powstrzymajcie! (59:7)

Znaczenie drugiego wyznania, że ‘Muhammad jest Jego Wysłannikiem’

Wyznanie, że Muhammad jest Wysłannikiem Allaha wymaga spełnienia następujących warunków:

1. Wiary, że jest ostatnim prorokiem i jednym z największych Wysłanników i że po nim nie nadejdzie już żaden prorok. Allah mówi: Muhammad nie jest ojcem żadnego z waszych mężczyzn, lecz jest Posłańcem Boga i pieczęcią proroków. Bóg jest o każdej rzeczy wszechwiedzący! (33:40)

2. Wiary, że jest nieomylny w przekazywaniu nauk objawionych od Allaha. W Koranie czytamy: On nie mówi pod wpływem namiętności. To jest tylko objawienie, które mu zostało zesłane. (53:3-4)

Jeśli chodzi o kwestie tego świata, był tylko człowiekiem i przedstawiał swoje opinie. Prorok powiedział: Przychodzicie do mnie ze skargą i może, ktoś z was przedstawi silniejszy argument od drugiego a ja osądzam na podstawie tego, co usłyszę od rozmówcy. Niechaj pamięta ten, komu zasądziłem, do czego nie ma prawa, że jakby sięgał po kawałek ognia. (Muslim)

3. Wiary, że jego posłannictwo jest do całej ludzkości i dżinów aż po Dzień Ostateczny. Allah mówi: Posłaliśmy cię do wszystkich ludzi jako zwiastuna radosnej wieści i ostrzegającego. Lecz większość ludzi nie wie. (34:28)

4. Posłuszeństwo Prorokowi poprzez wykonywanie jego nakazów, wiarę we wszystko co powiedział i powstrzymanie się od tego, czego zakazał i przed czym nas ostrzegał. Allah mówi: A to, co wam daje Posłaniec, to bierzcie; a czego wam zakazał, od tego się powstrzymajcie! (59:7)

5. Kroczenie jego drogą bez wprowadzania innowacji. Allah, Najwyższy mówi: Powiedz: "Jeśli kochacie Boga, to postępujcie za mną! Wtedy i Bóg będzie was miłował i przebaczy wam wasze grzechy. Bóg jest przebaczający, litościwy!(3:31)

 Drugi filar: Modlitwa (salat)

Modlitwa jest obowiązkowym fundamentem religii. Bez modlitwy islam danej osoby nie jest pełny. Na przykładzie wielbłąda Prorok wyjaśnił czym jest modlitwa w islamie mówiąc: Jeśli chodzi o głowę religii, to jest nią islam (wyznania) a jego kręgosłupem jest modlitwa, a najwyżej postawionym punktem na grzbiecie jest dżihad. (Tirmidi)

Salat składa się z zestawu słów i czynów i zaczyna się wraz z Takbirem ( wypowiedzeniem Allahu Akbar, tzn. Allah jest Wielki) i kończy się Taslimem (wypowiedzeniem Assalamu Alejkum ła Rahmatullah tzn. Pokój i Miłosierdzie z Wami).

Muzułmanin wypełnia modlitwę z posłuszeństwa wobec Allaha wychwalając Go. Poprzez modlitwę utrzymuje stałą relację ze Stwórcą. Kiedykolwiek jest zajęty rozrywkami tego świata i słabnie wiara, słyszy wezwanie do modlitwy (Azan), które przypomina mu o Bogu.

Jest pięć modlitw, które muzułmanin musi wypełnić w dzień i w nocy. Mężczyźni zobowiązani są wypełniać modlitwy grupowo w meczecie, chyba że nie są w stanie tego uczynić z poważnego powodu. Dzięki temu muzułmanie poznają się nawzajem przez co umacniają się między nimi więzi miłości i jedności. Codziennie poznają braci w islamie. Nieobecność(np. z powodu choroby) jednego z nich sprawia, że modlący odwiedzają go a jeśli powodem jest zaniedbanie przez niego jednego z nakazów, to napominają go. Wszystkie różnice społeczne, jak przynależność klasowa, rasowa i pochodzenie są nieistotne, bo muzułmanie podczas modlitwy stają równo jeden obok drugiego w szeregu twarzą w stronę Mekki. Wszyscy są uznani za równych ze względu na poddanie się Allahowi.

 Trzeci filar: Obowiązkowa jałmużna (zakat)

Zakat jest określonym procentem pieniędzy, jaki bogaty muzułmanin oddaje na rzecz biednych i potrzebujących, w ten sposób zapobiegając żebractwu, które jest upokorzeniem dla człowieka. Obowiązkiem każdego muzułmanina jest przekazanie jałmużny jeśli posiada on nisab czyli minimalną ilość pieniędzy która wymagana jest do oddania zakatu. Allah mówi: Zostało im nakazane tylko, aby czcili Boga, wyznając szczerze Jego religię - tak jak hanifowie odprawiali modlitwę i dawali jałmużnę. To jest religia prawdziwa. (98:5)

Ktokolwiek odrzuca obowiązkowość jałmużny staje się niewiernym, bo odmawia pomocy słabym, biednym i potrzebującym. Nie jest prawdą, o czym są mówią ludzie nieposiadający wiedzy o islamie, że zakat jest podatkiem ściąganym od obywateli przez muzułmański kraj. Gdyby tak było, to płaciliby wszyscy obywatele tego kraju zarówno muzułmanie jak niemuzułmanie. Jednym z warunków zobowiązujących do płacenia zakatu jest bowiem bycie muzułmaninem. Inne warunki to:

1. Posiadanie minimalnej wymaganej sumy pieniędzy. Dla muzułmanina staje się obowiązkiem oddanie jałmużny wtedy, gdy osiągnąnie on określoną przez islam wartość majątku, od której dopiero daje się zakat równą 85 g złota

2. Upływ pełnego roku kalendarzowego. Znaczy to, że nisab musi pozostawać w ręku właściciela przez rok księżycowy a dotyczy to następujących typów własności: trzody, pieniądze i towary handlowe. Jeśli majątek nie jest w posiadaniu przez ten czas, nie obowiązuje z nich zakat. Allah wymienił tych, którzy mogą otrzymać zakat. W Koranie czytamy: Jałmużny są tylko dla ubogich i biedaków, i tych, którzy przy nich pracują, i dla tych, których serca zostały pozyskane, i na wykup niewolników, i dla dłużników, i dla drogi Boga, i dla podróżnego. To jest obowiązek nałożony przez Boga! Bóg jest wszechwiedzący, mądry! (9:60)

Należy zapłacić 2.5% od oszczędnosci zebranych w ciągu roku. Dzięki temu islam usiłuje wykorzenić biedę w muzułmańskim społeczeństwie i zmniejszyć niebezpieczeństwa, które z niej powstają np. kradzieże, morderstwa i występki przeciw honorowi innych jak również odnowić ducha solidarności i braterstwa w muzułmańskim społeczeństwie poprzez wypełnianie potrzeb biednych i potrzebujących.

Różnica między podatkiem a zakatem jest taka, że muzułmanin płaci ten drugi z potrzeby serca a kontrolę nad tym sprawuje jego bogobojna dusza. Ponadto, sama nazwa wskazuje na cel[22], którym jest oczyszczanie duszy bogatego muzułmanina. Oczyszcza też muzułmanina z zachłanności, samolubstwa, pożądań i umiłowania tego ulotnego świata, pogrążenia się w pożądaniach; wszystko to doprowadza do zapomnienia o braciach w potrzebie. Allah mówi: A ten, kto się uchroni przed skąpstwem własnej duszy, będzie szczęśliwy. (59:9)

Zakat oczyszcza również serce biednego z nienawiści i zazdrości, w ten sposób,że widząc jak bogaci rozdają z ich majątków i jak Allah nakazał troszczyć się o biednych i dobrze ich traktować przestają nienawidzić bogaczy. Islam surowo ostrzega tych, którzy odmawiają płacenia zakatu przed karą po śmierci. Allah mówi: I niech nie sądzą ci, którzy skąpią z tego, co dał im Bóg ze Swojej łaski, że to jest lepsze dla nich. Przeciwnie, to jest gorsze dla nich. W Dniu Zmartwychwstania będą oni nosić na szyi obrożę z tego, czego skąpili. (3:180)

Prorok powiedział: Jeśli właściciel złota albo srebra nie daje z nich jałmużny, to w Dniu Sądu zostaną one rozgrzane w ogniu Gehenny i uformowane w blachy, którymi przypalać się będzie jego boki, czoło i plecy. Za każdym razem, gdy blachy wystygną zostaną zwrócone Gehennie, aby je rozgrzała i tak będzie, aż Allah rozsądzi w dniu, który trwać będzie pięćdziesiąt tysięcy lat i zobaczy, dokąd powędruje: albo do raju, albo do piekła. (Muslim)

 Czwarty filar: Post w Ramadanie (sałm)

Muzułmanin ma obowiązek poszczenia przez miesiąc raz w roku. Od świtu do zachodu słońca muzułmanin musi powstrzymać się od wszystkiego, co post unieważnia, np. jedzenie, picie i współżycie seksualne ze współmałżonkiem. Post jest aktem czci i stał się obowiązkiem w islamie tak jak to miało miejsce w poprzednich religiach. Allah mówi:

O wy, którzy wierzycie! Jest wam przepisany post, tak jak został przepisany tym, którzy byli przed wami - być może, wy będziecie bogobojni. (2:183)

Celem postu jest powstrzymywanie się zarówno od tych materialnych i fizycznych rzeczy jak jedzenie, picie jak też duchowych skłonności jak kłamstwo, obmowa, oszustwo, zwodzenie. Muzułmanin powinien pamiętać o tym, że nie tylko w Ramadanie ma obowiązek powstrzymywać się od tych rzeczy chociaż podczas postu jest to szczególnie nakazane, jak to powiedział Prorok: Kto nie porzuci złych słów i złego postępowania, to Bóg nie przyjmie od niego wstrzymywania się od jedzenia i picia. (Buchari)

Post jest walką między duszą a jej zachciankami i pożądaniami. Post ma wiele zalet o wymiarze społecznym, o których powiedział Prorok przekazując słowa Allaha: Każdy czyn muzułmanin może wykonać dla siebie lub ludzi, oprócz postu. Post wykonuje się tylko dla Mnie i Ja wynagradzam za poszczenie. Post jest jako tarcza. W dniu, w którym pościcie nie klnijcie, nie podnoście głosu w sprzeczkach. Jeśli ktoś przeklnie poszczącego lub skrzywdzi, niechaj ten odpowie: poszczę”. „Na Tego, w którego ręku jest dusza Muhammada, oddech poszczącego, milszy jest Bogu niż zapach piżma. Poszczący cieszy się dwa razy z postu: kiedy przerywa post i kiedy spotka swego Pana. (Buchari)

Poprzez post człowiek zdaje sobie sprawę, jak czują się bracia w islamie, którzy są w potrzebie, którym brakuje jedzenia, odzieży i schronienia. To powinno zachęcić muzułmanina do zainteresowania się potrzebami biednych i głodujących oraz do wypełniania ich praw.

 Piąty filar: Pielgrzymka (hadżdż)

Pielgrzymkę odbywa się do Świętego Domu Allaha (Kaba), by wypełnić określone rytuały w określonym miejscu i czasie. Ten filar islamu jest obowiązkowy dla każdego muzułmanina i muzułmanki raz w życiu, którzy są zdrowi i osiągnęli wiek dojrzałości i jeśli są w stanie fizycznie i finansowo wypełnić go.

Jeśli ktoś cierpi na nieuleczalną chorobę, która uniemożliwia mu wykonanie hadżdż, ale dysponuje środkami finansowymi, musi upoważnić kogoś do wykonania za niego pielgrzymki. Jeśli ktoś posiada pieniądze, które wystarczają jedynie na utrzymanie rodziny i spełnienie ich codziennych potrzeb hadżdż nie jest dla niego obowiązkiem. Allah mówi: W nim są znaki jasne - miejsce, gdzie stał Abraham a kto wszedł do niego, był bezpieczny. Na ludziach ciąży obowiązek względem Boga - na tych, którzy mają ku temu środki - odprawienia pielgrzymki do tego Domu. A kto nie wierzy... zaprawdę, Bóg jest bogaty, ponad światami! (3:97)

Hadżdż jest największym spotkaniem muzułmanów z całego świata, którzy przyjeżdżają w to samo miejsce o tym samym czasie. Wszyscy oni wzywają tego samego Pana, są ubrani w takie same szaty, wypełniają te same rytuały i recytują następujące słowa:

Labbejk allahumma ma labbejk, labbejka la szarika laka labejk. Innal hamda łaniamata lake łal mulk la szarkika lak,

co oznacza: Oto jestem! O Allah, oto jestem. Nie masz żadnych współtowarzyszy. Oto jestem! Zaprawdę, cała chwała i wdzięczność Tobie się należą i całe zwierzchnictwo! Nie masz żadnych współtowarzyszy!

Podczas pielgrzymki zacierają się różnice między bogatymi a biednymi, szlachetnie urodzonymi a nie mającymi szlachetnego pochodzenia, miedzy białymi a czarnymi, arabami a nie arabami gdyż wszyscy w oczach Allaha są tacy sami. Jedyne co ich różni, to bogobojność (takła). Hadżdż jest wydarzeniem, które podkreśla braterstwo wszystkich muzułmanów i jedność ich nadziei i uczuć.

 Aspekt polityczny islamu

Prawodawstwo islamskie podobnie jak w innych dziedzinach tak też w dziedzinie politycznej ustaliło podstawowe i ogólne zasady, które stanowią podstawę w budowaniu państwa islamskiego. Władca wciela nakazy Allaha i egzekwuje je. Allah mówi: Czyż oni pragną sądu z czasów pogaństwa? Któż jest lepszy od Boga w sądzeniu ludzi, którzy posiadają pewność? (5:51)

Władca kraju islamskiego jest przedstawicielem narodu i z jego upoważnienia zobowiązany jest do:

1) Czynienia wszystkiego, co w jego mocy, by wcielać prawo Allaha, chronić religię, życie i majątek narodu oraz zapewnić mu bezpieczeństwo i środki do godnego życia. Prorok powiedział: Sługa Allaha, który otrzymał odpowiedzialność za pewne kwestie, a potem zaniedbał je, nie zazna zapachu raju. (Buchari)

Władca państwa islamskiego musi wyróżniać się takimi cechami, jakie opisał Omar Bnu Chattab przemawiając do swych towarzyszy: Wskażcie mi człowieka, któremu mogę powierzyć pewne sprawy narodu muzułmańskiego. Oni odrzekli- Abderrahman bnu Ałf. On na to: -On nie nadaje się na to stanowisko. Wymienili innego a Omar rzekł: - Nie potrzebuję takiego. Potem oni zapytali: - Jakiego człowieka potrzebujesz? On odrzekł: -Potrzebuję człowieka, który jeśli jest przywódcą narodu.. zachowuje się jak zwykły człowiek , a jeśli nie jest przywódcą, wygląda na takiego. Oni odrzekli:- Nikt nie jest bardziej odpowiedni niż Rabia bnu Haris. Omar odparł:- Rzekliście prawdę i powierzył mu to stanowisko.

2) Władca nie może wyznaczać pewnej funkcji temu, kto nie jest do niej kompetentny. Nie powinien faworyzować przyjaciela czy krewnego nad innego dobrego kandydata. Prorok powiedział: Jeśli ktoś odpowiedzialny wyznaczył kogoś nieodpowiedniego na dane stanowisko faworyzując go Allah nie przyjmie od niego żadnych czynów i wejdzie do piekła. (Sahih Dżami)

Wymienione wyżej zasady są scharakteryzowane następująco:

· Są Boskie i w ich świetle wszyscy są uznani za równych- władca i poddany, bogaty i biedny, szlachetny i zwykły człowiek, biały i czarny, nikt bez względu na pozycję społeczną nie ma prawa, by ich łamać lub uchwalać inne prawa sprzeczne z prawem Allaha. W Koranie czytamy: Kiedy zdecydował Bóg i Jego Posłaniec jakąś sprawę, to nie godzi się ani wierzącemu, ani wierzącej, aby mieli inny wybór w tej sprawie. A kto nie słucha Boga i Jego Posłańca, ten zbłądził w sposób oczywisty. (33:36)

· Wszyscy mają obowiązek przestrzegać, szanować i praktykować te zasady zarówno poddani jak i władca. Allah mówi: Przecież mowa wierzących – kiedy oni są wzywani do Boga i Jego Posłańca, aby rozsądził między nimi - jest taka: "Usłyszeliśmy i jesteśmy posłuszni!" Tacy jak oni są szczęśliwi! (24:51)

W islamie żaden człowiek nie ma władzy absolutnej, nawet władca, którego władza jest ograniczona przez wytyczne islamskiego prawa. Jeśli rządzący czyni wbrew prawu Bożemu, naród musi się mu sprzeciwić i iść za prawdą. Prorok powiedział: Muzułmanin ma obowiązek słuchać swojego władcy i być mu posłusznym w kwestiach, które mu się podobają czy nie, chyba że mu nakazuje czynić coś grzesznego. (Buchari)

· Wzajemna narada i konsultacja, na których zbudowany jest system polityczny w islamie. Allah mówi: dla tych, którzy odpowiadają swojemu Panu i odprawiają modlitwę; - dla tych, których sprawy są przedmiotem wzajemnej narady; - dla tych, którzy rozdają z tego, w co ich zaopatrzyliśmy. (42:38)

Allah mówi też: I przez miłosierdzie od Boga ty stałeś się dla nich łagodny. Gdybyś był surowy i twardego serca, to oni odeszliby od ciebie. Więc przebacz im i proś Boga o przebaczenie dla nich; zasięgaj ich rady w każdej sprawie! A kiedy poweźmiesz decyzję, to zaufaj Bogu! Zaprawdę, Bóg kocha tych, którzy ufają! (3:159)

W pierwszym wersecie Allah łączy dwie sprawy: wzajemną konsultację i modlitwę, która jest filarem islamu. To podkreśla wagę narady w islamie we wszystkich kwestiach, które dotyczą społeczeństwa. We wszystkich sprawach, które dotyczą dobra narodu władca powinien brać pod uwagę opinie specjalistów czyli ludzi posiadających większą wiedzę w danej dziedzinie życia. Pod koniec pierwszego wersu Allah wychwala wierzących, bo wzajemnie się naradzają w swoich sprawach. W drugim wersecie, Allah nakazuje Wysłannikowi, który był władcą państwa islamskiego, by naradzał się ze swoimi towarzyszami w kwestiach wspólnego interesu wspólnoty, jeśli nie było jasnego objawienia w danej sprawie. W kwestiach, które mają jasno określone rozwiązanie w prawodawstwie islamskim, nie potrzebna jest wzajemna narada. Prorok powiedział: Ci, którzy się wzajemnie naradzają, będą poprowadzeni ku lepszej sprawie. Wysłannik Allaha potem wyrecytował: ..dla tych, którzy odpowiadają swojemu Panu i odprawiają modlitwę; - dla tych, których sprawy są przedmiotem wzajemnej narady. (Adab Mufrad).

Z wyżej wymienionych wersetów uczeni muzułmańscy wywnioskowali, że władca jest zobowiązany konsultować się z ludźmi w kwestiach dotyczących narodu. Jeśli zaniedba ten obowiązek, lud ma prawo domagać się, by opinia społeczna była brana pod uwagę, bo prawodawstwo islamu uważa władcę za reprezentanta narodu, który odpowiedzialny jest za wypełnianie tego, co zostało mu powierzone. Ludzie natomiast mają obowiązek kontrolować władcę i interesować się tym, jak wciela on w życie Prawo Boskie. Islam daje wszystkim ludziom wolność słowa i możliwość krytykownia w sposób stosowny, zgodnie z zasadami religii. Nie można tego czynić sposobem wywołującym zamieszanie. Prorok powiedział: Zaprawdę najlepszy dżihad czyni człowiek, który mówi słowa prawdy przed niesprawiedliwym przywódcą. (Almustadrak)

Abu Bakr, pierwszy następca Proroka, zwrócił się do ludzi:- O ludu mój! Zostałem wyznaczony na władcę, mimo, że nie jestem najlepszy spośród was. Jeśli znajdziecie prawdę w tym, co robię, wspomóżcie mnie, a jeśli będę w błędzie, to poprawcie mnie. Bądźcie mi posłuszni, dopóki jestem posłuszny Allahowi w wypełnianiu waszych spraw. Jeśli będę nieposłuszny Mu, wówczas nie żądam od was posłuszeństwa.

Omar bnu Chattab, drugi następca stanął raz na kazalnicy i tak zwrócił się do ludzi: - O ludzie! Jeśli zauważycie w moich czynach skrzywienie... naprostujcie je. Beduin wstał i powiedział: Na Allaha! Jeśli znajdziemy cię w błędzie napomnimy cię mieczem. Omar słysząc to, nie złościł się i nie miał pretensji do nikogo. Jedynie wzniósł dłonie do góry i powiedział: - Chwała niech będzie Allahowi, który sprawił, że jest ktoś we wspólnocie muzułmańskiej, kto ma odwagę poprawić moje błędy.

Władca jest nawet rozliczany przez naród z tego co robi. Pewnego razu Omar ubrany był w dwuczęściowa szatę, kiedy przemawiał do swego ludu. Kiedy wypowiedział słowa: - O ludzie! Słuchajcie i bądźcie posłuszni- pewien człowiek wstał i powiedział: - Nie będziemy cię słuchali ani nie będziemy posłuszni. Omar zapytał: A dlaczego? Na co tamten odparł:- Bo ty masz dwuczęściową szatę, podczas gdy nam przydzieliłeś po jednej. Omar natychmiast głośno zawołał swojego syna:- Abdullah, Powiedz im! A on powiedział: - To jest moja szata, którą podarowałem ojcu. Potem ów człowiek rzekł: - Teraz będziemy cię słuchać i będziemy posłuszni.

Dzięki takim zasadom, islam chroni prawo do wolności jednostki i całego społeczeństwa, a także zabezpiecza źródło prawa islamskiego przed zachciankami i pobudkami prawodawców, którzy często formują je i kształtują według osobistych interesów i okoliczności. Są jednak szczegółowe sprawy dotyczące rządu, o których prawodawstwo islamskie nic nie wspomniało, a to dlatego aby muzułmanie mieli tzw. otwartą furtkę dla ustanawiania właściwych zasad i prawa, które odpowiadają ich konkretnym uwarunkowaniom i służyły ich interesom we właściwym dla nich miejscu i czasie, pod warunkiem, że nie będą sprzeczne z zasadami i podstawami islamu.

 Aspekt ekonomiczny islamu

Pieniądze to siła i podstawa, na której zbudowane jest ludzkie życie. Dzięki bogactwu islam stara się ustanowić zrównoważone społeczeństwo, w którym istnieje społeczna sprawiedliwość oraz ochrona ludzkiej godności. Allah mówi: Bogactwo i synowie to ozdoba życia tego świata. (18:46)

Ze względu na to, że islam uznaje pieniądze za jedną z konieczności bez której jednostka ani społeczeństwo nie mogą istnieć, nakazał w związku z tym płacenie zakatu który wynosi 2,5% z oszczędności zamożnego, które były w jego posiadaniu przez cały rok. Pieniądze z zakatu mają zostać rozdane między biednych i jest to ich prawo, które zapewnił im islam i nie można tego prawa ich pozbawiać.

Nie oznacza to jednak, że islam odrzuca indywidualną własność i prywatny biznes, nic bardziej mylnego, gdyż prawodawstwo islamskie uznaje prowadzenie własnego interesu za dozwolone i szanuje to. Jest wiele jasnych tekstów, które zakazują wykraczania przeciw majątkowi i dobytkowi innych. Allah mówi: I nie zjadajcie sobie nawzajem majątków nadaremnie. (2:188)

Islam ustanowił prawa i regulacje, których wcielenie w życie zapewnia osiągnięcie celu, którym jest zapewnienie godnego życia jednostce w społeczeństwie muzułmańskim. Niektóre z tych regulacji to:

1) Islam zakazał lichwy, bo jest to droga do wykorzystywania innych i niesprawiedliwe pochłanianie ich majątku. Islam uczynił majątek i dobytek drugiego człowieka nienaruszalnym. Lichwa jest więc zabroniona, gdyż prowadzi do porzucenia czynów dobra i gromadzenia majątku w rękach nielicznych ludzi. Allah mówi: O wy, którzy wierzycie! Bójcie się Boga i porzućcie to, co pozostało z lichwy, jeśli jesteście wierzącymi! Jeśli jednak tego nie uczynicie, to oczekujcie wezwania do wojny od Boga i Jego Posłańca! A jeśli się nawrócicie, to otrzymacie swój kapitał. Nie czyńcie niesprawiedliwości, to i wy nie doznacie niesprawiedliwości! (2:278)

2) Islam zachęca do udzielania pożyczek w celu wyeliminowania lichwy i innych nielegalnych zarobków. Prorok powiedział: Ktokolwiek pożyczy muzułmaninowi dwa razy dirham, otrzyma taką samą nagrodę jakby dał te dwa dirhemy jako jałmużnę. (Abu Jaala)

Według islamu, w przypadku, gdy ktoś jest w trudnej sytuacji finansowej, należy mu wydłużyć okres zwrotu pożyczki. Nie powinno się z surowością odnosić do człowieka, który ma zamiar zwrócić pożyczkę. Jeśli chodzi o tych, którzy mają środki na spłatę długu, ale ociągają się z tym, wtedy należy inaczej w stosunku do nich postąpić. Allah mówi: A jeśli kto jest w trudnym położeniu, to należy poczekać, aż jego sytuacja się poprawi; ale darowanie tego jako jałmużny jest dla was lepsze; żebyście tylko wiedzieli! (2:280)

Prorok powiedział: Ktokolwiek pożyczy innemu pieniądze gdy ten ma trudności, otrzyma nagrodę jakby dał jałmużnę za każdy dzień. A ktokolwiek wydłuży czas zwrotu pożyczki, temu, kto ma trudności z jej spłatą, otrzyma nagrodę jałmużny za każdy dzień. (Ibn Madża)

3) Islam zachęca też do całkowitego darowania pożyczki, jeśli dłużnik nie jest w stanie jej spłacić. W Koranie czytamy: A jeśli kto jest w trudnym położeniu, to należy poczekać, aż jego sytuacja się poprawi; ale darowanie tego jako jałmużny jest dla was lepsze; żebyście tylko wiedzieli! (2:280)

Prorok powiedział: Ktokolwiek pragnie, by Allah ocalił go z problemów w Dniu Sądu Ostatecznego niech wydłuży czas spłaty długu lub całkowicie go daruje. (Muslim)

4) Gromadzenie i monopolizacja jakiegokolwiek rodzaju towaru są zakazane, bo jest to nieuczciwe przetrzymywanie towaru, którego ludzie potrzebują a który handlowiec magazynuje tylko po to, by w momencie wzrostu popytu sprzedać go drożej i mieć większy zysk. Takie działanie jest niemoralne, bo wyrządza dużo krzywdy zarówno jednostce jak i całemu społeczeństwu, biednym i zamożnym. Prorok powiedział: Ktokolwiek egoistycznie gromadzi jest grzeszny... (Muslim)

Abu Jusuf, przyjaciel imama Abu Hanify, niech Allah się nad nim zlituje, powiedział:

„Cokolwiek jest magazynowane i okaże się krzywdzące dla ludzi, jest uznane za niedozwolony rodzaj monopolu, nawet, jeśli ( kumulowany towar) jest złotem lub srebrem. Ktokolwiek akumuluje (coś, czego ludzie potrzebują) zaprawdę nadużył tego, co posiada. Powodem dla którego monopol jest zakazany to ochrona ludzi przed krzywdą, bo oczywiście ludzie mają wiele różnych potrzeb, a monopolizacja powoduje że borykają się z problemami”.

Władca może zmusić tego, który akumuluje towar do jego sprzedaży za rozsądną cenę, która jest korzystna zarówno dla handlarza jak i klienta. Jeśli monopolista odmawia, władca może odebrać towar i sprzedać go by zapobiec wykorzystaniu biednych.

5) Podatki pobierane od handlowców jako zezwolenie na sprzedaż dóbr lub import towarów do kraju są zakazane. Prorok powiedział: Ten, kto zbiera podatek od handlowców, by zezwolić im na sprzedaż dóbr, nie wejdzie do raju. (Ibnu Chuzejma )

Ten podatek jest traktowany jako niesprawiedliwe pobieranie pieniędzy i oddawanie tym, którzy nie mają do nich prawa. Wszyscy, ci, którzy się przyczyniają do pobrania tego podatku jak inkasent, urzędnicy, świadkowie i ci, którzy czerpią z niego zysk są opisani w hadisie Proroka: Każde ciało, które wyrasta z niedozwolonych rzeczy nie wejdzie do raju; to piekło będzie miało największe do nich prawo. (Ibn Hibban)

6) Islam zakazuje akumulowania majątku wstrzymując wydawanie go na prawowite cele wyznaczone przez Allaha, a z których jednostka i społeczność czerpałaby korzyść. Prawidłowa sytuacja jest wtedy, gdy pieniądze krążą w społeczeństwie, by stymulować ekonomię, dzięki czemu całe społeczeństwo korzysta. Allah mówi: A tym, którzy zbierają złoto i srebro, a nie rozdają ich na drodze Boga - obwieść karę bolesną! (9:34)

Oznaką szacunku islamu dla własności prywatnej jest określenie praw i obowiązków dotyczących samego właściciela. Do obowiązków jego należy łożenie na utrzymanie swoje i swoich podopiecznym, krewnych i tych, którzy są na jego utrzymaniu. Istnieją inne prawa, które należą się jednostce w społeczeństwie, a które są obowiązkiem właściciela, jak np. oddanie obowiazkowego zakatu i dobrowolnych darowizn oraz pomaganie innym. Społeczeństwo ma również swoje prawa jak np. budowanie szkół, szpitali, domów sierot, meczetów i innych ośrodków, które przynoszą korzyść wszystkim ludziom. Dzięki temu środki finansowe nie są akumulowane w rękach nielicznych grup społecznych.

7) Islam zabronił umniejszać przy warzeniu i mierzeniu towaru, bo jest to rodzaj kradzieży, zdrady i oszustwa. Allah mówi: Biada oszustom! Tym, którzy kiedy otrzymują, domagają się od ludzi pełnej miary, kiedy mierzą lub ważą dla nich, to przyczyniają się do ich straty. (83:1-3)

8) Islam zabronił czynienia monopolu z publicznych zasobów, jak woda, pastwiska, które przecież nie są niczyją własnością i pozbawiania ludzi możliwości korzystania z tych zasobów. Prorok powiedział: Są trzy osoby, z którymi Allah nie będzie rozmawiał w Dniu Sądu Ostatecznego ani na nich nie spojrzy: sprzedawca, który fałszywie przysięga, że kupił towar za wyższą cenę niż rzeczywiście tak było; ten, który fałszywie przysięga po świętym czasie (Asr), by wyłudzić pieniądze od muzułmanina i człowiek, który odmawia oddania nadmiaru wody. W tym Dniu Allah powie do niego: Dziś wstrzymuję Moją Chwałę tak, jak ty wstrzymałeś to, co miałeś w nadmiarze, choć nie jesteś ich stwórcą. (Buchari)

Prorok powiedział: Wszyscy muzułmanie mają jednakowy udział w: pastwiskach, wodzie i ogniu(opale). (Ahmed)

9) Islam wprowadził sprawiedliwy system dziedziczenia, dzięki któremu majątek jest podzielony między prawowitymi spadkobiercami, zarówno spośród najbliższej rodziny jak i dalszych krewnych. Nikt nie ma prawa do podziału majątku w inny sposób. Jedną z korzyści tego systemu jest to, że dzieli majątek bez względu na jego wielkość na mniejsze części, czyniąc w ten sposób niemożliwym gromadzenie majątku przez nieliczne osoby. Prorok powiedział: Zaprawdę Allah dał każdej osobie prawo, więc nie pozwólmy by ktoś zapisał komuś jakąś część, która już została komuś przeznaczona. (Abu Dałud)

10) Islam ustanowił darowiznę dwóch rodzajów:

a) Prywatną, ograniczoną do rodziny i dzieci darującego, by ochronić ich przed biedą i żebraniem. Jednak warunkiem przekazania takiej darowizny jest to, by po śmierci tych, którym została ofiarowana, przekazana została na cel charytatywny.

b) Publiczna, przeznaczana na cele charytatywne jak budowanie szpitali, szkół, ulic, bibliotek, meczetów, domów opieki dla sierot, porzuconych i starszych oraz na wszystko to, co służy interesom publicznym. Prorok rzekł: Po śmierci człowieka, tylko trzy jego uczynki nie zostaną przerwane: dary, nauka kontynuowana z korzyścią dla ludzi i posłuszne dziecko, które będzie się wstawiało u Allaha za nim. (Muslim)

Islam zalegalizował spisywanie testamentu, więc każdy muzułmanin ma prawo do zapisu części majątku, jaki ma być wykorzystany na szlachetne cele dopiero po jego śmierci. Islam ograniczył tę część do 1/3, tak by spadkobiercy nie byli pokrzywdzeni. Amir bin Sa’d powiedział: Prorok odwiedził mnie w Mekce, kiedy byłem chory. Zapytałem go: "Czy mogę przeznaczyć cały majątek na drodze Allaha?" Odpowiedział: Nie. Zapytałem: Połowę? Odpowiedział: Nie. Zapytałem: Jedną trzecią? Powiedział: Jedną trzecią tak, aczkolwiek to wciąż za dużo; lepiej, abyś pozostawił swoich spadkobierców bogatymi, niż aby biedni musieli żebrać. To, co wydasz zostanie uznane ci za dobrowolną jałmużnę, nawet kęs pożywienia, który wkładasz w usta żony. Z drugiej strony, Allah może sprawić, że wyzdrowiejesz, aby ktoś dzięki tobie mógł odnieść korzyści, a kto inny szkody. (Buchari)

11) Islam zabronił różnego rodzaju przywłaszczanie sobie czyjegoś majątku, co jest następująco wyjaśnione w Koranie: O wy, którzy wierzycie! Nie zjadajcie waszych dóbr między sobą nadaremnie. (4:29)

Oznacza to:

a) Zakaz uzurpowania sobie prawa do czegokolwiek, bo jest to zaliczane do niesprawiedliwości wobec innych i szerzenie zepsucia. Prorok powiedział: Ktokolwiek przywłaszcza sobie prawo innego przez fałszywe przysięgi, Allah przeznaczy dla niego miejsce w piekle a raj będzie mu zakazany. Pewien człowiek zapytał: - Nawet jeśli byłoby to coś drobnego? Wysłannik odparł:- Nawet jeśli byłaby to tak drobna rzecz jak gałązka drzewa arakowego. (Muslim)

b) Zakaz kradzieży. Prorok powiedział: Cudzołożnik nie jest wierzącym dopóki cudzołoży, żaden złodziej nie jest wiernym dopóki kradnie i żaden pijący alkohol nie jest wierzącym dopóki go pije. (Muslim)

Kradzież jest więc zakazana ze względu na to, że pociąga za sobą bezprawne odbieranie majątku innych ludzi. Allah mówi: Złodziejowi i złodziejce obcinajcie ręce w zapłatę za to, co oni popełnili. To jest przykładna kara od Boga. Bóg jest potężny, mądry! (5:38)

Karę obcięcia ręki wykonuje się pod pewnymi warunkami, a są to:

1. Skradziony majątek musi należeć do jego właściciela.

2. Powodem kradzieży nie może być potrzeba jedzenia, picia czy ubrania. Jeśli zaspokojenie tych potrzeb było przyczyną kradzieży, to kara nie może być wykonana. Ten osąd jest zaczerpnięty od opinii następcy Proroka, Omara, który nie karał obcięciem ręki w czasie kiedy panowała susza.

3. Skradziony majątek przekroczył określoną sumę, za jaką wymierza się karę obcięcia ręki, jeśli jednak będzie to mniejsza kwota kary nie wykonuje się.

Niektórzy uczeni są opinii, że skrucha złodzieja nie będzie przyjęta, dopóki nie zwróci on skradzionej rzeczy właścicielowi. Jeśli nie ma z czego, to prosi właściciela o wybaczenie. Ponadto, jeśli właściciel mu przebaczy zanim sprawa dotrze do sądu, wówczas kara nie może być wykonana.

c) Zakaz oszustwa. Wysłannik Allaha powiedział: Nie jest jednym z nas ten, kto przeciw nam walczy lub oszukuje nas. (Muslim)

d) Zakaz przekupstwa i korupcji. Allah mówi: I nie zjadajcie sobie nawzajem majątków nadaremnie; nie oddawajcie ich sędziom po to, by zjadać grzesznie część majątku innych ludzi - skoro przecież wiecie! (2:188)

Prorok powiedział: Niech Allah przeklnie tego, kto daje łapówkę i tego, kto ją przyjmuje w sprawach wyroków sądowych. (Tirmidi)

Allah przeklął tego, kto przekupuje, bo w ten sposób taki człowiek wspiera szerzenie zła w społeczeństwie. Jeśli nie zaoferowałby łapówki to nie miałoby miejsca przekupstwo. Allah przeklął również tego, który bierze łapówkę, bo bierze to, co nie jest prawnie jego podważając zaufanie, jakim go inni obdarzyli.

e) Zakaz dla sprzedawcy sprzedaży rzeczy, którą inny człowiek u niego już zakupił, chyba że ten ostani mu na to zezwoli. Ten zakaz jest ze względu na to, iż takie zachowanie spowoduje wrogość i nienawiść między ludźmi. Prorok powiedział: Nie sprzedawajcie drugim tego, co zostało wcześniej sprzedane pierwszym, lecz bądźcie, słudzy Allaha, braćmi. (Muslim)

Aspekt społeczny Islamu

Islam ustanowił system, który określa prawa i obowiązki jednostki, by zapewnić stabilizację społeczną. Niektóre z tych praw i obowiązków są szczegółowe inne ogólne. Do szczegółowych zalicza się:

Prawa należne władcy

1) Posłuszeństwo władcy, pod warunkiem, że nie nakazuje czynić czegoś niezgodnego z islamem. Allah mówi: O wy, którzy wierzycie! Słuchajcie Boga! Słuchajcie Posłańca! I słuchajcie tych spośród was, którzy posiadają moc rozkazywania. (4:59)

2) Dyskretne udzielenie władcy szczerej rady w celu zwrócenia jego uwagi na potrzeby poddanych oraz na korzyści dla niego i ludzi. Allah nakazał Mojżeszowi i jego bratu wysłając ich do Faraona łagodnie nauczać go prawdziwej religii: Przemówcie do niego mową łagodną! Być może, on się zastanowi albo dozna obawy! (20:44)

Prorok powiedział: Religia jest dobrą radą. Pytaliśmy: Dla kogo Wysłanniku Allaha? Prorok odpowiedział: Dla Allaha, Jego Księgi, Jego Wysłannika i przywódców muzułmańskich oraz dla reszty ludności muzułmańskiej. (Muslim)

3) Wspieranie przez muzułmanów swego władcy podczas kryzysu i innych społecznych problemów, nie przeciwstawianie się i nie opuszczanie go, nawet przez tych, którzy nie wysuwali jego kandydatury. Prorok powiedział: Ktokolwiek do was przyjdzie, kiedy jesteście zjednoczeni pod jednym przywódcą i próbuje wzniecić wśród was nienawiść i rozdzielić was usuńcie go.(Muslim)

Prawa należne poddanym

Te prawa klasyfikuje się jako pięć ogólnych zasad:

1) Sprawiedliwość. Może to być osiągnięte dzięki oddaniu wszystkim należnych ich praw. Władca ma obowiązek być sprawiedliwym, tak by chronić prawa innych, wykonywać swoje obowiązki i nakładać je na innych oraz wcielać w życie zasady i decyzje. Wszyscy powinni być równi w jego oczach, żadna grupa czy jednostka nie powinna być faworyzowana. Prorok powiedział: Zaprawdę najbardziej umiłowany u Allaha i najbliżej Niego w Dniu Sądu Ostatecznego to sprawiedliwy władca. I zaprawdę najbardziej wzgardzony w Dniu Sądu i najbardziej karany to władca, który uciskał. (Tirmidi)

2) Brak prześladowania, despotyzmu, oszukiwania i zdrady w stosunku do ludu. Prorok powiedział: Każdy, kto otrzymał odpowiedzialne stanowisko i nie wywiązał się ze swoich obowiązków a potem umarł nie wejdzie do raju. (Muslim)

3) Konsultacja z ludem w kwestiach politycznych, społecznych i ekonomicznych interesów[23]. Pozwolenie poddanym na wyrażenie osobistych opinii, które jeśli służą najlepszemu interesowi narodu powinny być zakceptowane przez władcę. Allah mówi: I przez miłosierdzie od Boga ty stałeś się dla nich łagodny. Gdybyś był surowy i twardego serca, to oni odeszliby od ciebie. Więc przebacz im i proś Boga o przebaczenie dla nich; zasięgaj ich rady w każdej sprawie! A kiedy poweźmiesz decyzję, to zaufaj Bogu! Zaprawdę, Bóg kocha tych, którzy ufają! (3:159)

Przykładem konsultacji władcy z poddanymi jest rozmowa Proroka z jednym z jego towarzyszy. Przed bitwą pod Badr Wysłannik wraz z wojskiem przybył do miejsca, gdzie znajdowały się studnie z wodą i zatrzymał się przed nimi. Jeden z towarzyszy (Hubab ibn Mundir) zapytał Proroka: - Czy Allah objawił ci, by wybrać to miejsce czy to strategia wojenna opracowana przez ciebie? Prorok odparł: - To strategia wojenna. Na to Hubab powiedział do Proroka:- Zajmijmy więc miejsce za studniami tak by uniemożliwić wrogowi korzystania z nich. Prorok przystał na tę propozycję, która okazała się trafna i przyczyniła się do zwycięstwa muzułmanów.

4) Konstytucja i prawa wcielane przez władcę muszą mieć swoje źródło w prawodawstwie islamu. Nie ma tu miejsca na osobiste osądy według zachcianeki i pożądań. Omar ibn Chattab, drugi następca Proroka, powiedział do Abu Mariam as- Saluli, który zabił jego brata Omara, Zejda ibn Chattab: Na Allaha! Nigdy nie polubię cię. On odrzekł: - Czy ta nienawiść pozbawi mnie praw? Omar rzekł:- Nie. Abu Mariam as Saluli odpowiedział: - Więc nie będę się smucił z tego powodu, że mnie nie pokochasz bo tylko kobiety tak robią.

5) Nie odseparowywanie się władcy od ludzi, nie zamykanie przed nimi drzwi i nie traktowanie ich z pogardą oraz nie wyznaczanie pośredników, którzy jednych dopuszczą do rządzącego a innych zlekceważą. Prorok powiedział: Ktokolwiek ma stanowisko i jest odpowiedzialny za pewne sprawy muzułmanów i nie wywiązuje się z wykonania ich, podczas gdy oni są w potrzebie, Allah zostawi go w potrzebie w Dniu Sądu. (Tirmidi)

6) Litosć w stosunku do narodu i nie obarczanie ludzi zadaniami przekraczającymi ich możliwości i nie ogranicznie ich życia. Prorok powiedział: O Allahu, ktokolwiek staje na czele sprawy mojej wspólnoty i czyni jej życie trudnym, uczyń i dla niego sprawy trudnymi, a kto staje na czele mojej wspólnoty i jest dla niej łagodny, bądź i Ty dla niego łagodny. (Muslim)

Jak ważna jest litość włady dla jego narodu wyjaśnił Omar ibn Chattab: - Na Allaha, gdyby w Iraku przewrócił się muł, bałbym się, że Allah zapyta mnie w Dniu Sądu, dlaczego nie wyrównałem drogi dla tego zwierzęcia.

Muzułmański władca powinien być taki, jak opisał go Hassan al-Basri, niech Allah się nad nim zlituje w liście wysłanym do Omara ibn Abdul Aziza:- O władco Wiernych! Wiedz, że Allah uczynił sprawiedliwego przywódcę, by naprowadzał tych, którzy zbaczają z dobrej drogi; by walczył z uciskiem, naprawiał co jest złe, był ochronąą dla słabszego, przywracał prawo pokrzywdzonym i zapewnił schronienie potrzebujacym.

O Przywódco wiernych! Sprawiedliwy przywódca jest jak pasterz, który szuka najlepszego terenu dla swoich podopiecznych i oddala ich od niebezpiecznych miejsc, dzikich zwierząt i chroni od wszelkiej krzywdy.

O Przywódco wiernych! Sprawiedliwy władca jest jak troskliwy ojciec, który trudzi się dla swoich dzieci, kształci je gdy dorastają i utrzymuje ich za życia a po śmierci pozostawia im majątek.

O Przywódco wiernych! Sprawiedliwy władca jest jak czuła matka, która darzy miłością swoje dziecko. Nosi go w trudzie i rodzi w trudzie. Opiekuje się nim gdy jest mały, nie śpiąc, kiedy on nie śpi i śpiąc, kiedy on śpi. Karmi, kiedy trzeba i cieszy się jego dobrym zdrowiem a martwi się, kiedy mu coś dolega.

O Przywódco wiernych! Sprawiedliwy władca pilnuje spraw sierot i jest strażnikiem biednych, troszczy się o młodych i zapewnia opiekę starszym.

O Przywódco wiernych! Sprawiedliwy władca jest jak serce pośród organów. Kiedy serce jest zdrowe, to i całe ciało jest zdrowe a kiedy serce jest chore, to i te organy zaczynają chorować.

O Przywódco wiernych! Sprawiedliwy władca stoi między Allahem a ludźmi, słucha Słów Allaha i sprawia, że poddani także ich słuchają. On poddaje się Woli Allaha i czyni, że ludzie też się poddają Allahowi. O Przywódco wiernych, nie nadużywaj tego, czym Allah cię obdarzył, jak np. niewolnik, któremu pan dał w zaufaniu majątek i dzieci a on roztrwonił go a dzieci uczynił bezdomnymi. O Przywódco wiernych, wiedz, że Allah przepisał określone kary, by powstrzymać ludzi przed złem, jak więc może popełnić grzech ten, kto jest odpowiedzialny za wcielenie w życie Boskiego prawodawstwa? Przez talion Allah ochronił życie, jak więc ten, któremu jest powierzone dbać o wykonanie talionu sam może dopuścic się przestępstwa?

O Przywódco wiernych! Pamiętaj o śmierci i co się stanie po niej wiec czyń dobro i bądź przygotowany na jej nadejście.

O Przywódco wiernych, pamiętaj, że masz inny dom niż ten obecny. Tam sen będzie długi a przyjaciele cię opuszczą i zostaniesz sam. Zaopatruj się więc w środki, które będą ci tam towarzyszyć. Allah mówi:

W tym Dniu, kiedy człowiek będzie uciekał od swego brata, od swojej matki i od swojego ojca, od swojej towarzyszki i od swoich synów. (80-34-36)

O Przywódco wiernych, pamiętaj słowa Allaha: Czyż on nie wie, że kiedy zostanie wywrócone to, co jest w grobach, i kiedy zostanie wydobyte na jaw to, co jest w piersiach. (100-9-10)

Tego Dnia, sekrety każdego zostaną ujawnione i zapis wszystkich czynów ukazany: I zostanie położona księga. I zobaczysz grzeszników przejętych tym, co w niej jest. Oni będą mówili: "Biada nam! Dlaczego ta księga nie opuszcza niczego, ani małego, ani wielkiego, w swoim wyliczeniu?" I znajdą przed sobą wszystko, co uczynili. Twój Pan nie wyrządzi krzywdy nikomu. (18:49)

O Przywódco wiernych, masz jeszcze czas przed śmiercią i okazję czynić dobro.

O Przywódco wiernych, sądź swych poddanych według praw islamu i nie prowadź ich drogą występnych. Nie dawaj władzy nad słabymi zadufanym, bo oni nie dochowują żadnych umów ani nie szanują wierzącego, żebyś nie ponosił odpowiedzialności za grzechy innych. Nie daj się zwieść tym, którzy potajemnie cieszą się z twojego cierpienia i niszczą dobre rzeczy, pozbawiając cię dobrych uczynków. Nie myśl dziś o swojej władzy, ale myśl o niej jutro, kiedy staniesz się więźniem śmierci, stojąc przed Allahem w Dniu Sądu w obecności zebranych aniołów, proroków i wysłanników, kiedy to…

Twarze korzą się przed Żyjącym, Trwającym! Zawiedziony będzie ten, kto się obciążył niesprawiedliwością! (20-111)

O Przywódco wiernych! Mimo że nie osiągnąłem w tej poradzie poziomu najmądrzejszego człowieka, to uczyniłem wszystko, by być w niej szczerym. Weź więc ten list jak od lekarza, który przekazuje ukochanemu przyjacielowi lekarstwo choć gorzkie ale jakże skuteczne w leczeniu.

 Prawa należne rodzicom

Dzieci zobowiązane są do posłuszeństwa swoim rodzicom, pod warunkiem, że nie są przez nich zmuszane do czegoś grzesznego. Obowiązkiem dzieci jest traktować rodziców dobrze, być dla nich miłymi i starać się ich zadowolić, a gdy osiągną podeszły wiek utrzymywać ich zapewniając im podstawowe potrzeby jak jedzenie, picie, ubranie i mieszkanie. Islam nakazuje dzieciom zwracać się do rodziców łagodnie, być dla nich cierpliwymi, a nawet usługiwać im i brać pod uwagę ich uczucia, by nie zrobić czegoś, co może ich zezłościć. Allah mówi: I postanowił twój Pan, abyście nie czcili nikogo innego, jak tylko Jego; i dla rodziców - dobroć! A jeśli jedno z nich lub oboje osiągną przy tobie starość, to nie mów im: "precz!" i nie popychaj ich, lecz mów do nich słowami pełnymi szacunku! (17:23)

Islam uznał nieposłuszeństwo dzieci wobec rodziców za jeden z największych grzechów. Abdullah bnu Amru przekazał, że pewnego razu przyszedł do Proroka Beduin i zapytał: O Wysłanniku Allaha, jakie są największe grzechy? Wysłannik odpowiedział: Dodawanie Allahowi współtowarzyszy. Beduin zapytał: Co jeszcze? Prorok rzekł: Nieposłuszeństwo i zło okazywane rodzicom. Beduin ponownie zapytał: Co jeszcze? Prorok rzekł: Fałszywa przysięga. Zapytał: Co znaczy fałszywa przysięga? Prorok odrzekł: Jest to przysięga człowieka świadomego swego kłamstwa, przez które inny muzułmanin straci swój majątek. (Buchari)

Prorok tak zobrazował status rodziców w hadisie: Zadowolenie rodziców jest zadowoleniem Allaha a gniew rodziców jest gniewem Allaha. (Ibn Hibban)

Obowiązkiem dzieci jest szanować prawa rodziców nawet, jeśli są innego wyznania. Córka Abu Bakra, Asma powiedziała: W czasie, kiedy moja matka była bałwochwalczynią, przyszła raz do mnie. Nie wiedziałam co robić więc zapytałam Proroka: Matka przyszła do mnie i pragnie utrzymać ze mną relacje. Czy powinnam utrzymywać kontakty z nią, która sama dąży do tego. Wysłannik powiedział: Tak. Bądź w kontakcie z nią. (Buchari)

Islam dał pierwszeństwo matce przed ojcem w kwestii posłuszeństwa, dobroci i powinności towarzyszenia jej. Abu Hurejra przekazał, że pewien człowiek zapytał Proroka: - Kto jako pierwszy jest godny przyjaźni, a on odpowiedział: „Twoja matka”, zapytany kto jeszcze, odparł: „Twoja matka”. Pytany po raz trzeci: Kto? Rzekł: „Twoja matka”. Dopiero za czwartym razem Prorok odpowiedział: „Ojciec” i ci po nim a potem ci, po nim. (Muslim)

Znaczenie tego hadisu jest takie, że matka posiada trzykrotnie większe prawo niż ojciec do posłuszeństwa dzieci wobec niej, a to z powodu trudów związanych z ciążą, porodem i karmieniem. Mówi o tym Allah : I nakazaliśmy człowiekowi, co do jego rodziców: Matka nosiła go pośród wielu trudów, a odłączenie jego nastąpiło po dwóch latach - "Bądź wdzięczny Mnie i twoim rodzicom! Do Mnie zmierza wędrowanie! (31:14)

Kobieta nosi ciąże, a płód w jej łonie żywi się pożywieniem, które ona sama spożywa rozwijając się się kosztem jej zdrowia przez dziewięć miesięcy a nastepnie po porodzie matka karmi niemowlę podczas bezsennych nocy.

 Prawa należne mężowi

1) Przewodnictwo i odpowiedzialność. Nie oznacza to, że może być tyranem dla swojej rodziny, absolutnie nie, lecz powinien mieć na uwadze jej dobro i przewodzić w tym , co najlepsze dla niej. Allah mówi: Mężczyźni stoją nad kobietami ze względu na to, że Bóg dał wyższość jednym nad drugimi, i ze względu na to, że oni rozdają ze swojego majątku. (4:34)

Z reguły mężczyźni są bardziej rzeczowi w rozwiązywaniu kwestii w odróżnieniu od kobiet, które kierują się emocjami. Pomimo to mężowie powinni konsultować się ze swoimi żonami i brać pod uwagę ich opinie w życiowych kwestiach.

Żona powinna być posłuszna mężowi, o ile nie nakazuje jej czynić czegoś grzesznego. Prorok powiedział: Który z ludzi ma najwięcej praw do kobiety? Prorok odpowiedział: Jej mąż. Zapytała raz jeszcze: Który z ludzi ma najwięcej praw do mężczyzny? W odpowiedzi usłyszała: Jego matka. (Almustadrak)

2) Żona powinna odpowiedzieć na zaproszenie męża do sypialni. Prorok powiedział: Kiedy mężczyzna woła żonę do sypialni a ona odmawia i mąż spędza noc zagniewany, aniołowie będą ją przeklinać aż do rana. (Muslim)

3) Żona nie powinna obarczać swego męża prośbami, których nie jest on w stanie zrealizować. Powinna starać się go zrozumieć, zadowolić i spełnić jego życzenia. Prorok powiedział: Gdybym miał nakazać człowiekowi oddać pokłon przed innym, to nakazałbym kobiecie pokłonić się jej mężowi. (Tirmidi)

4) Kobieta powinna chronić majątek męża, dzieci i jego honor. Prorok powiedział: Najlepszymi kobietami są te, które kiedy na nie patrzysz jesteś zadowolony, kiedy prosisz je są posłuszne, a podczas twojej nieobecności zachowują twoje sekrety i chronią majątek. (Nasaa’i)

5) Kobieta powinna opuszczać dom za wiedzą męża i nie wpuszczać do domu kogoś, kogo on nie akceptuje. Prorok powiedział: Zaprawdę ty masz prawo wobec swojej żony i ona ma prawo wobec ciebie. Jeśli chodzi o twoje prawo, które żona powinna respektować, to nie wpuszczać do domu, kogo nie akceptujesz. Zaprawdę jej prawem, które ty masz respektować to, byś żonie zapewnił godne ubranie i wyżywienie. (Ibn Madża)

Pierwsze pokolenia muzułmanów wcielały w życie nakazy Proroka. Ałfa bint Muhlim asz- Szajbani dała taką poradę córce w dniu jej ślubu:

„Moja córko, pozostawiłaś dom, w którym się urodziłaś i gniazdo, w którym się wychowałaś i odeszłaś do mężczyzny, którego nie znasz i towarzysza, z jakim nie jesteś zaznajomiona. Bądź więc jego służącą a on będzie twoim sługą. Jeśli chcesz, aby był dla ciebie skarbem zadbaj o dziesięć swoich cech: bądź zadowolona z tego co masz i posłuszna mu, dbaj o swój ładny wygląd i zapach, zadbaj o czas jego spania i jedzenia, troszcz się o jego dzieci i pieniądze, powstrzymuj się od nieposłuszeństwa wobec niego i zachowuj jego tajemnice, nie ukazuj zadowolenia, kiedy on jest zmartwiony i smutku, kiedy jest szczęśliwy.

 Prawo należne żonie

1) Mahr (wiano)[24].Kobieta ma prawo do mahr, który powinien zostać określony przy zawarciu kontraktu małżeńskiego. Jest to zasadniczy warunek zawarcia małżeństwa i nie można go ominąć nawet, jeśli żona zdecyduje inaczej. Dopiero po zawarciu małżeństwa żona może zwrócić mężowi jego dar. Allah mówi: „Dawajcie kobietom wiana jako dar. Jeśli one jednak są dobre dla was i użyczą wam cośkolwiek z niego, to jedzcie to dla zdrowia i pomyślności. (4:4)

2) Sprawiedliwość i równość; jeśli mężczyzna ma więcej niż jedną żonę, ma obowiązek traktowania ich w sprawiedliwy i równy sposób. Musi traktować je na równi pod względem jedzenia, picia, ubrania, mieszkania i czasu przeznaczonego dla każdej z nich. Prorok powiedział: Jeśli mężczyzna ma dwie żony i wyróżnia jedną nad drugą, to w dniu Sądu Ostatecznego przyjdzie z wykrzywioną jedną połową ciała. ( Ibn Hibban)

3) Utrzymanie żony i dzieci: mąż ma obowiązek zapewnić żonie odpowiednie mieszkanie i utrzymanie tj.: jedzenie, picie, odzież jak i pieniądze na tyle, ile jest w stanie. Allah mówi: Niech ten, który żyje w dostatku, wydaje według swojego dostatku! Niech ten, któremu zostało wymierzone, wydaje według tego, co dał mu Bóg! Bóg nie obciąża żadnej duszy niczym innym, niż tym, co jej dał. Bóg da wam po przeciwnościach ukojenie. (65:7)

W celu zachęcenia muzułmanów do finansowej troski o swoje rodziny, islam porównał zapewnienie utrzymania rodzinie do jałmużny, za którą Bóg wynagrodza. Prorok powiedział do jednego z towarzyszy, Saad bin Abi Łaqqas:

I zaprawdę cokolwiek przeznaczasz, będzie uznane za jałmużnę, nawet kęs jedzenia, jaki wkładasz do ust żony. (Buchari)

Żona ma prawo wziąć pieniądze męża bez jego wiedzy, jeśli on nie zapewnia jej i dzieciom odpowiedniego urzymania. Hind bint Utba powiedziała do Proroka: „O Wysłanniku Allaha. Zaprawdę, Abu Sufjan skąpi, nie daje mi i mojemu dziecku wystarczająco, chyba że wezmę bez jego wiedzy.” On powiedział: „Weź tyle ile wystarcza na ciebie i dziecko nie przesadzając. (Buchari)

4) Darzenie czułością i okazywanie zainteresowania. Jest to jeden z najważniejszych nakazów, jaki religia skierowała do męża, bo żona potrzebuje miłości, czułości i spełnienia jej potrzeb. Takie traktowanie przez męża zapobiega niemoralnym czynom, których może dopuścić się żona, której brakuje zainteresowania ze strony męża. Wysłannik zapytał Dżabira: Czy po śmierci twego ojca ożeniłeś się? Odpowiedział: Tak. Prorok powtórnie zapytał: Czy z dziewicą czy z byłą mężatką? Rzekł: Z byłą mężatką. Wysłannik: Czy nie lepiej gdybyś ożenił się z dziewicą, z którą doznałbyś więcej rozkoszy. ( Ahmad)

5) Zachowanie jej tajemnic. Mąż nie powinien ujawniać sekretów intymnych relacji między nim a żoną oraz jej wad i innych rzeczy, jakie od niej usłyszy i jakie u niej zauważy. Prorok powiedział: Najgorszy z ludzi w oczach Allaha w Dniu Sądu to mężczyzna, który ma relacje z żoną a ona z nim a potem wyjawia jej sekrety. (Muslim)

6) Dobre traktowanie. Mąż powinien traktować żonę uprzejmie. Powinien się z nią konsultować w sprawach codziennych, dostarczać jej powodów do szczęścia, zadbać o jej komfort i okazywać szczerą miłość poprzez żarty i zabawę. Prorok powiedział: Najpełniejszą wiarę spośród wiernych mają najbardziej moralni a najlepsi spośród was, to najlepsi dla swych żon. ( Ibn Hibban)

7) Cierpliwość i wyrozumiałość. Mąż powinien z jednej strony tolerować wrodzone wady żony a z drugiej specjalnie nie doszukiwać się ich. Prorok powiedział: Nie pozwól, by wierzący mąż pogardzał wierzącą żoną. Nawet, jeśli nienawidzi jednej cechy w niej, to inne go zadawalają. (Muslim)

8) Ochrona godności. Mąż powinien być o żonę zazdrosny by chronić ją przed grzesznymi i zepsutymi miejscami. Allah mówi: O wy, którzy wierzycie! Strzeżcie się sami i wasze rodziny od ognia; którego strawą będą ludzie i kamienie!(...) (66:6)

9) Ochrona majątku. Mąż ma obowiązek chronić majątek żony i nie rozporządzać nim, jak tylko za jej pozwoleniem i nie ma prawa wziąć z niego czegokolwiek bez jej zgody. Allah mówi: I nie zjadajcie sobie nawzajem majątków nadaremnie; nie oddawajcie ich sędziom po to, by zjadać grzesznie część majątku innych ludzi - skoro przecież wiecie! (2: 188)

 Prawa krewnych

Islam nakazuje muzułmaninowi pomagać krewnym i opiekować się nimi: finansowo w miarę jego możliwości wypełniając ich potrzeby poprzez obowiązkową lub dobrowolną jałmużnę i moralnie poprzez troskę o ich stan, traktowanie ich z uprzejmością i współczuciem oraz dzielenie z nimi radości i trosk. Allah mówi: Bójcie się Boga, o którego jedni drugich pytacie, i czcijcie łona[25]! (4:1)

Islam zachęca muzułmanów do utrzymywania kontaktów ze swoimi bliskimi krewnymi nawet w przypadku, jeśli ci ostatni zrywają kontakty i do przebaczenia im, nawet jeśli krewni wyrządzili mu krzywdę oraz do interesowania się ich losem nawet jeśli oni nie tego nie robią. Prorok powiedział: Utrzymujący więzi rodzinne to nie ten, kto utrzymuje je ze względu na to, że inni z nim utrzymują ale ten, kto nie zrywa więzi nawet wtedy, gdy inni je zrywają. (Buchari)

Islam ostrzega również przed zrywaniem więzi z krewnymi i uznał to za jeden z największych grzechów. Wysłannik Allaha powiedział: Allah dokonał stworzenia a kiedy zakończył, łono wstało jakby chciało o coś zapytać. Allah rzekł: - Co chcesz powiedzieć? Ono odrzekło: Stoję tu szukając schronienia u Ciebie przed zrywaniem więzi rodzinnych. Allah rzekł: Czy nie jesteś zadowolone, że będę z tymi, którzy dbają o więzi rodzinne i przeciw tym, którzy je zrywają? Ono odrzekło:- Oczywiście, że jestem zadowolone o Panie! Allah rzekł; - To jest dla ciebie. (Buchari) Wtedy Abu Hurejra wyrecytował werset: Czy wówczas, gdybyście mieli dane prawo, czynilibyście zło i zrywali więzi rodzinne. (47:22)

 Prawa dzieci

Wśród praw jakie należą się dzieciom jest prawo do ochrony życia, troski o ich sprawy, zapewnienie odpowiedniego wychowania, wypełnienia ich potrzeb: jedzenie, picie, odzież i mieszkanie. Prorok powiedział: Wystarczającym grzechem dla człowieka jest zaniedbywanie rodziny. (Abu Dałud)

Dzieci mają prawo otrzymać od rodziców ładne imię. Prorok powiedział: Zaprawdę w Dniu Sądu, będziecie zawołani swoim imieniem i imieniem swojego ojca, więc nadawajcie dobre imiona. (Ibn Hibban)

Dzieci mają prawo nauczyć się dobrych manier, jak skromność, szacunek dla starszych, prawdomówność, uczciwość, posłuszeństwo rodzicom oraz do ochrony ich przed niemoralną mową oraz złymi czynami jak kłamstwo, oszustwo,nieuczciwość, kradzież i nieposłuszeństwo wobec rodziców itp.

Dzieci mają prawo do edukacji oraz do rozwoju fizycznego, umysłowego i duchowego, które przyniosą korzyści zarówno doczesne jak i w przyszłym życiu. Powinni uzyskać odpowiednie wychowanie i mieć zapewnione właściwe towarzystwo.

Prorok powiedział: Każdy z was jest opiekunem i odpowiedzialnym za swoje obowiązki. Przywódca jest opiekunem i odpowiedzialnym za swych poddanych, mąż jest opiekunem swojej rodziny i odpowiedzialny za nią, kobieta jest opiekunką swojego domu i odpowiedzialna za niego, służący jest opiekunem i odpowiedzialnym za majątek swego pana. (Buchari)

Dzieci mają prawo czuć się bezpiecznie, do tego stopnia, że islam zabronił rodzicom życzyć najmniejszego zła ich dzieciom. Prorok powiedział: Nie proście Boga o zło dla siebie, ani dla swoich dzieci ani majątku, bo może ta prośba będzie wysłuchana. (Abu Dałud)

Dzieci mają prawo do równego traktownia; nie powinno się ich faworyzować przy ofiarowywaniu prezentów i ogólnym ich taktowaniu. To dlatego, że niesprawiedliwe traktowanie doprowadzi do ich nieposłuszeństwa i zrodzi nienawiść między nimi. Naaman bnu Baszir przekazał: Mój ojciec dał mi część swego majątku jako jałmużnę a moja matka Amra bint Rałaha powiedziała:- nie uwierzę dopóki Wysłannik Allaha nie stanie jako świadek. Tak więc mój ojciec poszedł do Proroka, by zaświadczyć, że dał jałmużnę synowi. Wysłannik zapytał: Czy dałeś innym dzieciom tak samo?, na co odparł:- Nie. On więc rzekł: - Lękaj się Allaha i bądź sprawiedliwy wobec swych dzieci. Po tym mój ojciec wrócił i zabrał jałmużnę, jaką mi dał. (Muslim)

 Prawa sąsiadów

Islam nakazuje dobrze traktować sąsiadów w każdym względzie. Allah mówi: Czcijcie Boga i nie dodawajcie współtowarzyszy! Okazujcie dobroć rodzicom i bliskim krewnym, i sierotom, i biednym, sąsiadowi bliskiemu krewnemu i sąsiadowi, który jest wam obcy, i towarzyszowi będącemu u boku, i podróżnemu, i temu, którym zawładnęły wasze prawice. Zaprawdę, Bóg nie kocha tych, którzy są zuchwali i pełni pychy! (4:36)

Islam surowo zakazał słownego lub fizycznego krzywdzenia sąsiadów. Abu Hurejra powiedział, że przekazano Prorokowi iż pewna kobieta pości w dzień i modli się w nocy, ale krzywdzi sąsiada swą mową. Prorok powiedział: Nie ma w niej dobra i wejdzie do piekła. Inna kobieta modli się tylko co jest obowiązkowe i pości w obowiązkowy miesiąc Ramadan i daje obowiązkową jałmużnę oraz nie krzywdzi nikogo swym językiem. On odrzekł: - Ona wejdzie do raju. (Hakim)

Islam podniósł rangę sąsiectwa. Prorok powiedział: Gabriel nieustannie nakazywał mi dbać o sąsiadów aż pomyślałem, że da im prawo do części spadku. (Buchari)

Islam uznaje krzywdzenie sąsiada za rodzaj niewiary. Prorok powiedział: Na Allaha, nie wierzy, na Allaha nie wierzy, na Allah nie wierzy. Oni zapytali: „Kto, o Wysłanniku Allaha? On odrzekł:Ten, kogo sąsiad nie jest bezpieczny od jego zła. (Buchari)

Prorok gdy został zapytany o prawa sąsiadów, powiedział, że należy się im dobre traktowanie oraz rzekł: Najlepszymi towarzyszami Allaha są ci, którzy są najlepsi dla swych towarzyszy, a najlepszymi sąsiadami są ci, którzy są najlepsi dla swoich sąsiadów. (Tirmidi)

Muzułmanin musi być cierpliwy na krzywdy, jakie sąsiad mu wyrządza, zwracać się do niego uprzejmie i rozmawiać z nim łagodnie. Pewien człowiek powiedział do Ibn Abbasa:- Mam sąsiada, który mnie krzywdzi, przeklina i stawia w niezręcznej sytuacji. On odrzekł: Jeśli sąsiad jest nieposłuszny Allahowi przez wyrządzanie ci krzywdy, to ty bądź posłuszny Allahowi przez dobre traktowanie go. (Gazali, w „Ihja Ulum Din”, v.2, str.212).

Są trzy rodzaje sąsiadów:

1) Sąsiad krewny, który jest muzułmaninem. Ten sąsiad ma trzy prawa: prawa krewnego, sąsiada i muzułmanina.

2) Sąsiad muzułmanin. Ten sąsiad ma dwa prawa: prawa sąsiada i prawa muzułmanina.

3) Sąsiad niemuzułmanin. Ten sąsiad ma jedno prawo: prawo sąsiectwa. Rodzina Abdullah bnu Amru przyrządzała dla niego owcę, a on zapytał:- Czy daliście coś naszym sąsiadom Żydom? Bo słyszałem, jak Wysłannik Allaha powiedział: Gabriel nieustannie nakazywał mi dbać o sąsiadów aż pomyślałem, że da im prawo do części spadku. (Buchari)

Prawa przyjaciół

Islam zachęca do interesowania się sytuacją i potrzebami przyjaciół i w ty celu ustanowił pewne prawa, które należą się przyjaciołom, a są to prawo do pomocy i szczerej porady. Prorok powiedział: Najlepszy spośród przyjaciół w Obliczu Allaha jest ten , kto jest najlepszy dla swego przyjaciela, a najlepszy z sąsiadów w Obliczu Allaha jest ten, kto jest najlepszy dla swego sąsiada. (Ibn Chuzejma)

Po śmierci muzułmanina prawo należne jego przyjaciołom powinno być respektowane przez jego dzieci. Pewien człowiek z plemienia Banu Salama zapytał Wysłannika Allaha: - Czy jest jakieś dobro, jakie mogę uczynić dla swych rodziców po ich śmierci? On odparł: Wysłannik odpowiedział: Tak. Możesz prosić Allaha o błogosławieństwo i przebaczenie dla nich, wypełnić ich zobowiązania oraz utrzymywać więzy rodzinne i hojnie traktować ich przyjaciół. (Abu Dałud)

 Prawa należne gościom

Islam zobowiązuje muzułmanów do okazania gościom hojności. Prorok powiedział: Ktokolwiek wierzy w Allaha i Dzień Ostateczny niech będzie hojny dla swego sąsiada. Ktokolwiek wierzy w Allaha i Dzień Ostateczny niech będzie hojny w tym, co daje dla swego gościa..(Buchari)

Islam uważa, że ugoszczenie kogoś jest szlachetnym czynem, za który wynagrodzi Allah. Prorok powiedział: Nie ma takiego, jak ten… dający posiłek swemu gościowi, i szanujący jego prawo. (Hakim)

Islam opisał również sposoby, jak należy traktować gościa. Powinien być on przyjęty i przywitany w szacunkiem i uśmiechem a pożegnać go również należy w miły sposób.

Gość ze swojej strony powinien wziąć pod uwagę sytuację gospodarza i nie powodować jego zakłopotania wynikającego z obawy, że nie będzie miał za co ugościć przybysza. Prorok powiedział: Niedozwolone jest, by muzułmanin został tak długo w gościach, aż jego brat ze względu na niego popadnie w grzech. Zapytali Proroka: - o Wysłanniku, jak gość może popchnąć go do grzechu? On odparł: Będzie z nim przebywał tak długo, że tamten nie będzie miał wystarczająco pieniędzy, by dać mu pożywienie. (Muslim)

Imam Gazali napisał w swojej książce „Ihja Ulum Din” (tlum. „Powrót do nauk religijnych”) o Proroku Muhammadzie: „ Wysłannik Allaha z wielkim szacunkiem traktował swoich gości zarówno krewnych jak i spoza rodziny i aby wygodnie im się siedziało rozkładał dla nich swoją szatę, oferował im swoje poduszki nalegając tak długo, aż się zgodzili. Wszyscy, którzy byli jego gośćmi mówili, że był najbardziej hojnym człowiekiem. Kierował swój słuch, mowę, wzrok oraz całą uwagę na tych, którzy byli w jego towarzystwie. Przyjmował gosci z hojnoscią ale jednocześnie był skromny, pokorny i szczery. Zwracał się do swych towarzyszy ich najlepszymi imionami , by ich w ten sposób uhonorować, daleko było mu do gniewu i i szybko powracał do zadowolenia.”

  Prawa pracowników

W kwestii pracy i zatrudnienia, islam wprowadził zasady i wytyczne, które uporządkowują relacje między pracodawcą a zatrudnionym.

Islam nakazuje, by relacje między pracodawcą a pracownikiem były oparte na braterstwie, równości i godności. Prorok powiedział: Pracujący u was są waszymi braćmi, których Allah umieścił pod waszym zwierzchnictwem. Ktokolwiek ma swego brata pod sobą, niech mu da ze swego pożywienia i odzienia. Niech go nie obarcza nadmiarem pracy, a jeśli tak uczyni, to niech mu też pomoże. (Buchari)

Islam zagwarantował pracownikom prawo do zapłaty. Prorok przekazał, że Allah powiedział:

Abu Hurajra przekazał, iż Wysłannik Allaha powiedział:

Allah rzekł: ‘Są trzej, których będę przeciwnikiem w Dniu Zmartwychwstania: mężczyzna, który przysiągł na mnie, po czym zdradził, mężczyzna, który sprzedał wolnego człowieka i przejadł otrzymaną wartość, a także mężczyzna, który zatrudnił pracownika i po wypełnieniu przez niego powinności nie dał mu należnej zapłaty. (Buchari)

Islam również zwraca uwagę na to, by wysokość zapłaty była określona wcześniej zanim pracownik podejmie się określonej pracy. W hadisie zebranym przez Ahmeda, Prorok zakazał zatrudniania pracownika przed uzgodnieniem wysokości płacy.

Islam nakazuje pracodawcy wręczenie pracownikowi wynagrodzenia zaraz po zakończeniu przez niego pracy. Prorok powiedział: Zapłać pracownikowi, zanim wyschnie pot na jego czole. (Ibn Madża)

Prawodawstwo islamu poucza, że pracownicy nie powinni być obarczani wykonywaniem takiej pracy, której nie są w stanie wykonać, a jeśli tak się zdaży to należy im podnieść wysokość zapłaty lub pomóc fizycznie. Prorok powiedział: Niech nie będą obciążeni nadmierną pracą, a jeśli tak jest, to pomóżcie im. (Buchari)

Dla podniesienia statusu pracy fizycznej islam określił ją jako najlepszą formę zarobku,pod warunkiem, że jest ona legalna. Prorok powiedział: Nikt nie jadł lepszego pożywienia niż to, które zostało zakupione za płacę, jaką wypracowały sobie własne ręce. Zaprawdę prorok Dawid jadł ze żniwa jego pracy. (Buchari)

Zachętą do pracy jest powiedzenie Proroka: Na Tego, w którego rękach jest moja dusza, jeśli ktoś z was zrąbie drzewo, zwiąże go i zaniesie na plecach by sprzedać , to jest dla niego lepsze, aniżeli proszenie ludzi o pieniądze, które mu dadzą lub nie. (Buchari)

Prawa pracodawcy

Tak, jak islam nakazał pracodawcy uszanować prawa pracownika tak również pracownik powinien przestrzegać praw pracodawcy. Pracownik powinien uszanować pracodawcę poprzez sumienne wykonywanie swoich obowiązków, nie spóźniać się do pracy i nie zaniedbywać jej. Prorok powiedział: Zaprawdę Allah miłuje tego, który, jesli wykonuje jakąś pracę, to wykonuje ją perfekcyjnie. (Abu Jaala)

Aby zachęcić ludzi do wykonywania pracy w sposób właściwy i szczery, islam podkreślił, że zapłata za dobrze wykonaną pracę jest najlepszą formą zapłaty. Prorok powiedział: Najlepszą zaplatą jest ta, która otrzymana jest za pracę wykonaną szczerze i dobrze. (Ahmed)

Ogólne prawa i obowiązki

Islam nakazuje muzułmaninowi aby miał na względzie sytuacje innych braci, gdziekolwiek są. Prorok powiedział: - Wzajemna litość, miłość i solidarność wiernych jest jak przykład jednego ciała. Jeśli jeden organ w nim choruje, to reszta ciała solidaryzuje się w bólu przez gorączkowanie i bezsenność. (Buchari)

Islam nakazuje muzułmanom, by dążyli do polepszenia sytuacji współbraci. Prorok powiedział: Nikt z was nie wierzy dopóki nie pragnie dla swego brata tego, czego pragnie dla siebie. (Buchari)

Islam nakazuje, by wspierać swych braci w czasach kryzysu i cierpienia. Prorok powiedział: Wierzący są jak solidnie stojąca budowla, każdy z nich jak cegła wzmacnia drugiego (a potem Prorok złożył swe dłonie i zacisnął palce). (Buchari)

Muzułmanie mają obowiązek nieść pomoc swym potrzebującym braciom w wierze. Allah mówi: A jeśli oni poproszą was o pomoc w religii, to na was ciąży obowiązek pomocy. (8:72)

 Aspekt moralny w islamie

Islam został objawiony po to, by udoskonalić system moralny. Prorok powiedział: Zostałem wysłany, by udoskonalić i dopełnić szlachetne cechy moralności. (Hakim)

Każda dobra cecha jest przez islam wychwalana a każda zła jest potępiana. Allah mówi: Trzymaj się przebaczenia! Nakazuj dobro, a odsuwaj się od nieświadomych! (7:199)

Pewnego razu Prorok zadał swym towarzyszom pytanie, czy wiedzą, kim jest bankrut? Towarzysze odparli, że jest nim ten, kto stracił swój majątek. Wtedy Prorok wyjaśnił im: …Bankrut to muzułmanin, który przychodzi do Boga w Dniu Sądu z modlitwami, jałmużną i postem, ale po drodze skrzywdził jednego, zagarnął własność drugiego, przelał krew innego i uderzył tamtego. Wtedy Bóg odda poszkodowanym z jego dobrych czynów równowartość wyrządzonej im krzywdy. Jeśli mu zabraknie dobrych czynów to obciąży go złymi uczynkami poszkodowanych na równowartość wyrządzonej im krzywdy i zostanie wtrącony do piekła. (Muslim)

Islam zdefiniował, jak muzułmanin ma się odnosić i jak zachowywać w stosunku do innych ludzi. Wysłannik Allaha powiedział: Unikaj zakazanych rzeczy a będziesz najlepszym czcicielem Boga, bądź zadowolony z darów Allaha a będziesz najbogatszy z ludzi, bądź dobry dla sąsiada a będziesz prawdziwym wierzącym, pragnij dla innych tego, czego pragniesz dla siebie a będziesz prawdziwym muzułmaninem, nie śmiej się za dużo, bo zaprawdę śmiech powoduje nieczułość serca. (Tirmidi)

Powiedział również:

Muzułmanin to ten, który nie wyrządza krzywd innym muzułmanom ani językiem ani ręką, a emigrujący to ten, kto pozostawił to, co Allah(I) zakazał. (Buchari)

Poprzez wcielanie w życie nakazów i zakazów islam dąży do stworzenia społeczeństwa, w którym obywatele żyją na podstwie wzajemnej miłości, miłosierdzia i solidarności. Wśród zakazanych rzeczy są:

1) Przypisywanie Allahowi współtowarzyszy (szirk) Allah mówi: Zaprawdę, Bóg nie przebacza tego, żeby Mu dodawano współtowarzyszy, lecz On przebacza, komu chce, inne przewinienia. Ale kto dodaje Bogu współtowarzyszy, ten zabłądził zabłądzeniem dalekim. (4:116)

2) Czary. Abu Hurejra przekazał, że Prorok powiedział:- Trzymajcie się z daleka od destrukcyjnych grzechów: przypisywania towarzyszy Allahowi i czarów. (Buchari)

3) Niesprawiedliwość, agresja słowna i fizyczna przeciw innym i uzurpowanie sobie praw innych. Allah mówi: Powiedz: "Mój Pan zakazuje tylko czynów szpetnych, jawnych i skrytych - grzech i gwałt są bezprawiem - i tego, żebyście dodawali Bogu za współtowarzyszy to, czemu nie została przekazana żadna władza; i tego, żebyście mówili przeciw Bogu, czego nie wiecie. (7:33)

4) Zabójstwo z premedytacją. Allah mówi: A kto zabije wierzącego naumyślnie, to zapłatą dla niego będzie Gehenna, gdzie będzie przebywał wiecznie. Bóg rozgniewał się na niego i przeklął go, i przygotował dla niego karę ogromną. (4:93)

Ten zakaz nie obejmuje tych, którzy zabijają i są zabijani podczas obrony własnego życia, majątku czy honoru. Prorok powiedział: Ktokolwiek jest zabity gdy broni swój majątek, jest męczennikiem, ktokolwiek jest zabity podczas obrony rodziny, życia, religii, jest męczennikiem. (Abu Dałud)

5) Zrywanie więzi rodzinnych. Allah mówi: Czy, wy może, jeśli się odwrócicie, będziecie mogli szerzyć zgorszenie na ziemi i rozrywać wasze związki pokrewieństwa? Tamci to tacy, których przeklął Bóg, tak iż uczynił ich głuchymi i oślepił ich spojrzenia. (47:22-23)

Prorok powiedział: Ten, który zrywa więzi rodzinne nie wejdzie do raju. (Muslim)

Przez zrywanie więzi rodzinnych rozumie się zaprzestanie odwiedzin krewnych, ignorowanie ich potrzeb, aroganckie zachowanie wobec nich i nie udzielanie pomocy przez bogatszego członka słabszym i biedniejszym spośród jego rodziny. Jeśli ktoś daje jałmużnę biednemu niespokrewnionemu, otrzyma za to wynagrodzenie jak za jałmużnę, a jeśli przekaże jałmużnę dla krewnego, to otrzyma podwójne wynagrodzenie za łączenie więzi rodzinnych i za jałmużnę. Jeśli muzułmanin sam jest biedny, powinien utrzymywać więzi rodzinne przez witanie się z krewnymi, interesowanie się nimi i uprzejmość w stosunku do nich. Prorok powiedział: Łączcie i utrzymujcie więzi rodzinne nawet jeśli jest to tylko powitanie. (Sujuti)

6) Cudzołóstwo i wszystkie drogi oraz miejsca prowadzące do niego. Allah mówi: Nie zbliżajcie się do cudzołóstwa! Zaprawdę, jest to czyn szpetny i jakże to zła droga! (17:32)

Allah ustanowił karę dla cudzołożników. W Koranie czytamy: Cudzołożnicy i cudzołożnikowi wymierzcie po sto batów, każdemu z nich obojga! W imię religii Boga, jeśli wierzycie w Boga i w Dzień Ostatni, niech nie powstrzyma was żadna względem nich pobłażliwość. I niech pewna grupa wiernych będzie obecna przy ich karze. (24:2)

Taką karę otrzymują cudzołożnicy, którzy są w stanie wolnym, natomiast dla małżonków, którzy dopuścili się zdrady przez cudzołóstwo karą jest ukamienowanie.

Taki rodzaj kary za cudzołóstwo był również ustanowiony we wcześniejszych religiach i ich prawodawstwach.

Aby werdykt o ukamienienowaniu został orzeczony muszą być spełnione pewne warunki.

Oboje cudzołożnicy przyznają się do czynu. Abu Hurejra powiedział, że pewien człowiek przyszedł do Proroka i stanął jako świadek przeciw sobie czterokrotnie potwierdzając, że popełnił cudzołóstwo mówiąc: Zbliżyłem się do kobiety w niedozwolony sposób. Kiedy to mówił, Prorok się od niego odwrócił. Za piątym razem zwrócił się do niego i zapytał: Czy miałeś z nią stosunek? On odrzekł: Tak. –Prorok go zapytał: A czy wiesz, czym jest cudzołóstwo? On oparł:- Tak, uczyniłem z nią coś w niedozwolony sposób, co mężczyzna czyni w dozwolony sposób z żoną. On zapytał: - Czego oczekujesz ode mnie mówiąc mi o tym? On rzekł: - Pragnę byś mnie oczyścił. Wysłannik nakazał więc ukamienować go, i tak też uczyniono. Wysłannik Allaha usłyszał, jak dwóch mężczyzn rozmawiało między sobą: Popatrz na tego, Allah ukrył jego grzech, a on go wyjawił i został ukamienienowany jak pies. Wysłannik Allaha milczał. Kiedy mijał martwego osła, zapytał: Gdzie jest ten i tamten? Oni odrzekli: Tu jesteśmy Wysłanniku Allaha. On rzekł: Jedzcie martwe ciało tego osła. Oni odrzekli: O Wysłanniku, niech Allah nam wybaczy, kto będzie jadł padlinę? Wysłannik Allaha odparł: Co powiedzieliście na temat tego człowieka jest gorsze niż spożycie tej padliny. Na Tego, w którego rękach jest moja dusza, ten ukamienowany człowiek teraz rozkoszuje się rajem. (Ibn Hibban).

Prorok mówił, iż warunkiem ukamienowania jest przedstawienie świadectwa czterech muzułmanów, iż widzieli stosunek kobiety i mężczyzny. To rzadko się zdaża, chyba że mężczyzna lub kobieta jawnie przyznają się do cudzołóstwa. W historii islamskiej ta reprymenda nie została wcielona w życie poza jedynie kilkoma przypadkami; w tym przypadku kara została wykonana, bo cudzołożnik przyznał się do czynu. Kara jest adekwatna do powagi przewinienia i ma na celu chronić społeczeństwo przed złem, którym jest zepsucie moralne, rozwiązłość seksualna i rozpad rodziny. Również ma ona na celu przeciwdziałać problemom związanym z dziedziczeniem, małżeństwem oraz zdrowiem ludzkim poprzez zamknięcie drogi do pojawienia się wenerycznych chorób i epidemii.

Prorok powiedział: Jeśli w społeczeństwach będą jawnie praktykowane niemoralne zachowania (dewiacje seksualne),to rozprzestrzeni się wśród nich dżuma i choroby (bóle) których nie znały ich poprzednie pokolenia. (Ibn Madża)

Najgorszym rodzajem cudzołóstwa jest kazirodztwo[26]. Al Bara bnu Aazib przekazał, że kiedy spotkał swego wuja, ten powiedział mu, że idzie do pewnego mężczyzny współżyjącego z żoną jego ojca i ma rozkaz od Proroka by temu człowiekowi wymierzyć karę śmierci.

Islam zakazał również homoseksualizmu. Allah mówi wspominając historię ludu Lota: A kiedy przyszedł Nasz rozkaz, wywróciliśmy miasto z góry na dół; i spuściliśmy na nie deszcz kamieni z gliny palonej, warstwami, oznakowanej u twojego Pana. I ono nie jest daleko od niesprawiedliwych. (11:82-83)

Ci, którzy czynią tak samo powinni być ukarani w podobny sposób. Prorok powiedział: Jeśli napotkacie kogoś, kto dopuszcza się czynu ludu Lota, zabijcie ich obu. (Abu Dałud)

Kontakty biseksualne są również zabronione w islamie, na co dowodem jest powiedzenie Proroka: Kontakty seksualne między kobietami są zaliczone do cudzołóstwa. (Abu Jaala)

7) Przywłaszczanie majątku sierot. Islam uznaje to za naruszenie prawa słabszych. Allah mówi: Zaprawdę, ci, którzy zjadają dobra sierot, popełniając niesprawiedliwość, zjadają to, co w ich trzewiach będzie ogniem; i będą wystawieni na ogień płonący. (4:10)

Wyjątek stanowi biedny opiekun, który reprezentuje sierotę. Ma on prawo wziąć tyle z majątku sieroty ile jest mu potrzebne w zamian za opiekę nad nią, wyżywienie,ubranie jej jak również za rozporządzenie jej majątkiem i ewentualne inwestycje, które będą korzystne dla niej. Allah mówi: Ten, kto jest bogaty, niech się powstrzyma wspaniałomyślnie, a ten, kto jest biedny, niech zjada w sposób odpowiedni. (4:6)

8) Fałszywe zeznania; są uznawane za destrukcyjne czyny. To ze względu na ich negatywne skutki w społeczeństwie, bo prowadzą do odbierania innym ludziom ich świętych praw i szerzenia niesprawiedliwości. Krzywdzony jest przede wszystkim niewinny człowiek, bo fałszywe świadectwo pozbawia go jego praw jak również ten kto składa fałszywe świadectwo, bo przyzwala na niesprawiedliwość. Prorok powiedział: Czy mam wam powiedzieć o największym z poważnych grzechów? Oni rzekli: Tak Wysłanniku Allaha! Prorok powiedział: Przypisywanie Allahowi towarzyszy i złe traktowanie rodziców. Mówiąc to Wysłannik pochylił się, ale potem wyprostował i powiedział: I składanie fałszywych świadectw. Prorok powtarzał te słowa tak długo, aż zapragnęliśmy, by zaprzestał. (Buchari)

9) Hazard, bo marnotrawi majatek i uczy lenistwa a także nie przynosi korzyści ani jednostce ani społeczeństwu. Allah mówi: O wy, którzy wierzycie! Wino, hazard, bałwany i strzały wróżbiarskie - to obrzydliwość wynikająca z dzieła szatana. Unikajcie więc tego! Być może, będziecie szczęśliwi! (5:90)

Nawet jeśli hazardzista coś wygra to i tak jest to nielegalne, bo w ten sposób bezprawnie odbiera on majątek innego człowieka. Radość z wygranej może również spowodować jeszcze większą chęć do kolejnego korzystania z oszukańczych sztuczek. Jeśli zaś hazardzista przegrywa, to przepadają pieniądze, bo zainwestowane zostały w coś, co nie przynosi korzyści. Strata może doprowadzić do chęci kradzieży, by móc kontynuować grę i nadrobić straty.

10) Bandytyzm, morderstwo i zastraszanie ludzi; zalicza się do największych grzechów bo szerzą terror i lęk w społeczeństwie zakłócając tym samym jego spokój i bezpieczeństwo. Allah mówi: Zapłatą dla tych, którzy zwalczają Boga i Jego Posłańca i starają się szerzyć zepsucie na ziemi, będzie tylko to, iż będą oni zabici lub ukrzyżowani albo też obetnie im się rękę i nogę naprzemianległe, albo też zostaną wypędzeni z kraju. Oni doznają hańby na tym świecie i kary bolesnej w życiu ostatecznym. (5:33)

W islamie wyrok jest orzekany adekwatnie do rodzaju przestępstwa. Ibn Abbas powiedział, że bandyci, którzy zabijają i dokonują grabieży powinni być zabici i ukrzyżowani. Jeśli zabijają bez grabieży, to powinni być zabici, a jeśli kradną, ale nie zabijają ich ręce i nogi powinny być odcięte. Jeśli zastraszają ludzi, ale nie kradną, to są skazani na wygnanie.(Bejhaqi)

11) Fałszywe przysiągi, które umyślnie odebierają prawo innego i dlatego składającego takie przysięgi zanurzą w ogniu piekielnym. Allah mówi: Zaprawdę, ci, którzy handlują, za niską cenę, przymierzem Boga i swoimi przysięgami, nie będą mieli udziału w życiu ostatecznym i nie przemówi do nich Bóg ani nie spojrzy na nich w Dniu Zmartwychwstania, i nie oczyści ich. Czeka ich kara bolesna! (3:77)

Prorok powiedział: Ktokolwiek odbiera prawo muzułmanina składając fałszywą przysięgę, dla niego Allah uczynił piekło obowiązkiem i zabronił mu wstępu do raju. Towarzysze Proroka zapytali:- Nawet, jeśli to było coś drobnego, Wysłanniku Allaha? On odrzekł: - Nawet, jeśli to było tak drobne jak gałązka drzewa arakowego. (Muslim)

12) Samobójstwo. Allah mówi: Nie zabijajcie się! Zaprawdę, Bóg jest dla was litościwy! A ktokolwiek uczyni to przez wrogość i niesprawiedliwość, to będziemy go palić ogniem. A to jest dla Boga łatwe! (4:30)

Prorok powiedział: Ktokolwiek w jakiś sposób odbieże sobie życie, będzie ukarany tym samym sposobem w Dniu Sądu. (Muslim)

13) Kłamstwo, zdrada, oszustwo i łamanie obietnic. Allah mówi: O wy, którzy wierzycie! Nie zdradzajcie Boga i Posłańca, bo wtedy zdradzicie powierzone wam legaty, a przecież wy wiecie. (8:27)

Prorok powiedział: Jeśli cztery cechy zgromadzą się u jednej osoby to jest ona hipokrytą, a jeśli jedna z tych cech znajdzie się w człowieku, to ma on coś z hipokryzji dopóki tego nie zostawi: niedotrzymywania obietnic, kłamstwa podczas rozmowy, oszustwa przy zawieraniu układu i przeklinanie kogoś podczas kłótni. (Buchari)

W innym hadisie, Prorok powiedział: ... nawet jeśli się modli, pości i uważa się za muzułmanina. (Muslim)

14) Zerwanie kontaktów międzyludzkich, nienawiść i zazdrość wśród społeczności muzułmańskiej. Prorok powiedział: Nie żywcie nienawiści wobec siebie, nie zazdrośćcie sobie, i nie odwracajcie się plecami do siebie, ale raczej bądźcie sługami Allaha i bądźcie braćmi. Nie jest dozwolone dla muzułmanina, by gniewał się na swego brata dłużej niż trzy dni. (Buchari)

Prorok poinformował nas, że zazdrość prowadzi do nienawiści i wrogości między ludźmi. Powiedział: Dolegliwość poprzednich ludów dotknęła was: Zazdrość i nienawiść. Te cechy usuną religię jak brzytwa usuwa zarost. Na Tego, w którego rękach jest moje życie, nie wejdziecie do raju dopóki nie uwierzycie, a nie uwierzycie dopóki nie będziecie miłować się nawzajem... czy mam wam powiedzieć o czymś, co jeśli uczynicie, to będziecie się miłować nawzajem? Witajcie się przekazując sobie salam. (Tirmidi)

15) Przeklinanie i wulgarność. Prorok powiedział: - Zaprawdę, wierzący nie przeklina i nie obraża, nie jest nieprzyzwoity i sprośny w mowie. (Ahmed)

Nawet w stosunku do wrogów, islam nakazuje muzułmanom, by prosili Boga o dobro dla nich tzn. by prowadził ich drogą prostą. Abu Herejra przekazał, że ktoś powiedział do Proroka: O Wysłanniku Allaha, proś Boga przeciw poganom. On odrzekł: - Nie zostałem posłany, by przeklinać kogoś, lecz jako miłosierdzie dla ludzi. (Muslim)

16) Skąpstwo. Przede wszystkim całe bogactwo wszechświata należy do Allaha. Dał je ludziom, by z niego korzystali jako depozyt, który pozwoli im na utrzymanie siebie i podopiecznych według uznanego zwyczaju. Pod warunkiem że muszą z tego część przeznaczyć na rzecz potrzebujących braci i sióstr w islamie. Wysłannik szukał schronienia u Allaha przed skąpstwem.

Prorok wyjaśnił, jakie są konsekwencje skąpstwa: Unikajcie niesprawiedliwości, bo w Dniu Sądu, niesprawiedliwość będzie ciemnościami. Chrońcie się przed skąpstwem, bo zaprawdę zniszczyło ono narody przed wami, doprowadziło do rozlewu krwi i uważania niedozwolonego za dozwolone. (Muslim)

Zamożny muzułmanin, który widzi braci w potrzebie, ale nie pomaga im finansowo i nie ulży w ich cierpieniach uważany jest przez islam za człowieka, który oddalił się od wiary. Prorok powiedział: Dwie cechy nie mogą być w człowieku wierzącym: skąpstwo i zła moralność. (Tirmidi)

17) Rozrzutność i marnotrawstwo majątku. Allah mówi: I dawaj krewnemu, co mu się należy, i biednemu, i podróżnemu; lecz nie rozrzucaj nadmiernie! Zaprawdę, rozrzutni są braćmi szatanów, a szatan jest niewdzięczny względem swego Pana. (17:26-27)

Prorok powiedział: Zaprawdę Allah zakazał nieposłuszeństwa i nieuprzejmości wobec matki….i marnotrawienia pieniędzy. (Buchari)

18) Fanatyzm i ekstremizm w kwestiach religijnych. Allah mówi: Bóg chce dać wam ulgę, a nie chce dla was utrudnienia. (2:185)

Prorok powiedział: Zaprawdę, religia jest łatwa i nikt nie może jej czynić trudną, bo nie będzie w stanie wykonać wszystkiego idealnie. Bądź więc prosty i umiarkowany, czyń co jest łatwe i głoś o nagrodzie Allaha. Szukaj pomocy rano, po południu i wieczorem czyniąc dobro. (Buchari)

19) Egoistyczne samozadowolenie, zadufanie i próżność. Allah mówi: Nie odwracaj z pogardą twarzy od ludzi! Nie chodź po ziemi zadufany w sobie! Zaprawdę, Bóg nie miłuje dumnych pyszałków! Niech kroki twoje będą skromne! Zniżaj swój głos! Zaprawdę, najprzykrzejszy głos to głos osłów! (31:18-19). Prorok powiedział na temat złej dumy: Ten, kto ma w sercu ziarnko zadufania nie wejdzie do Raju. Pewien mężczyzna zapytał: O Wysłanniku Allaha, co jeśli ktoś lubi nosić ładne ubranie i obuwie? On odrzekł: Zaprawdę, Allah jest piękny i kocha piękno. Dumą jest, kiedy odrzucasz prawdę i patrzysz na innych z pogardą. (Muslim)

Na temat próżności Prorok powiedział: Ktokolwiek chodzi powłócząc po ziemi swoje ubranie z próżności, Allah nie spojrzy na niego w Dniu Sądu. (Buchari)

20) Szpiegowanie, wyszukiwanie wad u innych, myślenie o kimś źle i obmawianie innych. Allah mówi: O wy, którzy wierzycie! Unikajcie wielce podejrzeń. Zaprawdę, niektóre podejrzenia są grzechem! Nie szpiegujcie się wzajemnie! Nie obmawiajcie jedni drugich w ich nieobecności! Czy chciałby któryś z was jeść ciało swego brata, kiedy on umarł? Przecież czulibyście wstręt do tego. Bójcie się Boga! Zaprawdę, Bóg jest przebaczający, litościwy! (49:12)

Prorok zapytał: Czy wiecie, czym jest obmawianie? Powiedzieli: Allah i jego Wysłannik wiedzą najlepiej. Rzekł: Pamiętanie swego brata w sposób, który jest mu niemiły. Zapytano Proroka: A jeśli to, co mówię jest prawdą czy to również jest obmawianie? Odrzekł: Jeśli wada jest w nim to wtedy jest obmawianie, lecz jeśli jej nie ma, to jest to oczernianie go. (Muslim)

21) Podsłuchiwanie. Prorok powiedział: Ktokolwiek podsłuchuje rozmowy innych a oni tego nie chcą i unikają go, by ich rozmów nie podsłuchiwał, to w Dniu Sądu do jego uszu będzie wlany roztopiony ołów. (Buchari)

22) Cieszenie się z nieszczęścia innych. Prorok powiedział: Nie ciesz się z porażki twego brata, być może Allah zlituje się nad nim a na ciebie ześle próbę. (Tirmidi)

23) Wtrącanie się w sprawy, które nas nie dotyczą. Prorok powiedział: Jedną z oznak dobrego przyjęcia islamu przez człowieka jest pozostawienie wszystkiego, co jego nie dotyczy. (Tirmidi)

24) Szydzenie z innych mową, czynami i gestami lub poprzez nadawanie im przezwisk. Islam zabrania poniżania ludzi, naśmiewania się i szydzenia z nich. Allah mówi: O wy, którzy wierzycie! Niech jedni ludzie nie szydzą z drugich; być może, tamci są lepsi od nich. Ani też kobiety - z kobiet; być może, tamte są lepsze od nich. I nie zniesławiajcie siebie samych; i nie obrzucajcie się wyzwiskami. (49:11)

25) Wydawanie przez sędziego niesprawiedliwego wyroku. Sąd jest miejscem, w którym, wprowadza się w życie prawo Allaha. Sędzia ma rolę wykonawczą a nie ustawodawczą. Musi wydać wyrok zgodny z literą Boskiego prawa i na podstawie zeznań wiarygodnych świadków a jeśli tego nie uczyni i wyda niesprawiedliwy wyrok, to straci zaufanie, jakim go Allah obdarzył. Allah mówi: A ci, którzy nie sądzą według tego, co zesłał Bóg, są niewiernymi. (5:44)

Prorok powiedział: Są trzy rodzaje sędziów: jeden w raju a dwa pozostałe w piekle. Sędzia, który znał prawdę i wydał wyrok zgodnie nią, jest w raju. Człowiek, który wydał wyrok niesprawiedliwie wiedząc o tym, jest w piekle oraz sędzia, który nie miał wiedzy i wprowadził innych w błąd, jest również w piekle. (Abu Dałud)

26) Zaniedbanie ochrony swoich krewnych przed niemoralnymi kontaktami i ‘przymykanie oczu’ na ich nielegalne stosunki seksualne. Prorok powiedział: Trzej nie zaznają raju: niedobry i nieposłuszny rodzicom, ten, który nie reaguje na cudzołóstwo kobiet w swojej rodzinie (ad-dajjus) oraz kobiety upodabniające się do mężczyzn. (AnNasai)

27) Upodobnienie do płci przeciwnej. Ibn Abbas powiedział: Wysłannik Allaha przeklął mężczyzn, którzy upodabniają się wyglądem do kobiet i kobiety, które upodabniają się wyglądem do mężczyzn. (Buchari)

28) Przypominanie w nieładny sposób o przysługach, jakie komuś wyświadczyliśmy. Prorok powiedział: Nie przypominajcie innym o przysługach, jakie im sprawiliście, bo zaprawdę doprowadzi to do niewdzięczności innych wobec was i pozbawi was Boskiego wynagrodzenia. Potem wyrecytował słowa Allaha: O wy, którzy wierzycie! Nie czyńcie daremną waszej jałmużny przez wyrzuty i obrazę (2:264)

29) Żądanie zwrotu podarunku. Prorok powiedział: Ten, kto ofiaruje coś a następnie to zabiera jest jak pies, który zwymiotuje a potem to zje. (Buchari)

30) Szerzenie plotek czyli informowanie kogoś, o tym co ktoś inny o nim powiedział w celu popsucia relacji między ludźmi i szerzenia niemoralnych zachowań. Allah mówi: Nie słuchaj więc: żadnego skorego do przysięgi, nędznego; potwarcy, szerzącego kalumnie. (68:10-11)

Prorok powiedział: Żaden plotkarz nie wejdzie do raju. (Muslim)

Wszystkim wiadomo jakie są złe konsekwencje rozpowszechniania plotek. Przez nie rodzi się wrogość między ludźmi i prowadzą one do odwrócenia się od drugiego człowieka, a jest to rzecz, której Wysłannik zakazał. Prorok powiedział: Nie jest dozwolone, aby człowiek zerwał kontakt ze swoim bratem na dłużej niż trzy dni; kiedy się spotykają, odwracają się od siebie. Lepszy z nich jest ten, który pierwszy powita drugiego. (Buchari)

Szerzenie opowieści może przyczynić się do złego myślenia o drugim człowieku i szpiegowania go, by się dowiedzieć prawdy, co inny o nim powiedział. Mogą zostać popełnione również inne grzechy, których Allah zabronił: O wy, którzy wierzycie! Unikajcie wielce podejrzeń. Zaprawdę, niektóre podejrzenia są grzechem! (49:12)

31) Okazywanie arogancji słabszym fizycznie, np chorym, niepełnosprawnym czy starszym; i słabszym finansowo, np. ubogim, potrzebującym lub tym, nad którymi sprawuje się władzę. Zakaz traktowania słabszych z pogardą ma na celu zbudowanie społeczeństwa na zasadach miłosierdzia, miłości i braterstwa. Allah mówi: Czcijcie Boga i nie dodawajcie współtowarzyszy! Okazujcie dobroć rodzicom i bliskim krewnym, i sierotom, i biednym, sąsiadowi bliskiemu krewnemu i sąsiadowi, który jest wam obcy, i towarzyszowi będącemu u boku, i podróżnemu, i temu, którym zawładnęły wasze prawice. Zaprawdę, Bóg nie kocha tych, którzy są zuchwali i pełni pychy! (4:36)

32) Zamierzona chęć wyrządzenia krzywdy spadkobiercom, np. przez fałszywe twierdzenie spadkodawcy iż ma długi. Allah mówi: ..po potrąceniu legatu zapisanego przez zmarłego w testamencie lub długu - bez niczyjej krzywdy.. (4:12)

 Zakazy dotyczące jedzenia, picia i ubioru

1) Islam zakazuje alkoholu oraz doustnego spożywania lub przez wdech lub też przez wstrzykiwanie do ciała różnych używek, które mają działanie uzależniające. Allah mówi: O wy, którzy wierzycie! Wino, hazard, bałwany i strzały wróżbiarskie - to obrzydliwość wynikająca z dzieła szatana. Unikajcie więc tego! Być może, będziecie szczęśliwi! szatan chce tylko rzucić między was nieprzyjaźń i zawiść przez wino i hazard i odwrócić was od wspominania Boga i od modlitwy. Czyż wy nie zaprzestaniecie! (5:90-91)

W celu powstrzymania tych, którzy pragną zysku ze sprzedaży i rozprowadzania zakazanych rodzajów napojów i używek, Prorok powiedział: Allah przeklął alkohol, tego, który go nalewa, tego, który go pije, tego, który go produkuje, tego, dla którego był on produkowany, tego, który go niesie i dla którego jest niesiony, ten, który go sprzedaje, kupuje i tego, który z niego ma zysk. (Hakim)

W ten sposób islam zabezpiecza umysł i inne zmysły człowieka przed wszystkim, co może je zniszczyć i im zaszkodzić. Islam pragnie również ochronić ludzkość przed stoczeniem się do poziomu stworzeń pozbawionych świadomości. Jak wiadomo, ci, którzy spożywają alkohol lub zażywają narkotyki z czasem będą od nich uzależnieni. Osoba uzależniona będzie chciała zdobyć pieniądze wszelkimi sposobami nawet kradnąc lub zabijając, by zaspokoić swój głód alkoholowy lub narkotyczny. Musimy pamiętać o okrutnych zbrodniach, jakie ludzie wyrządzają przeciw honorowi i cnocie innych pod wpływem tych substancji. Z tego powodu, islam odnosi się do nich jak do ’matki’ wszystkich wielkich grzechów.

2) Islam zakazał spożywania padliny, wieprzowiny i innych rodzajów pokarmów, jakie zostały wspomniane w Koranie: Zakazane wam jest: padlina, krew i mięso świni; to, co zostało poświęcone na ofiarę w imię czegoś innego niż Boga; zwierzę zaduszone, zabite od uderzenia, zabite na skutek upadku, zabite na skutek pobodzenia i to, które pożerał dziki zwierz - chyba że zdołaliście je zabić według rytuału - i to, co zostało ofiarowane na kamieniach. I nie wolno wam się dzielić, wróżąc za pomocą strzał, bo to jest bezbożnością. (5:3)

Zakazane jest spożywanie mięsa zabitego zwierzęcia nad którym nie zostało specjalnie wymienione imię Boga lub wymienione było imię jakiegoś bóstwa. Allah mówi: Nie jedzcie tego, nad czym nie wymieniono imienia Boga ! Na pewno byłoby to bezbożnością! (6:121)

Islam zakazał mięsa zwierząt, które mają kły, jak lwy, tygrysy, wilki i inne podobne. Zakazał również mięsa ptaków, które mają szpony jak orły, sępy jastrzębie i inne podobne ptaki.

Islam zakazał wszelkiego rodzaju pożywienia lub napojów a także używek, które szkodzą zdrowiu, jak np. papierosy itp. Allah mówi: O wy, którzy wierzycie! Nie zjadajcie waszych dóbr między sobą nadaremnie, chyba że to jest handel, za wzajemną zgodą między wami. Nie zabijajcie się! Zaprawdę, Bóg jest dla was litościwy! (4:29)

3) Islam zakazał mężczyznom noszenia jedwabiu i złota a dozwolił tego kobietom. Prorok powiedział: Zaprawdę, Allah uczynił jedwab i złoto dozwolonymi dla kobiet, ale zakazał noszenia ich przez mężczyzn. (Ahmed)

 Nakazy islamu

Poniżej wymienione są przykłady islamskich nakazów:

1) Sprawiedliwość w mowie i czynach. Allah mówi: Zaprawdę, Bóg nakazuje: sprawiedliwość, dobroczynność i szczodrobliwość względem bliskich krewnych! On zabrania tego, co bezecne, naganne i występne. On was napomina - być może, wy się opamiętacie! (16:90)

Abu Bakr, pierwszy następca Proroka kiedy przyjął przywództwo wyraził się następującymi słowami: - Tych, których uważacie za silnych są słabi w moich oczach, dopóki nie zabiorę od nich prawa zagarnietego innym, a słabi są u mnie mocni, dopóki nie oddam im należnego prawa. Bądźcie mi posłuszni dopóki ja jestem posłuszny Allahowi w waszym względzie...

Należy być sprawiedliwym zarówno dla bliskich jak i obcych. Allah mówi: A kiedy mówicie, to bądźcie sprawiedliwi, nawet jeśliby to był krewny. I wypełniajcie przymierze Boga! Oto co On wam nakazał ! Być może, wy się zastanowicie! (6:152)

Sprawiedliwość powinna być praktykowana zawsze, czyli podczas radości i złości, w stosunku do muzułmanów i nie muzułmanów. Allah mówi: O wy, którzy wierzycie! Trzymajcie się prosto przed Bogiem, dając świadectwo sprawiedliwości. I niech nienawiść do jakiegokolwiek ludu nie skłania was do grzechu, abyście nie popełnili niesprawiedliwości. Bądźcie sprawiedliwi! To jest najbliższe bogobojności. Bójcie się Boga! Zaprawdę, Bóg jest w pełni świadomy tego, co czynicie! (5:8)

W przypadku, gdy nie jest przestrzegana sprawiedliwość Allah dozwala użycia siły dla zapewnienia ludziom prawego i sprawiedliwego życia. Allah mówi: Wysłaliśmy już Naszych posłańców z jasnymi dowodami i zesłaliśmy z nimi Księgę i wagę, aby ludzie stali przy sprawiedliwości. I zesłaliśmy żelazo, w którym jest moc straszna i korzyści dla ludzi, ażeby wiedział Bóg, kto pomaga Jemu i Jego posłańcom w tym, co skryte. Zaprawdę, Bóg jest mocny, potężny! (57:25)

W celu wyjaśnienia znaczenia powyższego wersetu wielki uczony islamu bnu Tajmijja powiedział: „Celem zsyłania Wysłanników i objawiania Ksiąg jest przestrzeganie przez ludzi zasady sprawiedliwości, poprzez wypełnianie praw Allaha i Jego stworzeń. Ktokolwiek zbacza z drogowskazu Księgi jest karcony ‘żelazem’.”

2) Altruizm; jest to wyraz prawdziwej miłości i szczerej woli, których pozytywne efekty są odczuwalne w społeczeństwie. Dzięki poświęceniu dla innych budowana jest siła indywidualnych relacji, miłość do drugiego człowieka oraz gotowość do niesienia pomocy i służenia innym. Allah mówi pochwalając tych, którzy przedkładają dobro innych nad swoim.: Oni dają im pierwszeństwo, nawet gdyby bieda była ich udziałem. A ten, kto się uchroni przed skąpstwem własnej duszy, będzie szczęśliwy. (59:9)

Przyjaźń i przebywanie z pobożnymi ludźmi; jest to nakaz islamu. Zakazane jest natomiast przebywanie w złym towarzystwie. Prorok dał wspaniały przykład konsekwencji dobrego i złego towarzystwa, mówiąc: Przykładem dobrego i złego towarzysza jest sprzedający perfumy i kowal. ﷻ‬ sprzedającego perfumy, jeżeli nie dostaniesz prezentu, to przynajmniej kupisz coś lub znajdziesz przyjemny zapach. Natomiast u kowala może być spalone twoje ubranie lub znajdziesz nieprzyjemny zapach. (Buchari)

3) Naprawianie popsutych relacji międzyludzkich i doprowadzanie do zgody. Allah mówi: Nie ma żadnego dobra w ich licznych tajnych rozmowach, z wyjątkiem głosu tego, kto nakazuje jałmużnę albo - słuszne postępowanie, albo - zgodę między ludźmi. A kto tak czyni, bardzo pragnąc przypodobać się Bogu - to My mu damy nagrodę ogromną. (4:114)

Kto przyczyni się do zgody skłóconych ludzi ma za to ogromną nagrodę, podobną do wynagrodzenia za modlitwę, post i inne obowiązkowe akty czci. Prorok powiedział: Czy mam wam powiedzieć o poziomie jeszcze wyższym niż post, modlitwa i jałmużna? To pogodzenie ludzi, bo zaprawdę podziały psują religię. (Tirmidi)

Przez wzgląd na to jak bardzo wielką rzeczą jest godzenie zwaśnionych ludzi islam dozwolił kłamstwa w celu zjednoczenia ludzi i zapobiegniecia podziałom. Prorok powiedział: Nie uznaje się za kłamcę tego, kto nie mówiąc prawdy tylko ma na celu pogodzić ludzi oraz człowieka na wojnie i męża czy żony, którzy chcą zadowolenia współmałżonka. (Abu Dałud)

Prorok powiedział też: Nie jest kłamcą ten, kto próbuje pogodzić ludzi mówiąc o nich dobre rzeczy. (Buchari)

4) Zachęcanie do dobra a zakazywanie zła wszelkimi obrymi i dostępnymi środkami, w miarę swoich możliwości to nakaz islamu. To jest podstawa bezpieczeństwa w społeczeństwie gdyż w ten sposób zapobiega się szerzeniu niesprawiedliwości, niemoralnym zachowaniom oraz bezprawiu. Prorok powiedział: Ktokolwiek z was widzi coś złego, niech to zmieni ręką, jeśli nie może ręką, niech to zmieni językiem, jeśli nie może językiem, to niech zmieni to sercem choć jest to jest najniższy stopień wiary. (Muslim)

Dzięki temu nakazowi uświadamia się tych, którzy nie posiadają dostatecznej wiedzy na temat islamu, napomina się tych, którzy bładzą, naprowadza moralnie zepsutych, wspiera się tych, którzy są prawi a prawo Allaha jest przestrzegane. Allah mówi: Wspomagajcie się wzajemnie w pobożności i bogobojności! Ale nie wspomagajcie się wzajemnie w grzechu i wrogości! I bójcie się Boga! Zaprawdę, Bóg jest straszny w karaniu! (5:2)

Prorok w jednym z hadisów wyjaśnił jakie są konsekwencje nie wypełniania nakazów dotyczących zachęcania do dobra i zakazywania zła. Powiedział: Przykład ludzi zakazujących zło i ludzi popełniających go jest podobny do dwóch grup ludzi płynących statkiem. Jedna z nich zamieszkała na pokładzie, a druga pod pokładem. Ci z grupy ludzi znajdującej się pod pokładem za każdym razem, gdy przynosili wodę musieli przechodzić pomiędzy ludźmi znajdującymi się na pokładzie. Aby uniknąć takiej sytuacji chcieli zrobić otwór na dnie statku, aby mieć bezpośredni dostęp do wody. Gdyby pozwolili im na to ludzie znajdujący się na pokładzie, to wszyscy utonęliby, a gdyby im zakazali to wszyscy byliby uratowani. (Buchari)

Również Allah mówi o karze jaka czeka ludzi, którzy ignorują nakazywanie dobra i i zakazywanie zła. Mówi: Ci spośród synów Izraela, którzy nie uwierzyli, zostali przeklęci ustami Dawida i Jezusa, syna Marii. Tak było, ponieważ oni się zbuntowali i popełniali przestępstwa. Oni nie zaprzestali popełniać czynów nagannych. Jakże złe jest to, co czynili! (5:78-79)

Islam ustanowił pewne wytyczne i zasady, których należy się trzymać, gdy zachęcamy innych do dobra i zakazujemy im czegoś złego. To niektóre z zasad:

· Posiadanie wiedzy z zakresu nakazów i zakazów islamu, tak by nie przyczynić się do zniechęcenia danej osoby do zasad religii. Sufijan bnu Abdullah at-Takafi powiedział: Zwróciłem się do Wysłannika Allaha o poradę: O Proroku, o co powinienem szczególnie dbać w religii? On odrzekł: Mów: Moim Panem jest Allah i bądź prostolinijny. Zapytałem: O Proroku, przed czym mnie przestrzegasz najbardziej? Na to Prorok dotknął swego języka i powiedział:- Tego. (Ibn Madża)

· Zakazywanie zła nie powinno prowadzić do większego zła.

· Unikanie samemu zła, którego się zabrania innym i nie zaniedbywanie dobra, do którego się zachęca. Allah mówi: O wy, którzy wierzycie! Dlaczego mówicie to, czego nie czynicie? Bardzo nienawistne jest Bogu, iż mówicie to, czego nie czynicie. (61:2-3)

· Zakazywanie zła i wzywanie do czynienia dobra w sposób delikatny i uprzejmy. Prorok powiedział: Jeśli jakaś sprawa wykonana jest z łagodnością to staje się piękniejsza, a jeśli pozbawiona jest tej łagodności to staje się szpetna. (Muslim)

· Gotowość do cierpliwości na drodze nawoływania do dobra i zabraniania czynienia zła. W Koranie czytamy o tym jak Lukman radził swemu synowi: O synu mój! Odprawiaj modlitwę, nakazuj to, co jest odpowiednie, i zakazuj tego, co jest godne nagany! Znoś cierpliwie, co cię dosięgnie - to należy da dobrych postanowień. (31:17)

5) Posiadanie moralnych cech. Prorok powiedział:

Najpełniejszą wiarę spośród wiernych mają najbardziej moralni i najserdeczniejsi dla swych żon. (Tirmidi)

Wysłannik opisał nagrodę od Allaha dla człowieka wyróżniającego się dobrą moralnością. Powiedział: Najbardziej umiłowanym i najbliższym mnie w Dniu Sądu jest ten, kto posiada najlepszy charakter. (Tirmidi)

6) Uprzejmość i życzliwość. Prorok powiedział: Zaprawdę Allah jest życzliwy i kocha życzliwych o szlachetnych manierach a nie lubi złych manier. (Sahih Dżami)

7) Posiadanie wiarygodnej i dostatecznej wiedzy, która jest wymagana do wydania o kimś jakiejkolwiek opinii. Allah mówi: O wy, którzy wierzycie! Jeśli przyjdzie do was jakiś zły człowiek z wieścią, to starajcie się rozeznać, żebyście nie urazili ludzi nieświadomie i abyście potem nie żałowali tego, co uczyniliście. (49:6)

8) Służenie innym dobrą radą. Prorok powiedział: Religia jest dobrą radą. Pytaliśmy: Dla kogo Wysłanniku Allaha? Prorok odpowiedział: Dla Allaha, Jego Księgi, Jego Wysłannika i przywódców muzułmańskich oraz dla reszty ludności muzułmańskiej. (Muslim)

Dobra rada dla Allaha znaczy w Niego wierzyć, Jemu jedynie oddawać cześć, nie przypisywać Mu żadnych współtowarzyszy i wierzyć w Jego idealne atrybuty i imiona. Powinniśmy wierzyć, że to On zarządza wszelkimi sprawami we wszechświecie. Cokolwiek On zdecyduje, nadejdzie a czego nie zdecyduje, nigdy nie nastąpi. Musimy postępować według wszystkich Jego nakazów i unikać zakazanego.

Rada dla Jego Księgi oznacza wiarę, że jest ona Słowem pochodzącym od Allaha, objawiona jako ostatnia Księga i obowiązek przestrzegania nakazów i zakazów w Niej zapisanych oraz uczynienie z niej życiowego drogowskazu.

Rada dla Wysłannika oznacza posłuszeństwo poprzez wypełnianie jego nakazów i unikanie tego, czego nam zakazał, wiarę we wszystko, o czym nas poinformował, kochanie i szanowanie go oraz przestrzeganie jego Tradycji i rozpowszechnianie jej wśród ludzi.

Rada dla przywódców muzułmańskich znaczy okazywanie im posłuszeństwa pod warunkiem, że nie nakłaniają do grzechu , udzielanie im dobrych wskazówek, wspieranie ich w tym co dobre, powstrzymywanie się od buntu wobec nich, zwracanie im uwagi delikatnym sposobem przypominając jednocześnie o zachowaniu praw ludzi.

Rada dla ludzii znaczy prowadzenie ich drogą dobra i korzyści, zarówno w kwestiach religii jak i życia doczesnego, pomaganie im w wypełnianiu ich potrzeb, ochrona ich przed niesprawiedliwością i nie wyrządzanie im krzywdy, życzenie im tego, czego pragniemy dla siebie i nienawidzenie dla nich tego, czego nienawidzimy dla siebie, traktownie ich w taki sam sposób, w jaki sami chcielibyśmy, aby nas traktowano.

9) Okazywanie ludziom hojności; co ich zbliża rodząc w ich sercach miłość. Prorok powiedział: Nic nie jest cięższe na wadze od dobrych manier. (Abu Dałud)

Allah wskazał granice okazywania hojności w poniższym wersecie: Nie kładź ręki zaciśniętej na twoją szyję, i nie otwieraj jej też zbyt szeroko, bo zostaniesz zganiony, biedny. (17:29)

10) Zatajenie wad innych, wspieranie ludzi w trudnościach oraz ułatwienie im życia są nakazami islamu. Prorok powiedział: Ktokolwiek ulży w ziemskiej trosce jednemu z wiernych, temu Allah ujmie z trosk Dnia Sądu Ostatecznego. Ktokolwiek złagodzi los osoby potrzebującej, temu Allah złagodzi los w tym i przyszłym świecie. A ktokolwiek ukryje wady muzułmanina – temu Allah ukryje wady w życiu doczesnym i ostatecznym. Allah będzie wspomagał swego sługę, póki on będzie wspomagał swego brata. (Muslim)

11) Nakaz cierpliwości zarówno w nakazywaniu czynienia dobra jak i w powstrzymywaniu się od zakazanego. Allah mówi: Czekaj więc cierpliwie na rozstrzygnięcie twego Pana! Ty przecież jesteś na Naszych oczach. Wysławiaj chwałę twego Pana, kiedy wstajesz! (52:48)

Islam nakazał również cierpliwość w trudnych chwilach doświadczeń życiowych jak ubóstwo, głód, choroba i lęk. Allah mówi: My doświadczymy was nieco strachem, głodem i utratą dóbr, życia i owoców. Głoś radosną wieść cierpliwym! Tym, którzy - kiedy dosięgnie ich nieszczęście - mówią: "Zaprawdę, do Boga, i zaprawdę, do Niego powrócimy!" Oto ci, nad którymi jest błogosławieństwo ich Pana i miłosierdzie! Tacy są prowadzeni drogą prostą! (2:155-157)

12) Tłumienie złości i przebaczanie innym szczególnie w przypadku gdy mamy możliwość rewanżu. Ten nakaz powoduje, że wzmacniają się więzi między członkami społeczeństwa, gdyż eliminuje się te sprawy które wzbudzają w sercach nienawiść i wrogość a co za tym idzie zrywanie więzi międzyludzkich. Allah chwali tych, którzy starają się powstrzymywać swoją złosć i chętnie przebaczają innym i obiecuje im ogromną nagrodę. Allah mówi: Na wyścigi spieszcie ku przebaczeniu od waszego Pana i ku Ogrodowi - którego rozległość jest jak niebiosa i ziemia przygotowanemu dla ludzi bogobojnych; dla tych, którzy rozdają, i w radości, i w utrapieniu; dla tych, którzy powstrzymują gniew i przebaczają ludziom; - a Bóg kocha ludzi czyniących dobro. (3:133-134)

Islam nakazuje odpłacanie dobrem za wyrządzone zło, bo jest to jedyny sposób na ‘połączenie’ serc i usunięcie z nich nienawiści oraz chęci zemsty. Allah mówi: Dobry czyn i zły czyn nie są równe. Odsuwaj więc gorszy czyn tym, co jest lepsze. Wtedy ten, który jest tobie wrogiem, będzie jak bliski przyjaciel. (41:43)

 Zarys wybranych zasad etykiet islamu

Islam ustanowił zbiór zasad etycznych i zachęca muzułmanów do praktykowania ich po to, by stworzyć idealną osobowość muzułmańską. Oto niektóre z tych etykiet:

Etykieta jedzenia

1) Spożywanie jedzenia powinno być poprzedzone wspomnieniem Allaha mówiąc: Bismillah ( W imię Allaha) i zakończone słowami: Alhamdulilah (Chwała i podziękowania Allahowi). Powinniśmy zaczynać jeść prawą ręką to, co jest najbliżej na talerzu i nie używać do jedzenia lewej dłoni gdyż służy ona do oczyszczania intymnych części ciała po załatwieniu potrzeb. Omar bnu Abi Salama powiedział: - Kiedy byłem małym chłopcem, jadłem w pokoju Wysłannika Allaha a moje ręce chwytały jedzenie ze wszystkich stron talerza. Wysłannik Allaha powiedział: O młody chłopcze, wspomnij imię Allaha, jedz prawą ręką i bierz jedzenie, które jest najbliżej ciebie. (Buchari)

2) Nie narzekać na jedzenie i nie krytykować go nawet jeśli jest niesmaczne. Abu Hurejra powiedział: Wysłannik Allaha nigdy nie narzekał na jedzenie. Jeśli coś lubił, to jadł a jeśli nie lubił, to zostawiał. (Buchari)

3) Unikać przesady w jedzeniu i piciu, bo Allah mówi: O synowie Adama! Bierzcie wasze ozdoby na każde miejsce modlitwy! Jedzcie i pijcie, ale nie trwońcie! Zaprawdę, Bóg nie kocha rozrzutników! (7:31)

Prorok powiedział: Człowiek nie napełnia zbiornika gorszego od swojego żołądka.. Wystarczy dla człowieka niewielki posiłek, aby nabrał sił; jeśli jednak będzie miał nieodpartą ochotę na więcej jedzenia niech pamięta: jedna trzecia żołądka dla jedzenia, jedna trzecia dla picia i jedna trzecia dla oddechu. (Ibn Hibban)

4) Nie dmuchać na jedzenie i nie wydychać powietrza przy piciu. Ibn Abbas powiedział: Prorok zakazał dmuchania i wydychania do naczyń (Abu Dałud)

5) Nie można zanieczyszczać jedzenia i picia innych.

6) Jeść wspólnie z innymi a nie osobno. Pewien mężczyzna rzekł do Proroka: Zaprawdę, jemy, ale nasz głód nie jest zaspokojony. Prorok spytał: Jak sądzicie, powinniście jeść wspólnie, czy osobno? On na to: Osobno. Prorok rzekł: Siadajcie więc do posiłku wspólnie, wspomnijcie imię Allaha a wtedy wasz pokarm bedzie pobłogosławiony. (Ibn Hibban)

7) Prośba o zaproszenie dla niezaproszonych gości. Pewien mężczyzna, mieszkaniec Medyny o imieniu Abu Szuajb zaprosił pieć osób, między innymi Proroka. Inna osoba dołączyła do nich. Prorok wtedy zwrócił się do gospodarza: Ten człowiek przyszedł z nami: jeśli zaprosisz go, to wejdzie, jeśli nie, to odejdzie. Gospodarz powiedział: Zapraszam go. (Buchari)

Etykieta potrzeb fizjologicznych

Przed wejściem do toalety powinniśmy wypowiedzieć suplikację. Anas powiedział, że Prorok przed załatwieniem potrzeby mówił :

Bismillah Alahumma inni audu bika min hubti łal habait

Co oznacza: W imię Allaha. O Allahu, szukam u Ciebie schronienia od dżinów płci męskiej i żeńskiej.(Buchari)

Aisza powiedziała: Kiedy Wysłannik Allaha wychodził z miejsca, gdzie załatwiał potrzebę mówił: Gufranek

Co znaczy: O Allahu, szukam u ciebie przebaczenia. (Buchari)

W miejscu, gdzie załatwiamy potrzebę nie możemy być skierowani ku Kaabie. Abu Hurejra przekazał, że Prorok powiedział: Zaprawdę jestem dla was jak ojciec dla syna. Kiedy załatwiacie swoje potrzeby nie zwracajcie się twarzami w stronę do Kaaby… (Ibn Chuzejma)

Chcąc załatwić potrzebę powinniśmy szukać ustronnego miejsca. Dżabir powiedział: Kiedy Prorok musiał iść za potrzebą, szukał miejsca z dala od wzroku ludzi. (Abu Dałud)

Nie powinniśmy używać prawej ręki do oczyszczania się. Prorok powiedział: Jeśli jeden z was pije z naczynia niech nie oddycha mając naczynie w ustach, a jeśli przebywa w miejscu ustronnym niech nie dotyka części intymnych prawą ręką zaś jeśli oczyszcza je niech nie robi tego prawą ręką. (Ibn Chuzejma)

 Etykieta proszenia o pozwolenie na wejście

1) Osoba obca musi czekać na zewnątrz domu i prosić jego gospodarza o pozwolenie na wejście. Allah mówi: O wy, którzy wierzycie! Nie wchodźcie do domów, które nie są waszymi domami, zanim nie poprosicie o pozwolenie i zanim nie pozdrowicie ich mieszkańców: "Pokój wam!" To jest dla was lepsze. Być może, wy sobie przypomnicie! (24:27)

2) Osoba będąca wewnątrz domu musi prosić o zezwolenie na wejście do pokoju. Allah mówi: A kiedy wasze dzieci osiągną dojrzałość, to niech proszą o pozwolenie, tak jak prosili o pozwolenie ci, którzy są od nich starsi. W ten sposób Bóg wyjaśnia wam Swoje znaki! Bóg jest Wszechwiedzący, Mądry! (24:59)

Ma to na celu ochronę domu i jego prywatności, jak wyjaśnia nam to postępowanie Proroka: - Pewien człowiek zaglądał do domu Proroka przez dziurkę w drzwiach, a Prorok o tym nie wiedział. Dowiedziawszy się o postepowaniu tego człowieka zwrócił się do niego w ten sposób: Gdybym wiedział, że podglądasz mnie, to włożyłbym do dziurki grzebień i ukułbym cię nim w oko. Zaprawdę, proszenie o pozwolenie zostało ustanowione, by nie podglądać. (Buchari)

Nie powinniśmy nalegać o pozwolenie na wejście do czyjegoś domu, tak jak to powiedział Prorok: Proś o pozwolenie na wejście trzy razy. Jeśli jest ci dane, wejdź a jeśli nie, odejdź (Muslim)

Osoba, która prosi o pozwolenie, by wejść do obcego domu musi się przedstawić. Dżabir powiedział:- Przyszedłem do Proroka w sprawie spłacenia długu mojego ojca. Zapukałem do drzwi a Prorok zapytał: Kto tam? Odrzekłem: To ja. On na to: To ja, to ja? Tak, jakby nie spodobało mu się, co powiedziałem. (Buchari)

Etykieta powitania

Islam zachęca członków społeczeństwa do witania się nawzajem przekazując sobie słowo „pokoju”, ponieważ to sprawia że rodzi się w ich sercach miłość i przyjaźń. Prorok powiedział: Nigdy nie wejdziecie do raju dopóki nie uwierzycie, a nigdy nie uwierzycie w pełni dopóki nie będziecie się miłować nawzajem. Czy mam wam powiedzieć o czymś, co jeśli robicie, to będziecie się miłować? A więc rozpowszechniajcie między sobą pokój (powitanie – Assalam). (Abu Dałud)

W islamie jest obowiązkiem, aby odpowiedzieć na czyjeś powitanie. Allah mówi: Kiedy kierują do was pozdrowienie, to wy jeszcze piękniej pozdrówcie albo oddajcie to pozdrowienie. Zaprawdę, Bóg podlicza każdą rzecz! (4:86)

Islam określił, kto jako pierwszy ma powitać drugiego. Prorok przekazał: Jadący ma powitać idącego, idący ma powitać siedzącego, mniejsza grupa ma powitać większą (Buchari)

 Etykieta spotkań

Kiedy wchodzimy do miejsca spotkania powinniśmy wszystkich tam zebranych powitać, a kiedy wychodzimy powinniśmy zebranych pożegnać. Prorok powiedział: Jeśli ktoś z was dołącza do spotkania, niech przywita się z innymi. Jeśli chce usiąść to niech usiądzie. Kiedy wstaje do wyjścia to niech pożegna się, bo zaprawdę przywitanie nie jest ważniejsze od pożegnania. (Ibn Hibban)

Zebrani na spotkaniu powinni zrobić miejsce dla innych. Allah mówi: O wy, którzy wierzycie! Kiedy wam mówią: "Zróbcie miejsce na zebraniach! ",to zróbcie miejsce, a Bóg dla was zrobi miejsce. A kiedy wam mówią: "Wstawajcie!", to podnoście się! Wywyższy Bóg - na różne stopnie - tych spośród was, którzy wierzą i którzy otrzymali wiedzę. Bóg jest w pełni świadomy tego, co czynicie! (58:11)

Nikt nie powinien prosić osoby siedzącej, by ustąpiła mu miejsca. Prorok powiedział: Człowiek nie powinien wymagać od osoby siedzącej by wstała ze swego miejsca,po to by on mógł na tym miejscu usiaść, lecz wszyscy powinni się przesunąć, by zrobić dla niego miejsce. (Muslim)

Jeśli ktoś opuści miejsce na którym siedział, to gdy powróci ma większe prawo od innych usiąść na nim. Prorok powiedział: Jeśli ktoś wstanie ze swego miejsca a potem do niego powróci, to ma do niego większe prawo. (Muslim)

Nie powinno się rozdzielać dwóch osób siedzących razem, chyba, że same na to pozwolą. Prorok powiedział: Nie jest dozwolonym, by rozdzielać dwie osoby (siadając między nimi), chyba ze dadzą na to zezwolenie. (Abu Dałud)

Nikt nie powinien rozmawiać z inną osobą na boku w towarzystwie trzeciej osoby. Prorok powiedział: Jeśli są trzy osoby to dwie nie powinny rozmawiać na boku bez trzeciej (by nie było jej smutno) aż dołaczą do innych. (Buchari)

Nikt nie powinien siedzieć w środku spotkania czy grupy ludzi. Hudejfa przekazał, że Prorok powiedział: Ten, kto siedzi w środku spotkania jest przeklęty. (Abu Dałud)

Osoby spotykające się nie powinny zajmować się błahymi sprawami i pustą gadaniną bez wspominania Allaha lecz powinny poświęcać czas spotkania na ważne dyskusje dotyczące spraw życiowych i religijnych. Wysłannik Allaha powiedział: Ludzie, którzy uczestniczyli w spotkaniu i nie wspominali imienia Allaha są jak ci, którzy siedzieli obok padliny osła a samo spotkanie przyniesie im jedynie smutek. (Abu Dałud)

Nie powinniśmy też czynić na spotkaniu czegokolwiek, co pozostałym mogłoby się nie podobać.

 Etykieta zebrania

Islam przywiązuje wagę do ogólnego samopoczucia zbierających się osób, by były zadowolne. Z tego względu islam nakazuje nam dbać o swoją czystość, nie przychodzić do ludzi z nieprzyjemnym zapachem, który dokucza innym; powinniśmy być schludnie ubrani tak, by inni czuli się dobrze w naszym towarzystwie. Islam nakazuje również, by całą swoją uwagę skupić na przemawiającym do nas, nie przerywać mu i usiać tam, gdzie jest miejsce bez przechodzenia między siedzącymi lub przeszkadzania im. Prorok powiedział o zebraniu na piątkowej modlitwie: Kto wykąpał się, użył perfum, założył najlepsze ubranie i przyszedł do modlitwy piątkowej nie przeszkadzając modlącym się, następnie pomodlił się tyle ile był w stanie i wysłuchał całego kazania i modlił się za imamem, to otrzyma od Allaha wybaczenie grzechów z całego tygodnia i jeszcze trzy dni (Ibn Chuzejma).

Jeśli ktoś z zebranych kichnie powinien powiedzieć: Alhamdulilah (Chwała Allahowi), a ten, kto usłyszy to powinien skierować do niego słowa: Jarhamukallah. (Niech Allah zlituje się nad tobą) Na co ten, który kichnął powinien odrzec: Jahdikumullahu ła juslehu balakum ( Niech Allah prowadzi i ulepszy twoje serce, życie i sprawy).

Prorok powiedział: Kiedy, ktoś z was kichnie niech powie: Alhamdulilah, a jego towarzysz niech powie: Jarhamukullah, a potem ten, który kichnął niech odpowie: Jahdikumullahu ła juslieh baalakum. (Buchari)

Na inne maniery dotyczące kichania, wskazuje hadis Proroka przekazany przez Abu Hurejrę: Kiedy ktoś z was kicha, niech zakryje dłonią usta i stłumi głos. (Hakim)

Jeśli ktoś chce ziewać powinien starać się to powstrzymać w miarę swoich możliwośc,i bo jest to oznaka ospałości i lenistwa. Prorok powiedział: Zaprawdę, Allah lubi kichającego i nienawidzi ziewania. Jeśli jeden z was kicha i dziękuje Allahowi to wówczas obowiązkiem każdego słyszącego go muzułmanina jest powiedzieć mu: Niech Allah zlituje się nad tobą. Natomiast ziewanie jest od szatana i jeśli ktoś z was ziewa niech wstrzymuje się w miarę możliwości, bo z ziewającego śmieje się szatan. (Buchari).

Nikt nie powinien publicznie wydawać odgłosu wynikającego z przejedzenia się. Ibn Omar powiedział, że pewien mężczyzna tak zrobił w obecności Proroka, a on na to rzekł: Przestań tak robić! Ci, którzy są najbardziej nasyceni w doczesności, w Dniu Zmartwychwstania będą najbardziej głodni. (Tirmidi)

Etykieta rozmowy

Zawsze powinniśmy pilnie słuchać mówiącego, nie przerywać mu, dopóki nie skończy mówić. Wysłannik Allaha zanim rozpoczął swoją Pożegnalną Przemowę zwrócił się do jednego ze swoich towarzyszy: Proś ludzi, by uważnie słuchali (Buchari).

Przemawiający powinien mówić wyraźnie i jasno wyjaśnić cel swojej mowy, by słuchający zrozumiał go. Aisza, żona Proroka powiedziała: - Słowa Proroka były konkretne i wyraźne tak, że wszyscy go rozumieli (Abu Dałud).

Mówiący jak i słuchający powinni mieć pogodny wyraz twarzy i być wesołymi w rozmowie. Prorok powiedział: - Nie lekceważcie żadnego dobrego uczynku, nawet spotkania z bratem mając pogodną twarz. (Muslim).

Rozmawiający powinni również wypowiadać dobre słowa, o czym powiedział Prorok: Człowiek za każdy organ swojego ciała powinien dać jałmużnę (Sadakah) każdego dnia: być sprawiedliwym między dwojgiem skłóconych ludzi to Sadakah, pomagać mężczyźnie wsiąść na zwierzę lub pomagać mu w niesieniu jego bagaży to Sadakah. Dobre słowo - to Sadakah i każdy krok do modlitwy to Sadakah i usuwanie przeszkód z drogi - to Sadakah. (Buchari)

 Etykieta żartowania

Życie w islamie nie jest, jak sobie niektórzy wyobrażają, pozbawione rozrywki i żartów. Towarzysz Proroka, Handala al-Usejdi powiedział:- Spotkał mnie Abu Bakr i zapytał:- Jak się masz Handala? Odrzekłem: Czuję, że stałem się hipokrytą! On rzekł:- O czym ty mówisz? Odpowiedziałem: Kiedy jesteśmy z Wysłannikiem Allaha i przypomina nam o piekle i raju to czujemy się jakbyśmy te miejsca widzieli przed sobą, ale kiedy rozstajemy się z Wysłannikiem Allaha i wracamy do naszych żon, dzieci i majątku to wiele zapominamy. Abu Bakr powiedział:- Na Allaha, zaprawdę to samo się dzieje ze mną. Tak więc Abu Bakr i ja poszliśmy spotkać się z Wysłannikiem Allaha. Powiedziałem: - Czuję się jak hipokryta o Wysłanniku Allaha! Wysłannik na to:- Jak to? Odparłem: O Wysłanniku Allaha, kiedy przebywamy z tobą i przypominasz nam o piekle i raju to jakbyśmy widzieli go przed oczyma, a kiedy wracamy do naszych żon, dzieci i majątku zapominamy o pewnych twoich napomnieniach. Na to Wysłannik Allaha powiedział: Na Tego, w którego rękach jest moja dusza jeśli pozostaniecie cały czas w tym stanie jaki osiągacie bedąc ze mną, aniołowie zejdą, by waszych pozdrowić, ale o pamietaj Handala, jest czas na to i na tamto (powtórzył to trzy razy). (Muslim)

Prorok wyjaśnił, że dozwolona rozrywka i relaks jest czymś wskazanym, żeby człowiek odzyskał żywotność i energię. Prorok nauczył swych towarzyszy manier żartowania, kiedy go zapytali: -O Wysłanniku Allaha, czy ty z nami żartujesz? On odrzekł: Tak, ale nie mówię niczego innego poza prawdą. (Tirmidi)

Można żartować poprzez zachowanie jak i mowę. Anas bin Malik przekazał, że pewien Beduin o imieniu Zahir przynosił Prorokowi prezenty z pustyni, a Prorok dawał mu zaopatrzenie i mówił: - Zaprawdę, Zahir jest naszą ‘pustynią’ a my jesteśmy jego ‘ miastem’. Pewnego dnia niespodziewanie od tyłu przyszedł do niego Prorok, kiedy ten sprzedawał swój towar i chwycił go. Zahir wykrzyknął:- Puść mnie! Po czym spojrzał za siebie i ujrzał Proroka, wiec pchnął swymi plecami pierś Proroka. Prorok zawołał: Kto zakupi tego niewolnika? Zahir powiedział: O Wysłanniku Allaha! Jestem bezwartościowy! Prorok na to: Ależ w oczach Allaha jesteś wartościowym człowiekiem. (Ibn Hibban).

Nikt nie powinien żartować, tak by sprawić przykrość komuś i krzywdzić innych. Prorok powiedział: - Nie jest dozwolone dla muzułmanina, by straszyć innego. (Ahmed).

Powiedział również: - Nie pozwól nikomu brać rzeczy innego brata (by go zezłościć) na poważnie lub w żartach (Abu Dałud).

Nikt nie powinien oszukiwać podczas żartów. Prorok powiedział:- Biada temu, kto kłamie pragnąc rozśmieszyć drugiego. Biada mu! Biada mu! ( Abu Dałud).

Etykieta odwiedzin chorego

Islam bardzo zachęca do odwiedzin chorego i określił je jako prawo muzułmanina. Prorok powiedział: Jest pięć najważniejszych praw: odpowiedzenie na pozdrowienie, odwiedziny chorego, uczestniczenie w kondukcie pogrzebowym, przyjęcie zaproszenia i wypowiedzenie: Jarhamukullah temu, kto kichnie (Buchari).

O nagrodzie jaka czeka tego, kto odwiedzi chorego brata lub siostrę powiedział Prorok: Ktokolwiek odwiedzi chorego, otrzyma nagrodę, która będzie procentowała aż do momentu gdy skończy odwiedziny. (Muslim).

Chorym powinniśmy okazywać miłość i współczucie. Aisza bint Saad powiedziała, że jej ojciec rzekł:- Kiedy byłem chory będąc w Mekce, Prorok przyszedł mnie odwiedzić. Położył dłoń na moim czole i przetarł po klatce oraz brzuchu a potem wypowiedział suplikacje: O Allahu, uzdrów Saad’a... (Abu Dałud).

Powinniśmy prosić Allaha o poprawę zdrowia chorego. Prorok powiedział: Ktokolwiek odwiedza chorego, którego czas nie został zapisany niech powie siedem razy: As-alu-llaahaadzim rabbul arszil adziim an jaszfik (błagam Allaha, Potężnego Pana wyniosłego tronu, by cię uzdrowił). I Allah go uzdrowi.(Abu Dałud)

 Etykieta składania kondolencji

Islam nakazał pocieszać rodzinę zmarłej osoby, starać się ulżyć jej w bólu i rozpaczy składając jej szczere kondolencje. Wysłannik Allaha powiedział: Kiedy wierzący pociesza brata w czasie rozpaczy, Allah odzieje go ozdobami honoru w Dniu Sądu. (Ibn Madża)

Powinniśmy złożyć suplikację za rodzinę zmarłej osoby, zachęcać ich do cierpliwości i przypominać o nagrodzie, jaką Allah przygotował dla cierpliwie znoszących ból i cierpienie. Osama bin Zejd powiedział: - kiedy byliśmy z Prorokiem, od jego córki przyszłą wiadomość, że jej dziecko umiera. Prorok powiedział do posłańca: Wracaj do niej i powiedz, że co Allah odbiera i co daje, wszystko jest od Niego i na określony czas. Przekaż jej, że powinna być cierpliwa i oczekiwać nagrody u Allaha. Ów człowiek przyszedł do Proroka i powiedział: - Prosiła, abyś do niej przyszedł. Prorok wstał wraz z Saad’em bin Ubada i Muad’em bin Dżabalem. Poszedłem razem z nimi a kiedy dotarliśmy, Prorok uniósł młodego chłopca a dusza opuszczała jego ciało jak oddźwięk wody wlewanej do pustego naczynia z tykwy. Oczy Proroka były wilgotne i Saad powiedział:- Co to, O Wysłanniku Allaha? On odrzekł:- To miłosierdzie, jakie Allah wlał w serca swych sług. Zaprawdę jedynymi ze sług, którym Allah okazuje to miłosierdzie są ci, którzy sami je okazują. (Muslim).

Powinniśmy czynić suplikacje, by Allah okazał miłosierdzie zmarłemu. Imam Szafi pochwalał, gdy ktoś mówił rodzinie zmarłego: Niech Allah da ci nagrodę ogromną, obdarzy cierpliwością, i przebaczy zmarłemu.

Dobrze jest, jeśli przygotowane zostanie jedzenie dla rodziny zmarłego. Wysłannik Allaha powiedział: Przygotuj pożywienie dla rodziny Dża’fara, bo zaprawdę nadeszła sprawa, którą są zajęci. (Abu Dałud)

Etykieta spania

Przed spaniem, powinniśmy wymienić imię Allaha i kłaść się na prawym boku, upewniając się, że nie ma niczego wokół, co może nam przeszkodzić we śnie. Prorok powiedział:- Kiedy jeden z was udaje się do łoża, niech brzegiem swej szaty strzepnie posłanie i wspomni imię Allaha, bo zaprawdę nie wie, co było na tym miejscu. Jeśli chce się położyć, niech położy się na prawym boku i powie: - Subhanaka Rabbi bika ładaatu dżenbii ła bika arfauhu. In amsakta nafsi, faagfir laha. Ła in arsaltaha, fahfidha bi ma hafidta bihi ibadaka as-salihin. (O Chwała Tobie, Allahu. Mój Panie, idę spać i budzę się wypowiadając Twoje Imię więc jeśli zabierzesz moją duszę, to okaż jej miłosierdzie, a jeśli ją zwrócisz, to chroń ją tak, jak to czynisz z pobożnymi sługami). (Ibn Hibban)

Po przebudzeniu się powinniśmy wypowiedzieć suplikację, jaką wypowiadał Wysłannik Allaha. Hudejfa przekazał:- Kiedy Prorok szedł spać, kładł jego prawą dłoń pod głowę i mówił: -Bismika amutu ła ahija ( W Twoim imieniu umieram i żyję). A kiedy wstawał ze snu mówił:- Alhamdulilahi alladi ahjana beada maa amaatana ła ilejhi nuszur (Chwała i podziękowania należą się Temu, który ożywił nas po odebraniu życia i do Niego powrócimy).(Buchari)

Powinniśmy chodzić wcześnie spać, chyba że będziemy zmuszeni położyć się póżniej. Prorok nie lubił spać przed modlitwą Isza i rozmawiać po niej. (Buchari)

Nie jest mile widziane spanie na brzuchu. Abu Hurejra powiedział, że Wysłannik Allaha minął raz człowieka, który spał na brzuchu i szturchnął go powiedziawszy: Zaprawdę Allah nie lubi takiego sposobu spania. (Ibn Hibban)

Powinniśmy być ostrożni i uważać na to, co jest niebezpieczne i może nas skrzywdzić. Prorok powiedział: Zaprawdę ogień jest waszym wrogiem więc jeśli idziecie spać zgaście go. (Buchari)

Etykieta kontaktów intymnych z żoną

Przed współżyciem seksualnym, powinno się wspomnieć imię Allaha jak zalecił nam Prorok: Jeśli przed współżyciem z żoną wypowiedziane zostaną słowa: W imię Allaha, O Allah, chroń nas przed szatanem i chroń przed nim nasze potomstwo, którym nas obdarzysz, to jeśli pocznie się dziecko, szatan go nie dotknie. (Buchari)

Mąż powinien zabawiać żonę, żartować z nią i stosować grę miłosną. Prorok zapytał Dżabira: Czy ożeniłeś się Dżabirze? Odrzekłem: Tak. – Z dziewicą czy z byłą mężatką? Dżabir odrzekł:- Z byłą mężatką. Prorok wówczas zapytał: - Dlaczego nie poślubiłeś dziewicy, byście mogli razem zabawiać się. (Buchari)

Aisza powiedziała: Wysłannik Allaha całował mnie, kiedy pościł (Ibn Chuzejma).

islam zachęca do wszystkiego, co może pomóc w pobudzeniu popędu seksualnego na legalnej drodze.

Wysłannik zapytał Dżabira: Czy po śmierci twego ojca ożeniłeś się? Odpowiedział: Tak. Prorok (ρ) powtórnie zapytał: Czy z dziewicą czy z byłą mężatka? Rzekł: Z byłą mężatką. Wysłannik: Czy nie lepiej gdybyś ożenił się z dziewicą, z którą doznałbyś więcej rozkoszy. (Ahmad)

Mąż i żona powinni się sobą cieszyć wymyślając sobie sposoby kochania oprócz tego, którego Prorok zabronił wyjaśniając Omarowi jego problem.

Do Wysłannika przyszedł Omar bnu Al.-Chattab i rzekł: Jestem stracony! Dlaczego? Zapytał Wysłannik. Odpowiedział: Minionej nocy inaczej[8] współżyłem z żoną. Prorok (ρ) nic na to nie odpowiedział, aż został mu objawiony nastepujacy werset: Wasze kobiety są dla was polem uprawnym. Przychodźcie więc na wasze pole, jak chcecie. (2; 223)

Posłaniec Allaha dodał:

Z przodu lub z tyłu, byle tylko do pochwy. Unikaj stosunku przez odbyt i podczas miesiączki. (Ibn Hibban)

Mężczyzna nie powinien kończyć współżycia po osiągnieciu orgazmu dopóki żona nie osiagnie pełnego zadowolenia. Sprawy intymnych kontaktów powinny pozostać między małżonkami. Prorok powiedział: Spośród najgorszych ludzi, najniższą pozycję u Allaha w Dniu Sądu Ostatecznego będzie miał mężczyzna, który mówi z żoną w tajemnicy, a potem idzie i opowiada o jej sekrecie. (Muslim)

 Etykieta podróży

Zanim wyjedzie ktoś w długą podróż, powinien się upewnić, czy uregulował swoje długi, oddał wszystkie przekazane mu na przechowanie rzeczy i pozostawił rodzinie wystarczające środki na utrzymanie. Powinien też zwrócić tym, od których cokolwiek wziął bez ich zgody. Prorok powiedział: Ktokolwiek ma w swym posiadaniu coś, co wziął od swego brata bezprawnie, niech się od tego uwolni, bo zaprawdę nie ma dinara czy dirhama (który jest wzięty bezprawnie), który ujmie jego dobre uczynki i zostaną dane jego bratu a jeśli nie ma dobrych uczynków, to złe uczynki zostaną pochwycone i rzucone mu w twarz. (Buchari)

Samotne podróżowanie nie jest mile widziane chyba, że jest to konieczność i podróżujący nie może znaleźć osoby towarzyszącej mu. Prorok zapytał osobę, która wróciła z podroży: -Kto ci towarzyszył? On odrzekł: - Nikt. Na to Wysłannik Allaha powiedział: Człowiek, który podróżuje samotnie jest narażony na grzeszenie,dwóch podróżujących także, a trzech nie, bo jest grupą podróżujących. (Hakim)

Powinno się szukać dobrych towarzyszy na podróż i jeden spośród nich powinien być wyznaczony na odpowiedzialnego(przywódcę). Prorok powiedział: Jeśli trzech wyrusza w podróż to niech wyznaczą wśród siebie przywódcę. (Abu Dałud)

Przed powrotem z podróży, mąż powinien powiadomić żonę o swoim przyjeździe. Prorok tak czynił i nie pukał do drzwi żony w nocy. Prorok powiedział: Jeśli któryś z was jest nieobecny w swoim domu niech nie przychodzi do niego nocą. (Buchari)

Wyjeżdżający powinien pożegnać się z rodziną i przyjaciółmi. Prorok powiedział: Najlepszy spośród przyjaciół w Obliczu Allaha jest ten , kto jest najlepszy dla swego przyjaciela, a najlepszy z sąsiadów w Obliczu Allaha jest ten, kto jest najlepszy dla swego sąsiada. (Ibn Chuzejma)

Podróżujący po zakończeniu swoich spraw nie powinien zwlekać z powrotem do rodziny. Prorok powiedział: Podróż jest rodzajem cierpienia, przyczynia się do powstrzymywania się któregoś z was od jedzenia, picia i spania. Zatem jeśli któryś z was osiągnie cel swojej podróży niech śpieszy się do rodziny. (Buchari)

Etykieta zachowania się w miejscach publicznych

Istnieją pewne zasady, które powinno się przestrzegać, kiedy jest się na ulicy lub w innych miejcach użyteczności publicznej. Prorok określił, jak mamy się zachowywać idąc ulicami i drogami. Powiedział: Bądźcie ostrożni i nie przesiadujcie na drogach. Oni odrzekli: O Wysłanniku Allaha, nie mamy innego miejsca spotkań. Wtedy on odrzekł: Jeśli tak musicie czynić, to oddajecie należne prawo drodze. Oni zapytali: A co to znaczy oddać drodze należne prawo? On powiedział: Spuszczanie wzroku (by przesadnie nie patrzyć się na kobiety) nie szkodzenie innym, odpowiadanie na powitanie oraz nakazywanie dobra i zakazywanie zła. (Buchari)

W innym przekazie Prorok dokończył powyższy hadis mówiąc: …pomaganie tym, którzy są w potrzebie i wskazanie drogi zagubionemu. (Abu Dałud)

Powinniśmy dbać o dobry stan dróg i nie niszczyć własności publicznej. Prorok powiedział: Lękajcie się dwóch rzeczy, za które jedni przeklinają drugich. Jego towarzysze zapytali: A jakie są te dwie rzeczy? Prorok odrzekł: Załatwianie potrzeb fizjologicznych w miejscach, gdzie ludzie chodzą i gdzie odpoczywają w cieniu. (Muslim)

Nikt nie powinien nosić ze sobą takich rzeczy, które mogą być niebezpieczne dla innych. Prorok powiedział: Kiedy ktoś przechodzi przez meczet lub targ a nosi strzałę, niech trzyma ją za ostrze tak, by żaden muzułmanin nie został nią zraniony. (Buchari)

Etykieta kupowania i sprzedawania

Ogólnie mówiąc handel jest dozwolony w islamie, bo jest to korzysć dla kupującego i sprzedającego. Kiedy jednak zaistnieje prawdopodobieństwo wyrządzenia krzywdy jednej ze stron, handel staje się zakazany. Allah mówi: O wy, którzy wierzycie? Nie zjadajcie waszych dóbr między sobą nadaremnie. (4:29)

Islam uznał dochód z handlu za najbardziej czystą formę zarabiania na życie. Prorok został zapytany, jaki zarobek jest najczystszy i najlepszy wiec odparł: Praca wykonana przez człowieka własnymi rękoma oraz każdy sumienny i szczery handel. (Hakim)

Islam nakazał muzułmaninowi szczerość w prowadzeniu interesów. Prorok powiedział: Muzułmański kupiec, który jest prawdomówny i godny zaufania będzie wraz z męczennikami w Dniu Sądu. (Hakim)

Handlowiec powinien poinformować o wszystkich ukrytych wadach produktu, jaki sprzedaje. Prorok powiedział: Niedozwolona jest sprzedaż produktu dopóki wszelkie jego wady nie zostaną ujawnione a ktoś, kto o nich wie powinien je wyjawić. (Ahmed)

Zabronione są przez islam wszelkie sposoby oszukiwania. Abu Hurejra przekazał, że Prorok minął pewnego razu pojemnik z jedzeniem. Włożył do niego swoje ręce i poczuł wodę. Zapytał: Co to jest, kupcze? On odrzekł:- Żywność pozostała na deszczu, Wysłanniku Allaha. On na to: Czy nie mogłeś zostawić tego na wierzchu, tak by ludzie widzieli? Ktokolwiek oszukuje nie jest jednym z nas. (Muslim)

Handlujący muzułmanin powinien być prawdomówny. Prorok powiedział: Dwie strony zaangażowane w handel mają prawo do zerwania umowy o ile się nie rozeszły. Jeśli każdy powiedział prawdę i wyjaśnił wszystkie kwestie, handel będzie dla nich błogosławiony. Jeśli jednak kóraś ze stron ukryła wady i oszukała, to handel nie będzie błogosławiony. (Buchari)

Muzułmanin powinien być otwarty na ludzi, kiedy sprzedaje lub kupuje, bo jest to sposób na wzmocnienie szczerych i dobrych relacji między kupującym a sprzedającym i eliminuje żądze materializmu, które niszczą więzi braterstwa. Prorok powiedział: Niech Allah zmiłuje się nad człowiekiem, który łatwo nawiązuje kontakt kiedy kupuje, sprzedaje lub prosi o spłacenie długu. (Buchari)

Nie powinno się przysięgać w czasie transakcji handlowych. Prorok powiedział: Bądźcie ostrożni i trzymajcie się z daleka od wielokrotnego zaprzysięgania podczas handlu, bo jeśli ktoś uczyni to fałszywie i towar zostanie zakupiony to straci błogosławieństwo Boże. (Muslim)

Islam zachęca sprzedawcę do przyjęcia od niezadowolonego klienta wczesniej zakupionej u niego rzeczy. Prorok powiedział: Ktokolwiek przyjmuje zakupiony wcześniej u niego towar, temu Allah pomoże w Dniu Zmartwychwstania (Silsila Sahiha)

Oprócz wspomnianych rodzajów etykiet istnieje w islamie ich jeszcze więcej, ale ze względu na ograniczone rozmiary tej pracy nie możemy ich wszystkich omówić. Wystarczy wiedzieć, że w islamie nie ma kwestii zarówno dotyczącej spraw prywatnych jak i społecznych, która nie byłaby wspomniana albo w Koranie albo Tradycji Proroka. Powodem jest fakt, że całe życie muzułmanina musi być uporządkowane i stać się aktem czci skierowanym jedynie do Allaha i środkiem do czynienia dobra.

 Zakończenie

Zakończymy tę książkę wypowiedziami dwóch osób, które przyjęły islam. F. Filweas[27] mówi:

„Zachód cierpi na wielką duchową pustkę, której żadna zasada czy wiara nie wypełni i nie przyniesie szczęścia. Pomimo zamożności, tak zwanego ekonomicznego dobrobytu i zaspokojenia ludzkich potrzeb fizycznych, człowiek Zachodu nadal ma poczucie bezwartościowości życia. Zastanawia się: - Dlaczego żyję? Dokąd zmierzam? Dlaczego..? Nikt jeszcze nie dostarczył mu zadowalającej odpowiedzi. Niestety nie wie, że lekarstwo można odnaleźć we właściwej religii, o której nie wie nic prócz informacji błędnie interpretowanych. Jednak promienie słońca zaczęły się przebijać i wschód słońca zaczął się pojawiać po tym, jak ludzie z Zachodu, nieważne jak ich niewielu, zaczęli przyjmować islam i w końcu niemuzułmanie ujrzeli na własne oczy kobiety i mężczyzn wcielających w życie zasady islamu i wypełniających jego nauki. Codziennie ktoś przyjmuje prawdziwą Religię, a to jest dopiero początek...”

Debora Potter[28] mówi:

„Islam, który jest prawem Boga, jest widoczny w naturze wokół nas. Góry, oceany, planety i gwiazdy poruszają się we wszechświecie na rozkaz Allaha. Są w stanie poddania się rozkazom ich Stwórcy,tak jak postaci kreowane w opowieści, które postępują tak jak autor im nakaże. W ten sposób, każdy atom we wszechświecie nawet martwych rzeczy jest również w stanie poddania się Stwórcy. Ludzie są jednak wyjątkiem w tej regule, bo Allah dał człowiekowi wolność wyboru więc albo podda się on nakazom Allaha albo ustanowi własne prawa i religie, według których będzie żyć. Niestety człowiek wybiera w większości przypadków drugą opcję. W Europie i Ameryce dużo ludzi przyjmuje islam, bo są oni spragnieni pokoju umysłu i duchowego bezpieczeństwa. Co więcej nawet chrześcijańscy orientaliści i głosiciele, którzy pierwotnie rozpoczęli pracę zniszczenia islamu, sami zostali muzułmanami. Stało się tak, dlatego, że dowód prawdy jest jasny i mocny, i nie można go zlekceważyć.

Pokój i błogosławieństwo Allaha niechaj będą z wysłanym jako miłosierdzie dla światów - naszym Wysłannikiem Muhammadem , z jego rodziną, towarzyszami oraz wszystkimi, którzy szli jego śladami, aż do Dnia Sądu Ostatecznego.

[1] Tj. Żydzi i Chrześcijanie

[2] Mina – dolina w Mekce

[3] Ostatnia pielgrzymka Proroka (PzN)

[4] Hadisy: Czyny, wypowiedzi i akceptacja Proroka (PzN)

[5] Jezus (PzN) nie umarł, a Żydzi i Chrześcijanie wierzą, że umarł. Patrz Koran (4:157)

[6] Dzizija – podatek płacony przez nie-muzułmanów zamieszkujących kraje muzułmańskie

[7] Stała kara za kradzież w islamie to obcięcie dłoni.

[8] Ansar: muzułmanie w Medynie, którzy pomogli Prorokowi i jego towarzyszom z Mekki

[9] Arabowie jedli daktyle, kiedy nie mieli nic innego

[10] Hazard

[11] Ihsan: poziom na jakim znajduje się człowiek, kiedy wykonuje swoje czyny bardzo dobrze, tylko dla Allaha i zdaje sobie sprawę że jest cały czas przez Niego obserwowany

[12] Typ wypowiedzi, hadis qudsi (hadis, który Prorok dostał bezpośrednio od Allaha)

[13] Poziom wysokiej wiary muzułmanina

[14] Przed pojawieniem się Islamu, niewierni mieli zwyczaj oddalenia się od swoich żon w wyniku kłótni.

[15] Ci, którzy nie wiedzą jak brać udział w transakcjach finansowym i ci, którzy mogą być wykorzystani.

[16] Najmniejszy rozdział z Koranu ma tylko trzy wersety, to jedyny taki przypadek w historii ludzkości.

[17] „O Biblii, religii i moralności” str. 52

[18] Tj. dziesiąty, jedenasty i pierwsze dziesięć dni dwunastego miesiąca kalendarza muzułmańskiego.

[19] Tałhid – wiara w Jedność Allaha

[20] Nie wystarczy, że dana osoba wie, co oznacza Szahada i wierzy w to. Musi to zaakceptować, wymawiając ją, by stać się muzułmaninem.

[21] Człowiek może spełniać wszystkie powyższe warunki, ale kierować swój kult również do kogoś innego niż Bóg, np. do zmarłych. Nikt nie ma kultu z wyjątkiem Boga.

[22] Zakat pochodzi od czasownika „zakkah”, który oznacza „oczyścić”.

[23] Konsultacja dotyczy spraw, o których nie ma mowy w Koranie czy Sunnie.

[24] Wiano: zostało nakazane mężowi, aby obdarował pannę młodą

[25] Tzn.utrzymywać więzi rodzinne

[26] Stosunek seksualny pomiędzy dwojgiem ludzi, którzy mają tak bliskie relacje rodzinne, że ich małżeństwo jest nielegalne.

[27] Brytyjski oficer Marynarki Wojennej, brał udział w I i II Wojnie Światowej. Wychował się w środowisku chrześcijańskim i ta kultura została w nim głęboko zakorzeniona. Pomimo tego, przyjął islam w 1924 ﷺ‬. po tym jak przeczytał Święty Koran i parę książek o islamie. Zaczerpnięte z książki Imad-ud-Deen Khaleel „Co mówią na temat islamu?”

[28] Urodzona w 1954 roku w Traverse, Michigan, ukończyła dziennikarstwo na Uniwersytecie Michigan. Zaczerpnięte z książki Imad-ud-Deen Khaleel „Co mówią na temat islamu?”